I SA/Łd 106/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.), Protokolant Starszy specjalista Małgorzata Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 maja 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2025 r. nr SKO.4142.30.2024 w przedmiocie określenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi jako dotacji niewykorzystanej w 2024 roku wraz z odsetkami 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 4354 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

I SA/Łd 106/26 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 12 grudnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 10 października 2025 r. w sprawie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez Fundację W. (dalej: strona, skarżąca, Fundacja). W uzasadnieniu SKO, powołując się na. art 252 ust 1, art 252 ust 3, art 252 ust 4, art 252 ust 5, art 252 ust ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025r. poz. 1483 – dalej u.f.p.) przypomniało dotychczasowy przebieg postępowania i wskazało, że w dniu 30 kwietnia 2024 r. uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego nr 613/24 ogłoszony został pierwszy otwarty konkurs ofert na wsparcie realizacji zadania publicznego Województwa Łódzkiego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych będących w dyspozycji Województwa Łódzkiego z zakresu działalności na rzecz osób niepełnosprawnych w 2024 r. Skarżąca Fundacja w dniu 20 maja 2024r. złożyła ofertę zarejestrowaną pod nr [...] (dalej: Oferta) na realizację zadania publicznego pod nazwą własną "[...]". Złożona Oferta spełniła wymogi formalne konkursu w związku z tym uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego nr 1070/24 z dnia 20 sierpnia 2024 r. przyznano kwotę 24 000,00 zł dofinansowania dla Fundacji na realizację zadania publicznego. W dniu 23 września 2024 r. Marszałek wraz z Wicemarszałkiem Województwa Łódzkiego zawarli umowę z Fundacją, na realizację zadania publicznego pod tytułem "[...]" (umowa nr [...] – dalej: Umowa) na podstawie, której fundacja otrzymała dotację w wysokości 24 000,00 zł. Termin realizacji zadania obejmował okres od 23 września 2024 r. do 20 grudnia 2024 r. W dniu 15 stycznia 2025r. strona złożyła sprawozdanie z realizowanego zadania. Po weryfikacji merytorycznej i finansowej sprawozdania, organ pierwszej instancji pismem z dnia 20 lutego 2025 r. zawiadomił stronę o konieczności weryfikacji złożonego sprawozdania przy uwzględnieniu dokumentacji merytorycznej i finansowej poświadczającej realizację zadania i potwierdzenie prawidłowości złożonego sprawozdania lub uzupełnienie sprawozdania zgodnie ze stanem faktycznym. W odpowiedzi na powyższe strona w dniu 17 marca 2025r . złożyła ponownie sprawozdanie z wykonania zadania publicznego. Organ pierwszej instancji, pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r., poinformował stronę, że na podstawie złożonego sprawozdania końcowego z realizacji zadania stwierdzono brak jednego z zaplanowanych w ofercie działań, a mianowicie specjalistycznego wsparcia technicznego. Niezrealizowanie tego działania przełożyło się na rezultaty zadania, wśród których zabrakło rezultatu: wzrost wiedzy w zakresie zagadnień technicznych wśród osób z niepełnosprawnościami. Osiągnięcie tego rezultatu było warunkiem uznania zadania za zrealizowane. Zatem, zgodnie z brzmieniem § 9 ust 1 Umowy należy uznać, iż zadanie nie zostało zrealizowane. W związku z powyższym kwota 24 000,00 zł podlega zwrotowi z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczanymi od dnia otrzymania dotacji do dnia dokonania zwrotu W odpowiedzi na powyższe Fundacja pismem z dnia 6 maja 2025r. poinformowała, że kierowane roszczenie jest całkowicie bezzasadne oraz sprzeczne w świetle zapisów Umowy oraz pozostałych dokumentów stanowiących integralną część Umowy. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 3 lipca 2025r. poinformował stronę, że podtrzymuje swoje stanowisko w przedmiocie żądania zwrotu środków. W odpowiedzi na powyższe, strona pismem z dnia 24 lipca 2025 r. Fundacja ponownie wskazała, że organ administracyjny dokonał nieprawidłowej interpretacji założeń projektowych oraz błędnej oceny rezultatów zadania publicznego, określonych szczegółowo w Ofercie (w ustalonym końcowym brzmieniu - załączniku nr 1), stanowiącej integralną część umowy, co skutkowało wydaniem wadliwego wezwania w zakresie zwrotu dotacji w oparciu o przesłankę wskazaną w § 9 ust. 1 Umowy. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego zgodnie z art 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025r. poz. 1691 –dalej k.p.a.) . Następnie organ pierwszej instancji pismem z dnia 26 sierpnia 2025 r. zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji. Marszałek Województwa Łódzkiego decyzją z dnia 10 października 2025r. ustalił: kwotę 24 000,00 zł podlegającą zwrotowi, z tytułu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dotacji ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazaną w 2024 r. na podstawie Umowy, odsetki od powyższej kwoty naliczone jak od zaległości podatkowych i zobowiązał się do zwrotu powyższej kwoty dotacji z odsetkami w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie. Organ odwoławczy podzielił ocenę organu I instancji, zgodnie z którym nie zostało zrealizowane w ramach zadania publicznego, działanie dotyczące wsparcia technicznego dla osób z niepełnosprawnościami. Bezpośrednim efektem zadania publicznego był wzrost wiedzy na temat zagadnień technicznych wśród osób niepełnosprawnych. Tym samym zadanie zostało zrealizowane w zakresie 0% zamiast wymaganych 80% co wynika wprost z § 9 pkt. 1 Umowy. W ocenie organu strona nie zrealizowała minimum 80% każdego z założonych w ofercie rezultatów w związku z tym zgodnie z § 10 pkt 6 Umowy kwota dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i podlega zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, na zasadach w przepisach o finansach publicznych. Wskazano, iż ani w Umowie, ani w Ofercie stanowiącej integralny załącznik do umowy nie ma zapisu o rozliczeniu proporcjonalnym powyższej dotacji w związku z tym zwrotowi podlega całość przekazanej dotacji i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Dodano, iż wbrew twierdzeniu strony w załączniku nr 1 w tabeli wprost określono jako minimalne wskaźniki realizacji zadania na poziomie min. 80 % dla: 1) poprawy zdrowia psychicznego wśród osób z niepełnosprawnościami min. 80%, 2) wzrost wiedzy nt. zagadnień społeczno-prawnych wśród osób z niepełnosprawnościami min. 80%, 3) wzrost wiedzy nt. zagadnień technicznych wśród osób z niepełnosprawnościami min. 80%. W konsekwencji powyższego stwierdzono, iż strona nie zrealizowała jednego z zadań co stanowi o podjętym rozstrzygnięciu. Oceniono nadto, że pozostałe argumenty strony pozostają bez wpływu na wynik sprawy. Reasumując uznano, iż jedno z zadań nie zostało zrealizowane, a warunki otrzymania dotacji nie przewidywały możliwości proporcjonalnego zwrotu środków zasadnie organ pierwszej instancji zażądał zwrotu wraz z odsetkami całości przyznanej i wypłaconej kwoty dotacji. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi dnia 12 grudnia 2025 r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a poprzez utrzymanie przez organ drugiej instancji w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji, pomimo istnienia uzasadnionych podstaw do jej uchylenia (szczegółowo przedstawione w dalszej części niniejszej skargi); b) art. 7 art. 77 § 1. i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i niepodjęcie przez organ drugiej instancji wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające na błędnym ustaleniu, że Fundacja była zobowiązana każdorazowo osiągnąć wskaźnik rezultatu 80% w każdym z obszarów poradnictwa, c) art. 7 art. 77 § 1. i art. 80 k.pa.. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego przez organ drugiej instancji i niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające na braku ustalenia, że osoby z niepełnosprawnościami miały możliwość wyboru spośród dostępnych obszarów pomocowych i wszystkie z nich podjęły samodzielne decyzje o nieskorzystaniu z poradnictwa technicznego jako jednej z dostępnych form wsparcia (ani jedna ze zgłaszających się osób z niepełnosprawnościami nie zgłosiła zapotrzebowania na poradnictwo w obszarze zagadnień technicznych); d) art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego przez organ drugiej instancji i niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające na braku ustalenia, że Fundacja nie wskazała w ofercie osobnych rezultatów ilościowych w odniesieniu do poradnictwa społeczno-prawnego, poradnictwa psychologicznego czy technicznego, uzasadniając to tym, że ostateczny rodzaj i wymiar godzinowy poszczególnych form wsparcia zależny miał być od preferencji uczestników projektu, zaś jedynym wskazanym przez Fundację rezultatem ilościowym było zrealizowanie 150 godzin indywidualnego wsparcia specjalistycznego; e) art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego przez organ drugiej instancji i niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające na braku ustalenia, że Fundacja wskazała rezultaty jakościowe w odniesieniu do trzech form specjalistycznego poradnictwa, na poziomie 80%, jednak pod warunkiem realizacji danej formy, o czym świadczy zastrzeżenie w części opisowej oferty o treści "w zależności od wyboru poszczególnych form wsparcia, stosownie do potrzeb uczestników projektu"), co prowadzi do wniosku, że dana forma wsparcia musiała zostać wskazana przez uczestników, a następnie zrealizowana, aby można było w ogóle dokonać oceny poziomu osiągnięcia wskaźnika rezultatu; f) art. 6 i art. 8 § 1 k.p.a. tj. wyrażonych w nich zasad praworządności, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz proporcjonalności, poprzez brak właściwego zastosowania kontroli i brak dostrzeżenia przez organ drugiej instancji, że organ pierwszej instancji sprzecznie z zasadami współżycia społecznego wykorzystał korzystną dla niego i wysoce wątpliwą interpretację założeń projektowych jako pretekst do pozbawienia Fundacji całości dotacji, w efekcie czego nałożono na Fundację najbardziej dotkliwą sankcję za jej uczciwie wykonane prace w projekcie i należycie zrealizowane zadanie, co doprowadziło do utrzymania w mocy rażąco absurdalnej w skutkach decyzji podważającej cel i sens instytucji dotacji publicznej; g) art. 252 ust. 1u.f.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie będące skutkiem błędnego uznania, że spełniły się przesłanki do zwrotu przez Fundację dotacji udzielonej przez Województwo Łódzkie, podczas gdy Fundacja nie dopuściła się wykorzystania przyznanej dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniesiono uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzanie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja SKO nakładająca na stronę obowiązek zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowią rgulacje u.f.p., a w szczególności art. 252 ust 1, zgodnie z którym dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zgodnie z art. 252 ust 3 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Z art 252 ust 4 u.f.p. wynika zaś, że "dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej". Z treści art 252 ust 5 u.f.p. wynika, że zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Zgodnie z art 252 ust 6 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Zgodnie z art 60 pkt 1 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są w szczególności wymienione dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym m.in. kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie. Stosownie natomiast do postanowień art 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa. Istota sporu między stronami zarysowała się na tle oceny organu, iż Fundacja nie zrealizowała jednego z - przedstawionych w Ofercie - działań, a mianowicie specjalistycznego wsparcia technicznego. Niezrealizowanie tego działania przełożyło się na rezultat w postaci niezrealizowania tego zadania. Natomiast w ocenie strony organ dokonał nieprawidłowej interpretacji założeń projektowych oraz błędnej oceny rezultatów zadania publicznego, określonych szczegółowo w Ofercie i w konsekwencji błędnie ustalił, że Fundacja była zobowiązana każdorazowo osiągnąć wskaźnik rezultatu 80% w każdym z obszarów poradnictwa. Formując szereg zarzutów naruszeń procesowych, które – zdaniem autora skargi – doprowadziły w konsekwencji do naruszania prawa materialnego w postaci art. 252 u.f.p. wskazano, że organ nie dostrzegł, jaka w istocie była treść Oferty, a jednocześnie uniknął interpretacji założeń projektu w jej kontekście. Mając na uwadze tak zarysowaną płaszczyznę sporu rację należy przyznać stronie skarżącej. Po pierwsze nie ulega wątpliwości, że zapisy Oferty stanowiącą integralną część zaakceptowanej i podpisanej przez Marszałka Województwa Łódzkiego Umowy (§1 pkt 5 Umowy). Po drugie - łącznie w okresie trwania projektu udzielono 82,5 godzin wsparcia psychologicznego oraz 67,5 godzin wsparcia społeczno-prawnego. Wsparcia udzielono zgodnie z założeniami przedstawionymi w ofercie w łącznym wymiarze 150 godzin na 150 godzin zaplanowanych godzin wsparcia (100 % poradnictwa). Zgodnie z częścią III pkt 3 Oferty (str. 83 verte i następne akt administracyjnych) "w ramach niniejszej inicjatywy zostaną podjęte działania, które wpłyną pozytywnie na poprawę jakości życia osób z niepełnosprawnościami poprzez organizację dla min. 10 mieszkańców woj. łódzkiego 150 h specjalistycznego wsparcia - społeczno-prawnego, psychologicznego oraz technicznego. [...] Zaletą projektu będzie to, że osoby zgłaszające się samodzielnie wskażą wybrany obszar poradnictwa, w którym chcą pracować. proponowanym projekcie osoby z niepełnosprawnościami, w zależności od ich preferencji, będą mogły otrzymać wsparcie wyłącznie z jednego obszaru pomocowego, jeśli wskażą, że nie potrzebują wsparcia z zakresu pozostałych dostępnych obszarów. Będą mogły również skorzystać z kilku form wsparcia, jeśli zgłoszą taką potrzebę, pod warunkiem wyczerpania średniej maksymalnej puli godzin wsparcia przypadającej na każdego uczestnika projektu, tj. 15 h. Doświadczenie Fundacji Wytwórni Szans wskazuje, że uczestnicy najbardziej zainteresowani są udziałem w tego typu projektach, w których pozostawia się do ich samodzielnej decyzji wybór co do obszaru pomocowego, najbardziej adekwatnego do ich bieżących potrzeb. Osoby te, mając na uwadze znaczną ilość dostępnych projektów pomocowych, pomijają te inicjatywy, w których odgórnie narzucany jest im udział we wszystkich formach wsparcia, mimo, że ich faktycznie nie potrzebują. Zakres potrzeb zostanie każdorazowo zweryfikowany podczas przyjmowania uczestników do projektu oraz zarejestrowany w dokumencie - wstępna ankieta ewaluacyjna." W Ofercie Fundacja przedstawiła możliwość organizacji poradnictwa w zakresie trzech obszarów tematycznych, tj. społeczno-prawnych, psychologicznych oraz technicznych, w łącznym wymiarze godzinowym 150 godzin. Zaś zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w części III pkt. 3 oferty w zakresie oceny potrzeb osób z niepełnosprawnościami Fundacja wyraziła gotowość organizacji poradnictwa maksymalnie do 3 ww. obszarów tematycznych, przy czym uwzględniła równocześnie możliwość organizacji poradnictwa wyłącznie do 1 obszaru tematycznego bądź 2 obszarów tematycznych - w zależności od potrzeb zgłaszających się osób. Tym samym, zgodnie z informacjami zawartymi w ofercie, w ramach projektu możliwe było zorganizowanie poradnictwa w przedstawionych wyżej wariantach (tj. 1 forma wsparcia lub 2 formy wsparcia lub 3 formy wsparcia). Każdy uczestnik projektu mógł wykorzystać 15 godzin poradnictwa w wybranej przez siebie konfiguracji, a łączna pula poradnictwa dla wszystkich 10 uczestników projektu nie mogła przekroczyć 150 godzin. Zgodnie z zapisami Oferty osoby z niepełnosprawnościami, w zależności od ich preferencji, mogły otrzymać wsparcie z jednego lub kilku obszarów pomocowych (o czym świadczy zapis: "W proponowanym projekcie osoby z niepełnosprawnościami, w zależności od ich preferencji, będą mogły otrzymać wsparcie wyłącznie z jednego obszaru pomocowego, jeśli wskażą, że nie potrzebują wsparcia z zakresu pozostałych dostępnych obszarów"), bez obligatoryjnego narzucania wsparcia we wszystkich obszarach, a każda osoba mogła wykorzystać 15 godzin poradnictwa w wybranej przez siebie konfiguracji. W ocenie Sądu bez uwzględnienia, opisanej powyżej, wariacyjności Oferty (której sposób realizacji uzależniony był od indywidulanych preferencji/wyborów uczestników) nie można analizować założonych poziomów jej realizacji wskazanych zarówno w załączniku do Oferty jak i w Umowie. Istotnie treść Oferty zakłada osiągnięcia sześciu rezultatów (do których odwołuje z § 9 ust. 1 Umowy): – zrekrutowanie uczestników zadania w liczbie min. 10 osób z niepełnosprawnościami; – zorganizowanie indywidualnego specjalistycznego poradnictwa (społeczno-prawnego, psychologicznego oraz technicznego) w ilości 150 h, wykonanie min. 80%; – wolontarystyczne wsparcie asystenta dla osób z niepełnosprawnościami w ilości 50 h; – poprawa zdrowia psychicznego wśród osób z niepełnosprawnościami na poziomie min. 80%; – wzrost wiedzy nt. zagadnień społeczno-prawnych wśród osób z niepełnosprawnościami na poziomie min. 80%; – wzrost wiedzy nt. zagadnień technicznych wśród osób z niepełnosprawnościami na poziomie min. 80%. Nie jest sporne między stronami, że - po pierwsze - do projektu zgłosiło się 10 osób z niepełnosprawnościami, przy czym 9 osób wskazało potrzebę uzyskania wsparcia w konfiguracji - poradnictwo społeczno-prawne oraz poradnictwo psychologiczne, a 1 osoba w konfiguracji - poradnictwo psychologiczne. Natomiast żadna ze zgłaszających się 10 osób z niepełnosprawnościami nie zgłosiła zapotrzebowania na poradnictwo w obszarze zagadnień technicznych. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, rację ma strona skarżąca wskazując, że warunek realizacji 80% każdego z założonych rezultatów nie może być analizowany w oderwaniu od założeń projektowych wskazanych w Ofercie. Trafnie w uzasadnieniu skargi jej autor podkreśla, że wskaźnik rezultatu jakościowego wzrostu wiedzy nt. zagadnień technologicznych na poziomie 80% nie może zostać zastosowany z uwagi na brak realizacji działań w obszarze poradnictwa technicznego - czego wyłączną przyczyną nie były jakiekolwiek zaniechania czy nieprawidłowości po stronie Fundacji, lecz jedynie brak zainteresowania uczestników tą formą wsparcia. Tymczasem organ, zupełnie pomijając treść zaakceptowanej Oferty, koncentruje się na podkreślaniu faktu, że na skutek brak osiągnięciu jednego z zaplanowanych w Ofercie działań (specjalistycznego wsparcia technicznego) strona nie zrealizowała jednego z zadań co w konsekwencji powoduje konieczność zwrotu całości dotacji. W ocenie Sądu taka argumentacja organu świadczy o braku oceny dowodu w postaci analizy treści Oferty stanowiącej integralną cześć Umowy. Zgodnie z art. 7 k.p.a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 § 1 k.p.a). Przepisy te znajdują doprecyzowanie m.in. w art. 77 § 1 k.p.a, zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Na podstawie art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Oznacza to, że organ ten jest obowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone lub odzwierciedlone w aktach sprawy oraz że organ powinien rozpatrzyć te dowody w ich wzajemnej łączności. Omówione powyżej pominięcie przez organ analizy treści Oferty i wynikających z nich założeń co do osiągnięcia założonych celów przez pryzmat potrzeb uczestników stanowi o naruszeniu art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Powyższe uchybienia jawi się szczególnie jaskrawiu na tle uzasadniania zaskarżonej decyzji. Należy przeto pamiętać, że celem uzasadnienia jest przedstawienie procesu myślowego, który doprowadził organ do wydania danego aktu, wskazanie motywów będących podstawą podjętego przez niego rozstrzygnięcia i wskazanie argumentów wyjaśniających, dlaczego takie stanowisko było prawidłowe w określonym stanie faktycznym. Tylko na podstawie uzasadnienia zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może dokonać sprawdzenia prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów podjętego rozstrzygnięcia. Do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo gdy mimo formalnej poprawności, jego treść - ze względu, np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. W kontekście powyższego nie można tracić z pola widzenia, że założenia Oferty są w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji skrupulatnie ignorowane, a argumentacja odwołująca się do braku osiągnięcia jednego założonych rezultatów prowadzona jest w zupełnym oderwaniu od istoty zaakceptowanej Oferty, w której forma pomocy uzależniona była od preferencji uczestników. Trzeba w tym miejscy podkreślić, że założenia projektowe przedstawione w Ofercie powinny być przez organ II instancji szczególnie skrupulatnie zanalizowane w kontekście zarzutów i uzasadnienia odwołania w którym strona zarzuciła mi.in., "niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, polegające na błędnym ustaleniu, że Fundacja była zobowiązana każdorazowo osiągnąć wskaźnik rezultatu 80% w każdym z obszarów poradnictwa, podczas gdy zgodnie z Ofertą osoby z niepełnosprawnościami, w zależności od ich preferencji, mogły otrzymać wsparcie z jednego lub kilku obszarów pomocowych, bez obligatoryjnego narzucania wsparcia we wszystkich obszarach, a każda osoba mogła wykorzystać 15 godzin poradnictwa w wybranej przez siebie konfiguracji". Konkluzja organu sprowadzająca się do - z jednej strony - wskazania, że strona nie zrealizowała jednego z zadań (co stanowi o zasadności domaganiu się zwrotu datacji), z drugiej zaś strony, do oceny, że "pozostałe argumenty strony pozostają bez wpływu na wynik sprawy" – są w ocenie Sądu dalece niewystarczające w kontekście zarówno zarzutów odwołania jaki i stanowiska strony przedstawionego kilkukrotnie w pismach kierowanych do organu przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Mając na uwadze wszystko powyższe Sąd uznał, ze zaskarżona decyzja narusza art. 7 art. 77 § 1. i art. 80 i art. 107 § 3 k.pa. w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy – szczególnie w kontekście oceny rezultatów wykonania zadania publicznego - a omówione wyżej uchybienia czyniły, dokonaną przez organ, subsumcję stany faktycznego pod normę prawa materialnego, co najmniej przedwczesną. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe uwagi Sądu i przed zastosowaniem normy wynikającej z art. 252 u.f.p. szczegółowo zanalizuje założenia Oferty, a wynik tej analizy skonfrontuje z postanowieniami Umowy co znajdzie wyraz w wyczerpującym uzasadnianiu, spełaniającym wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a. aj