I GZ 78/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 361/21 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 361/21, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z 25 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 94/21, oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2019. Wyrok ten jest nieprawomocny. Następnie pismem z 25 maja 2021 r., spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sąd I instancji stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania zainicjowanego skargą kasacyjną spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 94/21. Zdaniem WSA, rozstrzygnięcie jakie zapadnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, co mając na względzie jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 94/21, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W zażaleniu organ wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: • art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie wyrażające się w wadliwym przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na występujące w sprawie zagadnienie wstępne podczas, gdy w ocenie skarżącego kwestia prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, w której zapadł nieprawomocny wyrok z 25 maja 2022 r. o sygn. akt III SA/Wr 94/21 nie jest zagadnieniem wstępnym, gdyż nie jest to zagadnienie niezbędne do rozstrzygnięcia, czy zakwestionowany w skardze akt administracyjny jest zgodny z prawem materialnym lub, czy doszło do popełnienia takich uchybień procesowych, które mogły mieć wpływ na jego treść, • 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 7 p.p.s.a. poprzez brak oceny przez Sąd, czy zawieszenie postępowania było uzasadnione celowością, sprawiedliwością, jak i ekonomiką procesową w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma istotne znaczenie w świetle art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych kwestia warunków dopuszczalności zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. interpretowana jest jednolicie. Podnosi się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wtedy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne, a więc sytuacja, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, uzasadniając celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańskiej, wyd. 2, s. 456 i n.). Musi istnieć zatem ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego, rozumiany w ten sposób, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi stanowić podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Podkreślić przy tym należy, że zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że postępowanie mające na celu zbadanie prawidłowości wyroku Sądu w zakresie kontroli decyzji przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ma bezpośredni związek z niniejszą sprawą dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Podstawą do ustalenia skarżącej kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego były decyzje o przyznaniu skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2019 r., na które spółka złożyła skargę, którą Sąd nieprawomocnym wyrokiem oddalił. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie, sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przed WSA do czasu wydania rozstrzygnięcia jakie zapadnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku WSA we Wrocławiu z 25 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 94/21. Względy ekonomii procesowej, ale także na względy jednolitości orzecznictwa sądowego uzasadniają wydane przez WSA rozstrzygnięcie. Na marginesie wskazać należy, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadome jest, że nie został jeszcze wyznaczony termin rozpoznania skargi kasacyjnej spółki od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w we Wrocławiu z 25 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 94/21. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I GSK 1677/22. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.