VII SA/Wa 2186/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Andrzej Siwek, Asesor WSA Anna Milicka- Stojek (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "organ" lub "WINB") decyzją z [...]lipca 2021 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P.K. (dalej jako "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.[...] (dalej jako "PINB") z [...] lutego 2021 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej odłączenia instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżący w dniu 9 lipca 2018 r. wystąpił do PINB o interwencję w sprawie dotyczącej odłączenia instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. [...] w W. PINB pismem z 17 sierpnia 2018 r. zwrócił się do administratora Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wyjaśnienie przesłanek pozbawienia ww. lokalu instalacji gazowej. W odpowiedzi z 31 sierpnia 2018 r. wskazano, że w lokalu nr [...] brak jest możliwości zaprojektowania kuchni gazowej, gdyż lokal ten nie spełnia warunków określonych w § 93 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (wówczas Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie", pomieszczenie w kuchni nie posada wymaganej wysokości, jest to pomieszczenie bez okna i skrzydła drzwiowego, w związku z czym lokal [...] zostanie doposażony w kuchnię elektryczną wraz z kuchnią 4-polową. PINB pismami z 13 grudnia 2018 r. i 20 lutego 2019 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [....] Urzędu m.[...] o wyjaśnienie rozbieżności między sentencją decyzji Prezydenta m.[...] z [...] czerwca 2018 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na wymianę wewnętrznej instalacji gazowej w przedmiotowym budynku mieszkalnym oraz z projektem z marca 2017 r. zatwierdzonym ww. decyzją, w którym wskazano na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej. W odpowiedzi z 28 lutego 2019 r. poinformowano, że zakres inwestycji został określony i sprecyzowany w projekcie budowlanym załączonym do wniosku i tak zakwalifikowany przez organ, tj. jako przebudowa instalacji gazowej. Treść sentencji ww. decyzji jest zatem zgodna z treścią wniosku i nie stanowi omyłki. PINB pismem z 11 marca 2019 r. zwrócił się do Wojewody [...] (dalej jako "Wojewoda") o zbadanie prawidłowości ww. decyzji z [...] czerwca 2018 r. nr [...]. Wojewoda decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji, zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] utrzymał tę decyzje w mocy. PINB zawiadomieniem z 28 października 2020 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na odłączeniu instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. PINB decyzją z [...] lutego 2021 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej odłączenia instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że skoro w obiegu prawnym pozostaje ostateczne pozwolenie na budowę obejmujące wykonane roboty budowlane, to organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego nie ma podstaw prawnych do prowadzenia postępowania w ramach swoich kompetencji. Postępowanie staje się natomiast bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego nie znajdują podstaw do wydania nakazów lub zakazów. Jedyną podstawą do umorzenia postępowania pierwszej instancji w omawianej sytuacji jest stwierdzenie jego bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (wówczas Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a." W ocenie organu nadzoru budowlanego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że brak jest możliwości wydania decyzji merytorycznej, tj. nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie i rozstrzygnięcie sprawy bezprawnego i samowolnego odłączenia jego mieszkania od sieci gazowej przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej. WINB postanowieniem z [...] maja 2021 r. nr [...] zlecił PINB przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego celem jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego sprawy, tj. ustalenie, czy instalacja gazowa w ww. lokalu została odłączona, a jeśli tak – czy nastąpiło to zgodnie z decyzją Prezydenta m.[...] z [...] czerwca 2018 r. oraz zatwierdzoną nią dokumentacją projektową. W wykonaniu ww. zlecenia przedstawiciel PINB przeprowadził w dniu 23 czerwca 2021 r. oględziny, w trakcie których ustalił, że w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] znajduje się lokal mieszkalny nr [...], którego właścicielem jest skarżący. Lokal składa się z przedpokoju, łazienki, pokoju i kuchni. Powierzchnia lokalu wynosi 26,5 m2. Kuchnia bez okna, z dostępem poprzez pokój. Kuchnia o kubaturze 6m3, bez drzwi. Budynek mieszkalny wielorodzinny wybudowany w 1939 r. Lokal nr [...] został odcięty od dostępu gazu w dniu 1 listopada 2018 r. W październiku 2018 r. zdemontowano natomiast pion i przyłącze gazowe zlokalizowane w przedpokoju lokalu. WINB decyzją z [...] lipca 2021 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2021 r. i wskazał, że jak wynika z akt sprawy, decyzją Prezydenta m.[...] z [...] czerwca 2018 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na wymianie wewnętrznej instalacji gazowej w ww. budynku mieszkalnym. Rozbieżności między sentencją ww. decyzji (w której mowa jest o wymianie instalacji), a załączonym do niej projektem budowlanym z marca 2017 r. (w którym mowa jest o przebudowie instalacji) wyjaśnione zostały w piśmie Urzędu m.[...] z 28 lutego 2019 r., w którym wskazano, że nazewnictwo inwestycji zawarte we wniosku o pozwolenie na budowę nie określa jej zakresu i istoty. Zakres inwestycji został określony i sprecyzowany w projekcie budowlanym załączonym do wniosku i tak zakwalifikowany przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, tj. jako przebudowa instalacji gazowej. Treść sentencji ww. decyzji jest zatem zgodna z treścią wniosku. Decyzja z [...] czerwca 2018 r. poddana została również kontroli w trybie nadzwyczajnym, w wyniku której Wojewoda decyzją z [...] kwietnia 2020 r. odmówił stwierdzenia jej nieważności, zaś GINB z [...] lipca 2020 r. utrzymał tę decyzję w mocy. Z uwagi na fakt, że w obiegu prawnym pozostaje ważne i ostateczne pozwolenie na budowę obejmujące swym zakresem wskazywane w piśmie skarżącego z 9 lipca 2018 r. prace związane z odłączeniem w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. instalacji gazowej, w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego postanowieniem z 11 maja 2021 r. WINB zlecił przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego celem ustalenia, czy instalacja gazowa w lokalu została odłączona, a jeżeli tak - czy nastąpiło to zgodnie z ww. decyzją Prezydenta m.[...] z [...] czerwca 2018 r. oraz zatwierdzoną nią dokumentacją projektową. Zestawiając zapisy zawarte w ww. decyzji oraz dokumentacji projektowej z wynikami oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 23 czerwca 2021 r., WINB doszedł do wniosku, że prace polegające na odłączeniu instalacji gazowej w należącym do skarżącego lokalu nr [...] wykonane zostały zgodnie z powyższą dokumentacją. Jak wynika bowiem z projektu budowlanego autorstwa mgr inż. A.M., istniejącą instalację gazową w budynku należy zdemontować. W lokalu na parterze - lokal nr [...] oraz w lokalu jednopokojowym na poddaszu - lokal nr [...], nie można zaprojektować kuchenek gazowych, ponieważ pomieszczenia nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - str. 10 i 11 projektu. Na powyższe wskazano również na rzucie poddasza (rys. nr 8) gdzie zawarto uwagę, że "pomieszczenie kuchni nie spełnia warunku kubatury, wysokości, wentylacji (...). Pomieszczenie kuchni nie spełnia warunków określonych w § 93 i § 172 - instalację należy zlikwidować", a także zaznaczono, że pomieszczenie kuchni (bez okna) posiada wysokość 1,4 m. Z przedmiotowego rzutu wynika również, że w ww. lokalu nie przewiduje się projektowanej instalacji gazowej w ramach jej przebudowy. WINB wskazał dalej, że zgodnie z § 93 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia: W mieszkaniu jednopokojowym dopuszcza się stosowanie kuchni bez okien lub aneksu kuchennego połączonego z przedpokojem pod warunkiem zastosowania co najmniej wentylacji: 1) grawitacyjnej - w przypadku kuchni elektrycznej; 2) mechanicznej wywiewnej – w przypadku kuchni gazowej (ust. 2). W mieszkaniu jednopokojowym dopuszcza się stosowanie aneksu kuchennego połączonego z pokojem pod warunkiem zastosowania w tym aneksie wentylacji i kuchni elektrycznej (ust. 3). W myśl zaś § 172 ust. 3 i ust. 4: Kubatura pomieszczeń, w których instaluje się urządzenia gazowe, nie powinna być mniejsza niż: 1) 8 m3 - w przypadku urządzeń pobierających powietrze do spalania z tych pomieszczeń; 2) 6,5 m3 – w przypadku urządzeń z zamkniętą komorą spalania (ust. 3). Pomieszczenia, w których instaluje się urządzenia gazowe, powinny mieć wysokość co najmniej 2,2 m (ust. 4). WINB zauważył, że przeprowadzone oględziny potwierdziły podnoszoną wyżej okoliczność braku spełniania przez kuchnię warunków, a także likwidację opisywanej instalacji gazowej w lokalu nr [...] zgodnie ze wskazaniami decyzji o pozwoleniu na przebudowę tej instalacji oraz załączonej do niej dokumentacji projektowej. Jak wynika bowiem z protokołu z oględzin, kuchnia w lokalu nr [...] nie posiada okna ani drzwi, zaś jej kubatura wynosi 6 m3. Lokal odcięty został od dostępu gazu w dniu 1 listopada 2018 r., zaś w październiku 2018 r. zdemontowano pion i przyłącze gazowe zlokalizowane w jego przedpokoju. Organ zauważył, że sam skarżący w piśmie z 9 lipca 2018 r. potwierdził brak spełnienia przez pomieszczenie kuchni warunków rozporządzenia. Z uwagi zatem na zgodność wykonania ww. prac z opisywanym pozwoleniem (znajdującym się w obrocie prawnym) oraz projektem budowlanym, PINB zasadnie wskazał na brak podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w powyższym zakresie, co uprawniało do wydania decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że w przedmiotowej sprawie nie powinny mieć zastosowania przepisy ww. rozporządzenia, WINB wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia jego przepisy stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. Skoro więc planowana inwestycja obejmuje przebudowę przewodów wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym, to w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ww. rozporządzenia.. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższą decyzję, uzupełnionej pismem procesowym z 13 grudnia 2021 r. (data wpływu do Sądu) oraz pismem z 27 czerwca 2022 r. (data wpływu do Sądu), skarżący wniósł o jej uchylenie i wskazał, że bezprawne i samowolne odłączenie jego mieszkania od sieci gazowej skutkowało naruszeniem nienaruszalności mieszkania skarżącego, która chroniona jest art. 21 i art. 50 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), powoływanej dalej jako "Konstytucja RP", oraz art. 140 i art. 222 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.) gwarantującymi swobodę korzystania z własnego mieszkania oraz swobodę czerpania pożytków z własnego mieszkania, w tym z instalacji gazowej. W takiej sytuacji obowiązkiem organów było udzielenie skarżącemu ochrony prawnej. Zamiast tego organy przez trzy lata uchylały się od wykonania obowiązków nałożonych art. 84 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (w dacie wszczęcia postępowania Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), a wreszcie dokonując rażąco błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia, umorzyły postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego. Tymczasem, w ocenie skarżącego, żaden artykuł tego rozporządzenia, ani żaden inny przepis prawa nie uprawnia zarządu wspólnoty mieszkaniowej do samowolnego odłączenia mieszkania jednego z właścicieli od sieci gazowej, dlatego takie odłączenie jest bezprawiem. Obowiązkiem PINB była zatem weryfikacja zgodności zastosowania przepisów rozporządzenia ze stanem faktycznym, odniesionym do rzeczywistości, tj. do prac przy wymianie i przebudowie instalacji gazowej w kamienicy z 1939 r. Przepisy rozporządzenia są przepisami powszechnie obowiązującymi jedynie w określonym w § 2 celu i zakresie: tj. przy projektowaniu, budowie i przebudowie budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Celem ustawodawcy było wyznaczenie nowych standardów budowlanych odnośnie do m.in. kubatury i wysokości kuchni, gdzie zainstalowana jest kuchenka gazowa. Dotyczyło to projektowanych budynków. Natomiast powoływanie się projektanta i zarządu wspólnoty na ww. przepisy przy wymianie i przebudowie instalacji gazowej w kamienicy z 1939 r. i odłączenie mieszkania skarżącego od sieci gazowej na podstawie nadinterpretacji ww. przepisów jest bezprawne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja WINB z [...] lipca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB z [...] lutego 2021 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej odłączenia instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. Umorzenie postępowania wiąże się z powstaniem nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania. W piśmiennictwie przyjmuje się, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna (art. 1 pkt 1 K.p.a.). Postępowanie administracyjne staje się zatem bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być rozstrzygnięta w drodze decyzji, bądź nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed wszczęciem postępowania, bądź utraciła taki charakter w toku postępowania. W pierwszym przypadku postępowanie staje się bezprzedmiotowe, gdy przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim, gdy przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem. Artykuł 105 K.p.a. ma zatem zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 stycznia 2011 r. sygn. akt III SK 20/10, LEX nr 794506). Bezpośrednią przyczyną, jak i rezultatem wydania decyzji o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego jest brak możliwości rozpoznania sprawy co do istoty, które zachodzi wówczas, gdy w sprawie nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego w formie decyzji administracyjnej. W takiej sytuacji jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Taki przypadek niewątpliwie zachodził w postępowaniu zakończonym kontrolowaną decyzją WINB utrzymująca w mocy decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w zakresie przedmiotowym. Przedmiotem postępowania pozostawała bowiem kwestia legalności odłączenia instalacji gazowej od mieszkania skarżącego. Z uwagi na poczynione przez organy orzekające w sprawie ustalenia, że odłączenie instalacji gazowej od lokalu skarżącego miało miejsce na skutek przebudowy instalacji gazowej w budynku przy ul. [...] w W., mając na uwadze tryb postępowania, o którym mowa w trybie art. 50 – 51 ustawy - Prawo budowlane (wprawdzie organy trybu toczącego się postępowania nie przytoczyły, to jednak wynika on z poczynionych ustaleń), organy zobowiązane były do ustalenia, czy przebudowa ta miała miejsce na podstawie ważnego pozwolenia na budowę, a jeśli tak – do ustalenia czy roboty budowlane zostały zrealizowane z odstępstwami istotnymi od ww. decyzji, bądź wymagają doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Wyłącznie stwierdzenie, że nie doszło do naruszenia przepisów, a wykonane roboty budowlane są zgodne ze sztuką budowlaną i obowiązującymi normami może skutkować wydaniem decyzji formalnej na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1022/16, LEX nr 2481399). Oznacza to, że prowadząc postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych w pierwszej kolejności należy ocenić, czy zostały one wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień ich wykonania, a w przypadku istnienia w obrocie prawnym pozwolenia na budowę - także zgodnie z tym pozwoleniem. W tej sytuacji koniecznym było dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a następnie dokonanie oceny zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych. Zgodnie bowiem z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 K.p.a.). Po przeprowadzonym postępowaniu, jeśli sprawa jest dostatecznie wyjaśniona oraz taką formę rozstrzygnięcia przewidują odpowiednie przepisy, organ wydaje decyzję, uwzględniając wytyczne co do jej elementów składowych, wskazanych w art. 107 K.p.a., przedstawiając m.in. przyjęty w sprawie stan faktyczny (art. 107 § 3 K.p.a.). Zdaniem Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie sprostały powyższym obowiązkom. Jak wynika bowiem z akt, po otrzymaniu wniosku skarżącego PINB w dniu 17 sierpnia 2018 r. wystąpił do administratora Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wyjaśnienie przesłanek pozbawienia ww. lokalu instalacji gazowej. W odpowiedzi z 31 sierpnia 2018 r. wskazano, że w lokalu nr [...] brak jest możliwości zaprojektowania kuchni gazowej, gdyż lokal ten nie spełnia warunków określonych w § 93 rozporządzenia, pomieszczenie w kuchni nie posada wymaganej wysokości, jest to pomieszczenie bez okna i skrzydła drzwiowego, w związku z czym lokal [...] zostanie doposażony w kuchnię elektryczną wraz z kuchnią 4-polową. Następnie, mając na uwadze treść dołączonej do akt decyzji Prezydenta m.[...] z [...]czerwca 2018 r. udzielającej pozwolenia na wymianę wewnętrznej instalacji gazowej w przedmiotowym budynku mieszkalnym, PINB pismami z 13 grudnia 2018 r. i 20 lutego 2019 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu m.[...] o wyjaśnienie rozbieżności między sentencją ww. decyzji oraz z projektem z marca 2017 r. zatwierdzonym ww. decyzją, w którym wskazano na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej. W odpowiedzi z 28 lutego 2019 r. poinformowano, że zakres inwestycji został określony i sprecyzowany w projekcie budowlanym załączonym do wniosku i tak zakwalifikowany przez organ, tj. jako przebudowa instalacji gazowej. Treść sentencji ww. decyzji jest zgodna z treścią wniosku i nie stanowi omyłki. Mimo powyższych wyjaśnień, PINB pismem z 11 marca 2019 r. zwrócił się również do Wojewody o zbadanie prawidłowości decyzji z 22 czerwca 2018 r. Wojewoda decyzją z 7 kwietnia 2020 r. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji, zaś GINB decyzją z 20 lipca 2020 r. utrzymał tę decyzję w mocy. Istotne w sprawie jest zatem to, że roboty budowlane będące przedmiotem oceny organu w niniejszej sprawie wykonane zostały na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na ich wykonanie. Decyzja ta zatwierdziła projekt budowlany, który przewidywał wykonanie robót budowlanych, w tym m.in. odłączenie instalacji gazowej od lokalu skarżącego, co wbrew twierdzeniu skargi, wprost wynika z tego projektu budowlanego. Decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i jako taka mogła być podstawą wykonania tych robót budowlanych. Mając powyższe na uwadze WINB w toku postępowania odwoławczego zlecił PINB przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego celem jednoznacznego ustalenia, czy instalacja gazowa w ww. lokalu została odłączona, a jeśli tak – czy nastąpiło to zgodnie z decyzją Prezydenta m.[...] z [...]czerwca 2018 r. oraz zatwierdzoną nią dokumentacją projektową. W wykonaniu ww. zlecenia przedstawiciel PINB przeprowadził w dniu 23 czerwca 2021 r. oględziny, w trakcie których ustalił, że lokal nr [...], będący własnością skarżącego składa się z przedpokoju, łazienki, pokoju i kuchni. Powierzchnia lokalu wynosi 26,5 m2. Kuchnia bez okna, z dostępem poprzez pokój. Kuchnia o kubaturze 6m3, bez drzwi. Budynek mieszkalny wielorodzinny wybudowany w 1939 r. Lokal nr [...] został odcięty od dostępu gazu w dniu 1 listopada 2018 r., zaś w październiku 2018 r. zdemontowano: pion i przyłącze gazowe zlokalizowane w przedpokoju lokalu. Mając na uwadze powyższe ustalenia WIMB doszedł do przekonania, że zestawienie zapisów zawarte w ww. decyzji oraz dokumentacji projektowej z wynikami przeprowadzonych przez PINB w dniu 23 czerwca 2021 r. oględzin, wskazuje na to, że prace polegające na odłączeniu instalacji gazowej w należącym do skarżącego lokalu nr [...] wykonane zostały zgodnie z powyższą dokumentacją. Jak wynika bowiem z zapisów projektu budowlanego, istniejącą instalację gazową w budynku należało zdemontować, zaś w lokalu na parterze - lokal nr 2 - oraz w lokalu jednopokojowym na poddaszu - lokal nr [...], nie można było zaprojektować kuchenek gazowych, ponieważ pomieszczenia nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu - str. 10 i 11 projektu. Na powyższe wskazano również na rzucie poddasza (rys. nr 8) gdzie zawarto uwagę, że "pomieszczenie kuchni nie spełnia warunku kubatury, wysokości, wentylacji (...). Pomieszczenie kuchni nie spełnia warunków określonych w § 93 i § 172 - instalację należy zlikwidować", a także zaznaczono, że pomieszczenie kuchni (bez okna) posiada wysokość 1,4 m. W ocenie Sądu, organy dokonały prawidłowych ustaleń, że przeprowadzone roboty budowlane były zgodne z ww. pozwoleniem na budowę. Przeprowadzona kontrola nie wykazała bowiem odstępstw od projektu budowlanego. Prawidłowo również w sprawie wyjaśniono, że skoro przedmiotowe roboty budowlane prowadzone były w okresie obwiązywania rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, to mając na uwadze treść § 2 ust. 1 rozporządzenia (zgodnie z którym przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 135 ust. 10 oraz § 207 ust. 2), nie można było pominąć kwestii zgodności przedmiotowych prac z § 93 i § 172 rozporządzenia. Zgodnie natomiast z pierwszym z ww. przepisów, w mieszkaniu jednopokojowym dopuszcza się stosowanie kuchni bez okien lub aneksu kuchennego połączonego z przedpokojem pod warunkiem zastosowania co najmniej wentylacji: 1) grawitacyjnej - w przypadku kuchni elektrycznej; 2) mechanicznej wywiewnej – w przypadku kuchni gazowej (ust. 2). W mieszkaniu jednopokojowym dopuszcza się stosowanie aneksu kuchennego połączonego z pokojem pod warunkiem zastosowania w tym aneksie wentylacji i kuchni elektrycznej (ust. 3). W myśl zaś § 172 kubatura pomieszczeń, w których instaluje się urządzenia gazowe, nie powinna być mniejsza niż: 1) 8 m3 – w przypadku urządzeń pobierających powietrze do spalania z tych pomieszczeń; 2) 6,5 m3 – w przypadku urządzeń z zamkniętą komorą spalania (ust. 3). Pomieszczenia, w których instaluje się urządzenia gazowe, powinny mieć wysokość co najmniej 2,2 m (ust. 4). Jak natomiast wynika z akt sprawy kuchnia skarżącego warunków powyższych nie spełnia, bowiem nie posiada ona okna ani drzwi, jej kubatura wynosi 6m3, zaś wysokość tego pomieszczenia to 1,4 m. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, że § 2 ust. 1 rozporządzenia dotyczy jedynie projektowania, budowy i przebudowy nowych budynków, zauważyć należy, że przepis ten dotyczy również projektowania, budowy i przebudowy urządzeń budowlanych z budynkami związanymi. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. W konsekwencji przebudowa instalacji gazowej w przedmiotowym budynku musiała spełniać wymogi ww. rozporządzenia. Z niezasadne Sąd uznał również zarzutu skargi dotyczące naruszenia art. 21 i art. 50 Konstytucji RP oraz art. 140 i art. 222 § 2 ustawy - Kodeks Cywilny. Zauważyć bowiem należy, że prawo własności, choć jest prawem chronionym konstytucyjnie (art. 21 ust. 1 Konstytucji RP), nie jest prawem bezwzględnym i w określonych w Konstytucji RP sytuacjach może doznawać ograniczeń. Możliwość tych ograniczeń dopuszcza art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie z którym ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, w tym prawa własności, mogą być ustanawiane w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i wolności publicznej, albo wolności i praw innych osób. W niniejszej sprawie przepisami takimi były przepisy ustawy – Prawo budowlane (oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia), w oparciu o które podjęta została decyzja o pozwoleniu na przebudowę instalacji gazowej. Co istotne, w okolicznościach niniejszej sprawy ingerencja w sferę własności skarżącego była konieczna z uwagi na ochronę zdrowia skarżącego i mieszkańców budynku. Ingerencja ta, w ocenie Sądu, pozostawała zatem w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do wskazanych celów, dla osiągnięcia których ustanowiono ww. ograniczenie. W związku z tym uznać należy, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez skarżącego zarzutów prowadzą do przekonania, że brak jest podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji i wskazują na bezzasadność skargi. Organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.), szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się przy rozstrzyganiu tej sprawy oraz uzasadniły swoje orzeczenie (art. 107 § 1 i § 3 K.p.a.). Na pełną aprobatę zasługuje przy tym stwierdzenie organów obu instancji, że prawidłowym rozstrzygnięciem jest umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego, bowiem dalsze postępowanie tych organów, a przede wszystkim wydawanie rozstrzygnięcia stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.