I OZ 166/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 stycznia 2026 r., sygn. akt II SAB/Wr 523/25 o odrzuceniu zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 523/25 w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 325/25 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 1 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie G.Z. i P.Z. na postanowienie z 13 maja 2025 r. odrzucające ich skargę o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 523/25. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika. Zarządzeniem z 1 września 2025 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia. Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie, które to zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 694/25. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 4 grudnia 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżących do wykonania – w terminie 7 dni - prawomocnego zarządzenia z 1 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 1 sierpnia 2025 r. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 22 grudnia 2025 r. W zakreślonym terminie nie uiszczono wymaganego wpisu, a pełnomocnik skarżących nadesłał pismo z 28 grudnia 2025 r. Postanowieniem z 5 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), odrzucił zażalenie na postanowienie z 1 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wnoszący zażalenie, mimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz upływu zakreślonego terminu, nie uiścili należnego wpisu sądowego, dlatego też złożone przez nich zażalenie podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., gdy brak fiskalny dotyczy zażalenia, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie, skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie z 1 sierpnia 2025 r., nie uiścili od niego wpisu. Postępowanie dotyczące wpisu od powyższego zażalenia zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 listopada 2025 r., sygn. akt I OZ 694/25, którym oddalono zażalenie skarżących. Wpis od powyższego zażalenia nie został uiszczony. W związku z powyższym, Sąd I instancji, wobec dostrzeżonych braków fiskalnych złożonego zażalenia, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., prawidłowo odrzucił je zaskarżonym postanowieniem z 5 stycznia 2026 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.