VII SA/Wa 635/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lutego 2025 r. nr 180/25 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

R. sp, z o.o. z siedzibą w W. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lutego 2025 r. nr 180/25 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Pismem z 1 kwietnia 2025 r. skarżąca poinformowała Sąd o cofnięciu skargi (k. 34-35 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, cofnięcie rozpatrywanego sprzeciwu należało ocenić jako skuteczne. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, aby to działanie strony skarżącej zmierzało do obejścia prawa ani też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił o umorzeniu postępowania sądowego wywołanego tym sprzeciwem. W rozpoznawanej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu sprzeciwu przez R. sp. z o.o. z siedzibą w W. (pismo k. 34-35 akt sądowych) oraz nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.