I FSK 1941/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku uczestnika postępowania M.W. o wstrzymanie wykonania czynności organu w sprawie ze skargi kasacyjnej uczestnika postępowania M.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 300/25 w sprawie ze skargi Z.C. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 11 lutego 2025 r. w przedmiocie zamknięcia podmiotu w ewidencji NIP postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania czynności organu.

Wyrokiem z 3 września 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 300/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził bezskuteczność zaskarżonej przez Z.C. czynności Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z 11 lutego 2025 r. w przedmiocie zamknięcia podmiotu w ewidencji NIP. Od powołanego wyroku uczestniczka postępowania - M.W. złożyła skargę kasacyjną kierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W petitum skargi kasacyjnej zawarła wniosek "na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wnoszę o wstrzymanie wykonania orzeczenia będącego przedmiotem niniejszej skargi do czasu rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny". Uzasadniając wniosek podano między innymi, że "nieustanne zmienianie statusu Spółki w rejestrach publicznych nie służy zachowaniu pewności obrotu prawa i może wprowadzać w błąd kontrahentów Spółki. Wstrzymanie wykonania wyroku zabezpieczy też interes publiczny, ponieważ pozwoli uniknąć powielania chaosu w publicznych rejestrach, w których Spółka raz istnieje, a raz nie istnieje". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przywołanym wyżej wyrokiem stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. W tej sytuacji, po wydaniu wyroku Sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę, kwestia rozpoznania wniosku skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania stała się bezprzedmiotowa, ponieważ z mocy samego prawa, w przypadku uwzględnienia skargi nie zachodzi już konieczność zastosowania tymczasowej ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a. także w odniesieniu do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. nie różnicuje bowiem tych skutków w odniesieniu do innych decyzji (czynności) niż zaskarżona, ale wydanych w granicach tej samej sprawy. Z tych zasadniczo względów rozpoznawanie merytoryczne przedmiotowego wniosku stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.