I GZ 89/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Bk 386/25 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie wnioskowanych sędziów w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 18 sierpnia 2025 r. nr 2001-IEE.7192.61.2025 w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w postanowieniu w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji rachunku bankowego postanawia: oddalić zażalenie.

J. G. (skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku (organ, DIAS) z dnia 18 sierpnia 2025 r., nr 2001-IEE.7192.61.2025 w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w postanowieniu w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji rachunku bankowego. Następnie skarżący wniósł o wyłączenie sędziów WSA: Małgorzaty Anny Dziemianowicz, Pawła Janusza Lewkowicza, Marcina Kojło, Justyny Siemieniako i Andrzeja Meleziniego od rozpoznania niniejszej sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w związku z udziałem wskazanych sędziów w uprzednio prowadzonych postępowaniach, jak i w postępowaniu niniejszym, zachodzi bardzo duża pewność, że wykazali się oni brakiem bezstronności i niezawisłości, niezbędnymi do prawidłowego przebiegu postępowania. Skarżący wskazał na sprawę o sygn. akt I SPP/Bk 77/25, w której skład wykazał się wyżej opisanymi uchybieniami. Podkreślił także, że rażących uchybień dopuścił się także Przewodniczący Wydziału. W dniu 16 grudnia 2025 r. wnioskowani do wyłączenia sędziowie, tj. Małgorzata Anna Dziemianowicz, Paweł Janusz Lewkowicz, Marcin Kojło, Justyna Siemieniako i Andrzej Meleziniego złożyli oświadczenia (karty nr 43-47 akt sądowych), z których wynika, że między nimi a skarżącym nie zachodzi okoliczność z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), tj. tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do ich bezstronności w rozpoznawania niniejszej sprawie. Ponadto oświadczyli, że w niniejszej sprawie nie zachodzi także żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, wymienionych art. 18 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Bk 386/25 oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie ww. wnioskowanych sędziów. Zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie wskazał na istnienie po stronie wymienionych we wniosku sędziów okoliczności realnie i obiektywnie budzących wątpliwości co do ich bezstronności w tej konkretnej sprawie. Samo przekonanie skarżącego o stronniczości i negatywnym nastawieniu wskazanych do wyłączenia sędziów, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego w oparciu o regulacje ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając wydane rozstrzygnięcie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako bezzasadne podlega oddaleniu. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego powinno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie wnioskowanych sędziów, tj. Małgorzaty Anny Dziemianowicz, Pawła Janusza Lewkowicza, Marcina Kojło, Justyny Siemieniako i Andrzeja Meleziniego. Z akt sprawy wynika, że ww. sędziowie, których wyłączenia domagał się skarżący złożyli oświadczenia, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie skarżącego (art. 19 p.p.s.a.). Wobec niewskazania w zażaleniu jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważyłyby prawdziwość oświadczeń ww. sędziów, stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie wnioskowanych sędziów było zgodne z prawem. Podkreślić należy, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego, asesora czy referendarza sądowego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność takiego oświadczenia (por. postanowienia NSA: z 12 marca 2012 r., I FZ 147/12, z 9 października 2013 r., II OZ 851/13 oraz z 24 września 2014 r., I OZ 754/14; treść tych orzeczeń dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tym samym Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniosek skarżącego o wyłączenie ww. sędziów nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.