I SA/Po 141/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie Sędzia WSA Marek Sachajko Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu robót geologicznych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 12 wrzenia 2025 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 1000,- zł (słownie: tysiąc złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Wnioskiem z 15 lipca 2025 r. K. G. (dalej: skarżący) zwrócił się do Starosty [...] o zatwierdzenie projektu robót geologicznych dotyczących wykonania otworu studziennego z utworów [...] na działce nr [...] lub [...], obr. [...] K., gm. G. będącej własnością A. S., a dzierżawioną przez skarżącego. Do wniosku załączono projekt robót geologicznych sporządzony przez uprawnionego geologa. W toku postępowania administracyjnego o zatwierdzenie ww. projektu robót geologicznych Wójt Gminy G. postanowieniem z 18 sierpnia 2025 r. pozytywnie zaopiniował ów projekt pod warunkiem, że planowana inwestycja w żaden sposób nie wpłynie negatywnie na pracę istniejącego publicznego ujęcia wody zasilającego wodociągi gminne w wodę pitną dla mieszkańców miejscowości K., M. i P. (zlokalizowanego na działce nr [...] obr. K.. W wyniku przeprowadzonego postępowania Starosta [...] decyzją z 12 września 2025 r. odmówił zatwierdzenia ww. projektu robót geologicznych. Jako podstawę prawną decyzji powołano przepisy: art. 80 ust. ust. 7 pkt 1, art. 156 ust. 1 pkt 3, i art. 161 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r., poz. 1290 ze zm., dalej: P.g.g.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024r., poz. 572 ze zm., dalej: "K.p.a.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że należało odmówić zatwierdzenia projektu robót geologicznych ze względu na zagrożenie sczerpywania zasobów wód podziemnych z utworów [...]. Projektowane roboty geologiczne będą miały negatywny wpływ na jakość i ilość zasobów wód podziemnych, stanowiących jeden z głównych składników środowiska, wykorzystywanych do zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę pitną (art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g.). Teren, na którym są projektowane roboty geologiczne znajduje się około 390 m od ujęcia komunalnego w m. K. (dz. nr [...], obr. K.. Ujęcie to składa się obecnie z jednej eksploatowanej studni nr [...], która ujmuje utwory wodonośne piętra [...] ([...]). W 2024 r. Starosta [...] zatwierdził "Projekt robót geologicznych na wykonanie otworu hydrogeologicznego nr [...] na ujęciu wód podziemnych z utworów [...] (poziom [...]) w miejscowości K.". Projektowany otwór nr [...] zostanie wykonany w celu zapewnienia ciągłości produkcji wody z istniejącego ujęcia gminnego. Z informacji zawartych w ww. projekcie wynika, że wzrasta zapotrzebowanie na wodę ze względu na coraz częstsze zasilanie w wodę innych przyległych miejscowości (J. , T.. Po szczegółowym przeanalizowaniu materiałów archiwalnych i złożonych przez stronę wyjaśnień, przy przewidywanym poborze wód w ilości 18-24 m3/h z projektowanego ujęcia nastąpi współdziałanie ww. ujęć, interferencja lejów depresji. Powyższe spowoduje nadmierne sczerpywanie zasobów wód podziemnych i oddziaływanie projektowanej studni na ujęcie komunalne, wykorzystujące wodę na cele socjalno-bytowe dla zaopatrzenia ludności. Starosta bierze pod uwagę priorytety w korzystaniu z wód podziemnych, w pierwszej kolejności do zaspokojenia potrzeb mieszkańców m. K. i okolicznych wsi. Starosta stwierdził nadto, że wody podziemne, zarówno z poziomu czwartorzędowego, jak i [...] występujące na przedmiotowym obszarze stanowią potencjalne zasoby możliwe do wykorzystania przez ujęcia komunalne. Mając powyższe na uwadze projektowane roboty geologiczne naruszyłyby wymagania ochrony środowiska, zgodnie z art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. Biorąc pod uwagę priorytety w korzystaniu z wód, pobór wód z ujęć indywidualnych na potrzeby nawadniania upraw nie może ograniczać zapotrzebowania wody na cele o wyższym priorytecie, służące m.in. do zbiorowego zaopatrzenia ludność w wodę na cele socjalno-bytowe. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił Staroście naruszenie art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g., bowiem jego zdaniem projektowane roboty geologiczne nie naruszałyby wymogów ochrony środowiska. Podniósł, że pojęcie "wymagania ochrony środowiska" jest klauzulą generalną, która powinna zostać szczegółowo wyjaśniona przez organ w decyzji. Organ miał obowiązek wyjaśnienia, jakie wymogi ochrony środowiska naruszyłyby roboty, po uprzednim zastosowaniu procedury określonej w art. 79a K.p.a., tj. po poinformowaniu strony o możliwości wydania decyzji niezgodnej z jej wnioskiem. Przed wydaniem decyzji organ nie zawiadomił zaś strony o zamiarze negatywnego rozstrzygnięcia, ani nie poinformowano go, na podstawie jakich współczynników i wyliczeń odmawia się mu budowy studni. Żadne zaś przepisy nie określają tak dużych odległości od ujęcia wody. Skarżący dodał, że przed złożeniem dokumentacji uzyskał z instytucji Wody [...] Zlewnia w K. telefonicznie zapewnienie o możliwości budowy studni na wskazanym terenie, gdyż zgodnie z dokumentacją w gm. G. i konkretnie w m. K. , w okolicy istniejącego ujęcia wody nie ma utworzonego buforu, który ograniczałby możliwość wybudowania studni. Wskazał również, że przedmiotowa studnia miałaby być wykorzystywana jedynie w sezonie letnim, w zależności od zmianowania na polu i sporadycznie, jedynie w przypadku takiej potrzeby. Nadto zaznaczył, że Wójt [...] pozytywnie zaopiniował przedmiotowy projekt robót geologicznych pod względem zgodności ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy G.. Nie wskazał przy tym zamiaru rozbudowy istniejącej zlewni, a Starosta wskazuje jedynie na projektowany otwór nr [...]. Skarżący wymienił istniejące ujęcia wodne gminy G., by skonstatować, że Hydrofornia K. obsługuje m. K., M. i P. , a nie jak zakłada hipotetycznie Starosta [...] oraz J. chociażby z uwagi na fakt, że miejscowości te posiadają swoje hydrofornie, tj. w przypadku J. – hydrofornia G. , a w przypadku T. – hydrofornia T.. Decyzją z 6 listopada 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO/Kolegium lub organ odwoławczy), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymało w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił w pełni stanowisko organu I instancji. Nadto podał, że zgodnie z art. 30 Prawa wodnego wody podziemne wykorzystuje się przede wszystkim do zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego ów przepis przesądza podstawowe przeznaczenie wód podziemnych jako zasobu służącego zaspokajaniu spożycia przez ludzi częściowo odmiennie niż miało to miejsce w analogicznym art. 32 tej ustawy, który wskazywał na wykorzystanie wód podziemnych przede wszystkim: 1) do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz na cele socjalno-bytowe, 2) na potrzeby produkcji artykułów żywnościowych oraz farmaceutycznych. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zastrzegło, że owa zmiana nie oznacza oczywiście wyłączenia dopuszczalności innego korzystania wód podziemnych niż do spożycia przez ludzi. Ów przepis stanowi jednak wiążącą wskazówkę interpretacyjną mającą ułatwiać rozstrzyganie wszelkich kolizji dotyczących korzystania z wód na rzecz pierwszeństwa w wykorzystaniu wód podziemnych z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodało, iż właściwi Regionalni Dyrektorzy Zarządów Gospodarki Wodnej ustalają priorytety w zakresie poborów wód na podstawie uchwał lub rozporządzeń ramach danego regionu wodnego, uwzględniając potrzeby społeczne, techniczne i hydrologiczne. W pierwszej kolejności priorytety te dotyczą zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia i na pozostałe potrzeby komunalne; potrzeby produkcji artykułów żywnościowych oraz farmaceutycznych; potrzeby przemysłu; w dalszej zaś kolejności na potrzeby chowu i hodowli zwierząt gospodarskich; potrzeby upraw rolnych i leśnych. Ponadto organy te ustalają priorytety w zakresie poborów wód do nawodnień rolniczych i leśnych, napełniania stawów rybnych oraz innych zabiegów agrotechnicznych oraz procesów technologicznych niewymagających jakości wód przeznaczonych do spożycia przez ludzi, w kolejności od najwyższego: 1) z zasobów wód powierzchniowych, 2) z zasobów wód podziemnych czwartorzędowego piętra wodonośnego o swobodnym zwierciadle wody, 3) z zasobów wód podziemnych czwartorzędowych piętra wodonośnego o napiętym zwierciadle wody i starszych pięter wodonośnych. W ostatnim czasie można zaobserwować wzmożone działania osób prywatnych oraz podmiotów gospodarczych w zakresie poboru wód podziemnych z ujęć indywidualnych na cele związane z działalnością rolniczą oraz gospodarczą, przy jednoczesnym przyspieszonym tempie uszczuplania istniejących rezerw zasobów dyspozycyjnych lokalnych zasobów podziemnych. Tym samym nowe ujęcia powodują zagrożenie ciągłości dla ujęć wody pitnej dla mieszkańców. Interes mieszkańców i zapewnienie im ciągłości dostaw wody pitnej jest celem nadrzędnym w realiach postępującej suszy i braków dostępnych zasobów wody pitnej. Dlatego Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja organu I instancji jest zasadna i zawiera motywy, jakimi kierował się organ przy jej wydaniu, a jej uzasadnienie spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. W skardze skierowanej do tut. Sądu na powyższą decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. G. podniósł zarzuty tożsame do powołanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podkreślił, że organy I i II instancji oprócz wskazania przepisu art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. w zw. z art. 30 Prawa wodnego nie podały przyczyn wydania decyzji odmownej, tj. jakie są konkretne powody odmowy zatwierdzenia projektu robót geologicznych – wykopania studni. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę należało uwzględnić z powodu naruszenia przez organy obu instancji przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę negatywnych dla skarżącego rozstrzygnięć organów orzekających w niniejszej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r., poz. 1290 ze zm.), dalej: P.g.g. Zgodnie z art. 80 ust. 7 P.g.g. organ administracji geologicznej odmawia zatwierdzenia projektu robót geologicznych, jeżeli m.in.: 1) projektowane roboty geologiczne naruszałyby wymagania ochrony środowiska; 2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa; 3) rodzaj i zakres projektowanych robót geologicznych oraz sposób ich wykonania nie odpowiadają celowi tych robót; 5) projektowane roboty geologiczne mogą zagrażać interesowi publicznemu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a i b (tj. związanemu w szczególności z bezpieczeństwem państwa, w tym bezpieczeństwem energetycznym, lub interesem surowcowym państwa, ale już nie z ochroną środowiska, o której stanowi art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. c P.g.g.). Wedle zaś art. 80 ust. 5 P.g.g. zatwierdzenie projektu robót geologicznych wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania robót geologicznych. Organy na podstawie art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. odmówiły zatwierdzenia projektu robót geologicznych na wykonanie otworu studziennego z utworów [...] na działce nr [...] lub [...], obr. [...] K., gm. G. będącej własnością A. S., a dzierżawioną przez skarżącego uznając, że naruszałby wymagania ochrony środowiska przez zagrożenie sczerpywania zasobów wód podziemnych z utworów [...], negatywny wpływ planowanych przez skarżącego robót na jakość i ilość zasobów wód podziemnych stanowiących jeden z głównych składników środowiska, wykorzystywanych do zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę pitną. Zważyć należy, iż podstawą do odmowy zatwierdzenia projektu robót geologicznych na podstawie art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. jest okoliczność, że projektowane roboty geologiczne naruszałyby wymagania ochrony środowiska. W przepisie tym mowa jest zatem o niezgodności samych robót geologicznych, a nie ich celu (poboru określonej ilości wody), z wymaganiami ochrony środowiska (por. wyroki WSA w Poznaniu: z 22 października 2025 r., sygn. akt III SA/Po 404/25 oraz z 2 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Po 460/25 – publ.: bazaCBOSA). Tymczasem organy orzekające - odmawiając zatwierdzenia projektu - w ogóle nie zbadały, czy projektowane roboty geologiczne same w sobie, szczegółowo zilustrowane w przedłożonym projekcie robót geologicznych sporządzonych przez uprawnionego geologa, naruszałyby wymagania ochrony środowiska. Zamiast tego organy skupiły się na wykraczającej poza przedmiot postępowania kwestii wpływu poboru wody z wykonanego otworu studziennego z utworów [...] na istniejące publiczne ujęcie wody zasilające wodociągi gminne w wodę pitną dla mieszkańców. Organ odwoławczy zaś, co trafnie zarzucono w skardze, ponadto zignorował zawarte w odwołaniu argumenty dotyczące braku wskazania wadliwości projektu robót i niewystarczalności samego zatwierdzenia projektu do poboru wody. W tym miejscu należy wskazać, że projektant robót – geolog M. W. wypowiedział się w projekcie na temat ochrony środowiska i obiektów budowlanych, wskazując: "Przy wykonywanych robotach nie powinny wystąpić elementy mogące ujemnie wpłynąć na środowisko. Jedynym problemem może być niebezpieczeństwo połączenia poziomów wodonośnych. Konkretnie w przypadku wykonywanego otworu mogą wystąpić zawieszone na glinach zwałowych wody zaskórne. Wody te są zwykle zanieczyszczone fizykochemicznie i bakteriologicznie. Złe zamknięcie tych wód może spowodować ich spłynięcie do otworu i zanieczyszczenie warstwy wodonośnej. Dlatego nadzór geologiczny winien zwrócić szczególną uwagę na sposób wykonania zamknięcia wód." Nadto zaznaczył: "Poza tym niepożądane jest połączenie czwartorzędowego z [...]. Poziomy te mają różne ciśnienia poziometryczne oraz różniące się tła hydrochemiczne. Konieczne jest zatem prawidłowe posadowienie rur obsadowych, odpowiednie dobranie płuczki wiertniczej i właściwe zamknięcie wód. Urobek z wiercenia należy wykorzystać do wypełnienia części poza rurowej otworu. Niewykorzystaną część urobku zużyć do wywyższenia strefy wokół studni. Jeśli po zakończonych robotach otwór zostanie odpowiednio zabezpieczony huczkiem oraz stosownie utrzymywany (zamknięty) w czasie eksploatacji nie powinny wystąpić istotne zagrożenia dla środowiska. Ujemnego wpływu na środowisko nie powinno mieć również eksploatowana w przyszłości przez inwestora deszczownia." Sąd zwraca uwagę, że żaden z organów orzekających nie odniósł się do powyższych twierdzeń projektanta ww. robót geologicznych w kontekście zarzucanego naruszenia art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. tj. naruszenia wymogów ochrony środowiska. W miejsce tego kategorycznie i arbitralnie, wykraczając poza zakres przedmiotowego postępowania przesądzono o wpływie inwestycji tj. otworu studziennego z utworów [...] na środowisko, a nie jak powinno się o wpływie samych robót geologicznych na środowisko. Starosta odwołał się do zatwierdzonego w 2024 r. "projektu robót geologicznych na wykonanie otworu hydrogeologicznego nr [...] na ujęciu wód podziemnych z utworów [...] (poziom [...] w m. K., wskazując, że ów otwór zostanie wykonany w celu zapewnienia ciągłości produkcji wody z istniejącego ujęcia gminnego. Nadto, jak powołał, z informacji zawartych w tym projekcie wynika, że wzrasta zapotrzebowanie na wodę ze względu na coraz częstsze zasilanie w wodę innych przyległych miejscowości (J. , T.). Odnośnie powyższego Sąd stwierdza, że powyższe twierdzenia są wykraczają poza zakres postępowania o zatwierdzenie robót geologicznych, bowiem odnoszą się do etapu uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na budowę urządzenia wodnego. Otwór studzienny, czy inaczej studnia głębinowa jest – zgodnie z art. 16 pkt 65 lit. d) Prawa wodnego (dalej: P.w.) – urządzeniem wodnym jako obiekt służący do ujmowania wód podziemnych. Wedle zaś art. 389 pkt 6 P.w. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych. Odnośnie budowy studni głębinowych jedynie wykonanie urządzeń wodnych do poboru wód podziemnych na potrzeby zwykłego korzystania z wód z ujęć o głębokości do 30 m nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo zgłoszenia wodnoprawnego (art. 395 pkt 5 P.w.). Zważywszy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z projektem zakładającym wykonanie otworu studziennego z utworów [...], na głębokość wiercenia 87,0 m (zał. 4 do projektu), przedsięwzięcie wymagań będzie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Co istotne, jak stanowi art. 396 ust. 1 P.w. pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyłączeniem okoliczności, o których mowa w art. 66; 2) ustaleń planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych; 3) ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym; 4) ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy; 5) ustaleń programu ochrony wód morskich; 6) ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych; 7) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; 8) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych. Jednocześnie przepis art. 399 ust. 1 pkt 1 P.w. określa wprost, że wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wód narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w atr. 396 ust. 1 pkt 1-7, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 396 ust. 1 pkt 8. Reasumując powyższe regulacje Prawa wodnego odnoszące się do pozwolenia wodnoprawnego na budowę urządzeń wodnych stwierdzić należy, że to w to w tym oto postępowaniu dochodzi do badania, czy inwestycja polegająca na budowie urządzenia wodnego (tu: studnia głębinowa) nie narusza ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy (art. 396 ust. 1 pkt 4 P.w.), czy wymagań ochrony środowiska (art. 396 ust. 1 pkt 8 P.w.). Stwierdzenie, że tego rodzaju urządzenie wodne w danym terenie narusza powyższe ustalenia i wymagania daje podstawę do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego (art. 399 ust. 1 pkt 1 P.w.). Oznacza to, co Sąd już wyżej wskazał, że nie na etapie postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych powinna mieć miejsce ocena skutków samej inwestycji polegającej na budowie urządzenia wodnego w postaci studni głębinowej. W tym to bowiem postępowaniu – na gruncie art. 79 i art. 80 P.g.g. - ocenia się, czy projektowane roboty budowlane nie naruszają wymogów ochrony środowiska i czy projekt robót geologicznych odpowiada wymogom prawa, ewentualnie, czy projektowane roboty geologiczne mogą zagrażać interesowi publicznemu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a i b, tj. związanemu z bezpieczeństwem państwa, w tym bezpieczeństwem energetycznym, lub interesem surowcowym państwa. Takich zaś okoliczności organy orzekające w wydanych przezeń w niniejszej sprawie decyzjach nie stwierdziły. Zogniskowały się zaś nieprawidłowo na ocenie z zakresu Prawa wodnego, co jak trafnie podniósł skarżący, nie powinno mieć miejsca. W tym miejscu trzeba wspomnieć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wprost odwołało się do przepisów Prawa wodnego wskazując na wynikający z art. 30 tej ustawy priorytetowy cel wykorzystywania wód podziemnych, jakim jest zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Powyższe nijak się ma do wymaganej przepisami P.g.g. oceny projektu robót geologicznych. Wobec powyższego Sąd uznał, że odmowa zatwierdzenia przedmiotowego projektu robót geologicznych jest co najmniej przedwczesna, jako naruszająca art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g. W związku z tym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt I. wyroku). Zadaniem Starosty ponownie rozpoznającego sprawę będzie ocena wniosku skarżącego wraz przedłożonym projektem robót geologicznych i wyjaśnieniami pod kątem przesłanek określonych w art. 79 ust. 1 i 2 oraz art. 80 ust. 7 P.g.g. Jeżeliby organ uznał, że projekt narusza wymagania ochrony środowiska (art. 80 ust. 7 pkt 1 P.g.g.) zobowiązany będzie to rzetelnie uzasadnić odnosząc się do kwestii związanych z samym wykonaniem otworu studziennego, w szczególności w kontekście zapewnień z zakresu ochrony środowiska geologa zawartych w przedłożonym przez skarżącego projekcie robót geologicznych. Jednocześnie Starosta winien stronić od oceny niebędącej przedmiotem niniejszego postępowania co do kwestii ilości zasobów wodnych i wpływu planowanego poboru wody na te zasoby. Zważywszy na uwzględnienie skargi, Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych w kwocie 1000 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi (pkt II. wyroku).