I SA/Sz 6/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 maja 2026 r. sprawy ze skargi A.-M. S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 sierpnia 2025 r. nr 3201-IOV2.4103.44.2024.23 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej A.-M. S. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę [...]([...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. (organ I instancji) z [...] listopada 2024 r określającą A.-M. Spółce z o.o. w W. (wcześniej A.-M. S.A. por. rubryka 6 KRS) zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług (VAT) za kwiecień 2015 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że organ I instancji na podstawie upoważnienia z [...] lipca 2015 r. przeprowadził wobec spółki A.-M. (spółka AM) kontrolę podatkową w zakresie zasadności dokonania zwrotu VAT za kwiecień 2015 r. Następnie organ I instancji postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. wszczął w stosunku do spółki AM postępowanie podatkowe w przedmiocie VAT za kwiecień 2015 r. Zdaniem organu I instancji, spółka AM zaewidencjonowała i rozliczyła w deklaracji [...] za kwiecień 2015 r. nabycie towarów i usług zaliczanych do środków trwałych na podstawie umowy "przeniesienia na zabezpieczenie", udokumentowanej fakturą nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. wystawioną na rzecz L. S.A. w W. (spółka L.). Wartość faktury to netto [...] zł, VAT 23% [...] zł. Przedmiot tej umowy i następnie faktury obejmuje nabycie 21 lokali, udziału w garażu położonych w K. (zakup opodatkowany stawką 23%) oraz prawo użytkowania wieczystego wraz z własnością budynków w K. (zakup zwolniony na kwotę [...]zł). Wymieniona faktura nie dokumentowała zdarzenia gospodarczego. Ponadto nie określono w niej formy oraz terminu zapłaty. Widnieje na niej odręczna adnotacja "wystawił" oraz pieczęć imienna i podpis doradcy podatkowego M. N.. Do omawianej faktury spółka AM dołączyła akty notarialne: - "Ugoda, oświadczenie o poddaniu się egzekucji" - Rep. A nr [...] z [...] marca 2015 r.; - "Umowa przeniesienia na zabezpieczenie" - Rep. A nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. Na podstawie urnowy przeniesienia na zabezpieczenie z [...] kwietnia 2015 r. spółka AM i spółka L. wystąpiły do Sądu Rejonowego w K. o wpis spółki AM jako właściciela nieruchomości oraz roszczenia spółki L. o zwrotne przeniesienie tych nieruchomości po zaistnieniu przesłanek określonych w umowie. Spółka L., którą reprezentowali D. D. - członek zarządu oraz J. K. - pełnomocnik zarządu, wyjaśniła, że: - M. K. i K. W. S., tj. osoby wymienione w akcie notarialnym Rep. A nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. ani nie są uprawione do jej reprezentacji, ani nie są jej pełnomocnikami; - J. S. nie był nigdy uprawniony da reprezentowania L. S.A., w szczególności w okresie od [...] stycznia 2015 r. do [...] lipca 2015 r., a "wszelkie działania J. S. (...) pozbawione są skutków i znaczenia prawnego, co potwierdzają prowadzone postępowania prokuratorskie, jak również sądy cywilne"; - L. S.A. nie posiadała i nie posiada zobowiązania wobec spółki AM w wysokości [...] zł; - nie zna M. N., nigdy nie była z nim związana, nie posiada on umocowania do jej reprezentowania; - nie wystawiła faktury nr [...] z [...] kwietnia 2015 r., nie brała udziału w tej czynności, co więcej czynność tę zaskarżyła, nie ujęła tej faktury w rejestrze VAT i nie rozliczyła w deklaracji VAT. Przyznała, że nabyła nieruchomości wyszczególnione na fakturze nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. zgodnie z przedstawioną kopią aktu notarialnego Rep. A nr [...] z [...] września 2014 r. Spółki L. i A. F. rozliczyły transakcję udokumentowaną aktem notarialnym z [...] września 2014 r. w deklaracjach VAT za wrzesień 2014 r. Spółka L. przedstawiła postanowienie Sądu Rejonowego dla W. w W. z [...] grudnia 2011 r., które dotyczyło przejęcia A.- M. D. Sp. z o.o. przez L. S.A. Spółka L. oświadczyła również, że: - nie uczestniczyła w czynności nazwanej "Umową przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r.; - nie udzielała pełnomocnictwa M. K., K. S., J. S. oraz M. N. - osobom, które działały przy tej czynności; - "czynności objęte przedmiotową kontrolą prowadzone są przez J. S. i osoby z nim powiązane, które pozostają w zainteresowaniu kilkunastu organów ścigania między innymi w ramach prowadzonych przez Prokuraturę Okręgową w B., sygn. akt VI Ds. [...], gdzie wszczęto śledztwo w sprawie o zbrodnie z art. 310 kk" (fałszowanie księgi akcyjnej i posługiwanie się tytułem prezesa zarządu); - nie rozporządzała nieruchomościami, a mechanizm pozornych transakcji sprzedaży nieruchomości, który stosował J. S., służyć może do wyłudzania VAT i podatku dochodowego; - J. S. i osoby z nim powiązane są sekwencyjnie członkami zarządu, pełnomocnikami lub prokurentami w różnych spółkach, z którymi L. S.A. boryka się na drodze postępowań cywilnych i karnych, zgromadzeń wspólników; - nigdy nie wydała nieruchomości, które są przedmiotem tej czynności; - spółka AM wiedziała o braku uprawnienia do reprezentowania L. S.A. przez M. K. i K. W. S., a przede wszystkim przez J. S.. - o bezprawnym akcie notarialnym Rep. A [...] z [...] kwietnia 2015 r. dowiedziała się dopiero [...] czerwca 2015 r., kiedy Sąd Rejonowy w K. dokonał wpisów na rzecz spółki AM, które są przedmiotem apelacji złożonej do sądu; - nie uczestniczyła w czynności rozporządzania nieruchomościami w K. i w K., nie udzielała pełnomocnictw M. K., K. S.. Naczelnik Drugiego M. Urzędu Skarbowego w W. poinformował organ I instancji, że L. S.A. nie wykazała w deklaracji [...] za kwiecień 2015 r. obrotu i kwoty podatku należnego w wysokości, która przewyższałaby wartość netto i VAT wskazany na fakturze [...] z [...] kwietnia 2015 r. Według spółki L., J. S. był bezprawnie "przez chwilę" wpisany do KRS (por. s. 11 decyzji organu I instancji z [...] listopada 2024 r.). Spółka AM przedstawiła: - korektę faktury nr [...] z [...] września 2016 r.; - dokument "Rozwiązanie ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji", - dokument "Odstąpienie od ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji". Wyjaśniła, że przyczyną korekty faktury było rozwiązanie "ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji" w związku z przyjęciem innej formy rozliczeń ze spółką L.. W tych okolicznościach organ I instancji decyzją z [...] maja 2017 r. określił spółce AM zobowiązanie z tytułu VAT za kwiecień 2015 r. w wysokości [...] zł. Powołał się na nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego w W. z [...] maja 2014 r. w sprawie sygn. XVI GC [...]. Stwierdził, że działania J. S. podejmowane w imieniu spółki L. były pozbawione znaczenia prawnego. J. S. nie był uprawniony do reprezentacji spółki L.. Tym samym faktura z [...] kwietnia 2015 r. nie dokumentowała rzeczywistego zdarzenia gospodarczego i nie dawała spółce AM prawa do odliczenia VAT w niej wykazanego w wysokości [...] zł. Następnie organ decyzją z [...] marca 2018 r. uchylił decyzję organu I instancji z [...] maja 2017 r. w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 27 czerwca 2018 r. sygn. I SA/Sz 347/18 oddalił skargę spółki AM. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 stycznia 2023 r. sygn. I FSK 1990/18 oddalił skargę kasacyjną spółki AM. Organ I instancji, uzupełniając materiał dowodowy, wystąpił do Sądu Apelacyjnego w W. VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej z prośbą o przekazanie informacji, które dotyczyły sprawy z powództwa spółki AM sygn. VII AGa [...] o ustalenie, czy M. K. i K. S., którzy podejmowali czynności przed notariuszem 11 i [...] kwietnia 2015 r., byli upoważnieni do reprezentowania L. S.A. Uzyskał odpowiedź, że sprawa jest na etapie rozpoznawania apelacji i czeka na wyznaczenie terminu rozprawy. Sąd Apelacyjny w W. przesłał też kopię sentencji wyroku Sądu Okręgowego w W., oddalającego powództwo. Organ I instancji ustalił przebieg postępowań przed sądem rejestrowym, które dotyczyły uprawnienia do reprezentacji L. S.A. (por. s. 21-23 decyzji organu I instancji z [...].11.2024 r.). Sąd rejestrowy wyjaśnił, że jak wynika z odpisu aktualnego akt rejestrowych od [...] października 2014 r. do [...] lutego 2017 r. nie były dokonywane żadne zmiany w zarządzie tej spółki. Pozostałe sprawy przed sądem rejestrowym nie zostały merytorycznie rozpoznane - wnioski wycofano, a postępowania umorzono. Jednak, zdaniem organu I instancji, kwestie reprezentowania nie mają wpływu na to, że transakcja z [...] kwietnia 2015 r. nie podlega opodatkowaniu VAT. Na podstawie tej umowy nie doszło do dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.177.1054 ze zm. w brzmieniu dla kwietnia 2015 r. - ustawa o VAT). Dlatego spółka AM nie mogła odliczyć VAT w wysokości [...] zł. Tym samym spółka AM, dokonując odliczenia VAT na podstawie zakwestionowanej faktury, naruszyła art. 88 ust. 3a pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. W wyniku rozpatrzenia sprawy w instancji odwoławczej organ zgodził się z organem I instancji. W pierwszej kolejności odniósł się do kwestii przedawnienia i wyjaśnił, że co do zasady pięcioletni okres przedawnienia zobowiązania za kwiecień 2015 r. upływał [...] grudnia 2020 r. W realiach tej sprawy spółka AM [...] kwietnia 2018 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję organu z [...] marca 2018 r., która uchyliła w całości decyzję organu I instancji z [...] maja 2016 r. i przekazała sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę wyrokiem z 27 czerwca 2018 r. sygn. I SA/Sz 347/18. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki AM wyrokiem z 19 stycznia 2023 r. sygn. I FSK 1990/18. Do organu wpłynął: - [...] marca 2023 r. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego; - [...] marca 2023 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z [...] czerwca 2018 r. z datą prawomocności od [...] stycznia 2023 r. Organ przyjął, że bieg terminu przedawnienia rozpatrywanego zobowiązania z tytułu VAT za kwiecień 2015 r. został zawieszony od [...] kwietnia 2018 r. do [...] marca 2023 r. (1.785 dni) zgodnie z art. 70 § 1, § 6 pkt 2, § 7 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2025.111 ze zm. - O.p.). W konsekwencji termin przedawnienia spornego zobowiązania podatkowego upływa [...] listopada 2025 r. Przechodząc do kwestii odliczenia VAT naliczonego przez spółkę AM, organ motywował, że analizowana faktura została wystawiona w dniu zawarcia "Umowy przeniesienia na zabezpieczenie" - [...] kwietnia 2015 r. "Ugodę, oświadczenie o poddaniu się egzekucji" z [...] marca 2015 r. zawarli: - J. S. P. oraz M. R.-T., którzy łącznie reprezentowali spółkę AM; - J. A. S., który reprezentował L. S.A. jako prezes jednoosobowego zarządu z prawem reprezentacji samodzielnej. Prawo reprezentacji potwierdzone zostało informacją z Centralnej informacji KRS. Dodatkowo okazano: - wypis aktu notarialnego z [...] marca 2015 r. Rep. A Nr [...]; - Protokół Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy spółki, który dotyczył odwołania dotychczasowego składu Rady Nadzorczej i powołania [...] jej składu; - protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej spółki z [...] marca 2015 roku, który zawiera m.in. uchwały w przedmiocie odwołania dotychczasowego zarządu spółki i powołania J. S. na stanowisko prezesa zarządu spółki. W protokole Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników z [...] sierpnia 2009 r. (Rep. A Nr [...]) A. - M. D. Sp. z o.o. w K. opisano, że podjęto uchwałę, mocą której doszło do podwyższenia kapitału zakładowego A. - M. D. Sp. z o.o. z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł i jego objęcia akcjami bez jakiejkolwiek wartości rynkowej D. B. S.A. w W. (obecnie w upadłości likwidacyjnej), w stosunku do której w momencie objęcia udziałów był już złożony wniosek o ogłoszenie upadłości. Konsekwencją podwyższenia kapitału zakładowego było pozbawienie spółki AM wpływu na spółkę A. - M. D. i doprowadzenie w ten sposób do późniejszego przejęcia jej przez L. S.A., w wyniku czego spółka AM poniosła szkodę w wysokości [...] zł. J. S. w imieniu L. S.A. potwierdził szkodę, jaką spółka AM poniosła w wysokości [...] zł. Uznał dług spółki, którą reprezentował, wobec spółki AM w wysokości [...] zł. Oświadczył, że w związku z tym zobowiązanie spółki L. S.A. wobec spółki AM na dzień sporządzenia tego aktu - [...] marca 2015 r. - wynosi [...] zł. Strony zgodnie postanowiły naprawić tę szkodę, a J. S. w imieniu L. S.A. zobowiązał się zapłacić spółce AM do [...] kwietnia 2015 r. [...] zł i aby wykonać te zobowiązanie "poddał reprezentowaną przez siebie spółkę egzekucji wprost z tego aktu, na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego". Następnie [...] kwietnia 2015 r. doszło do zawarcia "Umowy przeniesienia na zabezpieczenie". M. K. i K. W. S. reprezentowali łącznie L. S.A. na podstawie pełnomocnictw notarialnych Rep. A nr [...] z [...] kwietnia 2015 r., Rep. A nr [...] z [...] listopada 2014 r. B. M. reprezentował spółkę AM na podstawie pełnomocnictwa notarialnego z [...] kwietnia 2015 r. Rep. A nr [...], udzielonego przez prokurenta samoistnego. W omawianej umowie z [...] kwietnia 2015 r. strony oświadczyły, że do [...] kwietnia 2015 r. L. S.A. nie wykonała zobowiązania, które wynikało z ugody, w związku z czym nie nastąpiło zwolnienie z długu, który nadal wynosił [...] zł. L. S.A. w celu zabezpieczenia zobowiązania zapłaty kwoty [...]zł, która wynikała z ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji z [...] marca 2015 r., przeniosła na rzecz spółki AM własność 21 lokali niemieszkalnych, cały udział w lokalu - garażu nr [...] oraz prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością budynków. Spółka AM zobowiązała się do powrotnego przeniesienia na rzecz L. S.A. własności tych nieruchomości, udziału w nieruchomościach oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością budynków, szczegółowo opisanych w § 2 tego aktu, "po dokonaniu przez L. S.A. zapłaty kwoty wynikającej z ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji lub w przypadku zwolnienia L. S.A. z długu w drodze innego sposobu rozliczenia zobowiązania niż zapłata wymienionej w § 5 tego aktu kwoty, w terminie 7 dni od dnia zaistnienia którejkolwiek z tych przesłanek". Spółka AM oświadczyła (§ 7 pkt 1 umowy), że "jest już od dnia dzisiejszego" w posiadaniu przedmiotowych lokali oraz udziału w lokalu - garażu nr [...], wolnych od osób i rzeczy i od dnia dzisiejszego zobowiązuje się ponosić wszelkie bieżące opłaty związane z ich utrzymaniem oraz będzie jedynym podmiotem uprawnionym do pobierania z nich pożytków. L.. S.A. zobowiązała. się do wydania użytkowania wieczystego gruntu wraz z własnością budynków do [...] kwietnia 2015 r. i w zakresie wykonania tego zobowiązania poddała się egzekucji (§ 7 pkt 2 urnowy). W § 7 pkt 3 umowy strony zgodnie oświadczyły, że opisane w § 7 tego aktu zasady ponoszenia kosztów związanych z przewłaszczonymi nieruchomościami obowiązują przez cały okres, do dnia powrotnego przeniesienia przewłaszczonych nieruchomości i udziału w nieruchomościach na rzecz L. S.A., do dnia złożenia przez spółkę AM oświadczenia o zaspokojeniu się z przedmiotu zabezpieczenia przez przejęcie własności i użytkowania wieczystego oraz wygaśnięcia zobowiązania do powrotnego przeniesienia nieruchomości na rzecz L. S.A. W § 10 umowy strony ustaliły, że w przypadku braku zapłaty zobowiązania przez L. S.A., które wynika z ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji z [...] marca 2015 r., spółka AM będzie uprawniona do zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia oraz wygaśnięcia zobowiązania do powrotnego przeniesienia przedmiotu zabezpieczenia na rzecz L. S.A., w terminie 7 dni od złożenia przez strony zgodnych oświadczeń o spełnieniu przez dłużnika innego świadczenia w celu zwolnienia się ze zobowiązania (art. 453 K.c) i złożenia przez L. S.A. oświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania do powrotnego przeniesienia przedmiotu zabezpieczenia. Zgodnie z tą umową spółki AM i L. wystąpiły o wpis [...] właściciela i roszczenia L. S.A. o zwrotne przeniesienie tych nieruchomości po zaistnieniu przesłanek opisanych w umowie. Organ odnotował, że organ I instancji nie kwestionował sposobu reprezentowania L. S.A. Nie rozstrzygał sprawy w kontekście uprawnień do reprezentowania tej spółki. Natomiast materiał dowodowy, jaki złożyła spółka AM, głównie dotyczył tego, że - według spółki AM - L. S.A. wydała nieruchomości ujęte w spornej fakturze, spółka AM władała tymi nieruchomościami, sprzedawała pobyty w lokalach. W ocenie organu, "Z materiału dowodowego bezspornie wynika, że m.in. w zakresie reprezentacji, funkcjonowania i działania L. S.A., występują liczne i wieloletnie spory, które - pomimo wielu lat ich trwania - Sądy ostatecznie nie rozstrzygnęły. Sami Państwo w odwołaniu wskazali, że już w 2013 roku, "w holdingu Stajszczaków doszło do sporów dotyczących prowadzonej działalności, a następnie podziału szeroko rozumianego majątku i inwestycji". Organ stwierdził, że "organy podatkowe rozstrzygają sprawy wyłącznie w zakresie swoich ustawowych uprawnień. Rozstrzyganie sporów, które dotyczą osób reprezentujących L. S.A. nie należy do kompetencji tych organów. Kwestią tą bowiem zajmują się właściwe sądy. Liczne i obszerne dokumenty, jakie Państwo załączyli do odwołania od decyzji z [...].11.2024 roku dotyczą różnych spółek i spraw oraz rozległych okresów czasowych. Są to m.in.: - artykuły prasowe dotyczące M. J. S. (...); - wyciąg z rejestru akcjonariuszy A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S. . sporządzonego przez [...] S.A. w [...].11.2021 roku, - fotokopia postanowienia Sądu Apelacyjnego VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej z [...].10.2024 roku, sygn. akt. VII AGz [...], sprawy z powództwa S. sp. z o.o. przeciwko L. S.A., - protokół Walnego Zgromadzenia A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...]. z [...].01.2023 roku sporządzony przez notariusza w B. M. Mielcarka Rep. A nr [...], - odpis pełny KRS i sprawozdanie finansowe za pierwszy rok obrotowy kończący się [...].12.2020 roku A. , - odpis pełny KRS i wydruk informacji z CRBR - A. sp. z o.o., - odpis pełny KRS i wydruk informacji z CRBR - H. sp. z o.o., - odpis pełny KRS i wydruk informacji z CRBR - P. sp. z o.o., - odpis pełny KRS i wydruk informacji z CRBR - P. W. sp. z o.o. Ponadto, liczne dokumenty dotyczą spraw przeciwko L. S.A. z powództwa różnych osób." W przekonaniu organu, "kwestią sporną w sprawie nie jest ustalenie, kto jest uprawniony do reprezentacji L. S.A., tj. czy uprawnienie to posiada pan J. S., czy pan P. S. i pan D. D.. Spór bowiem dotyczy tego, czy zasadnie odliczyli Państwo podatek VAT ujęty w spornej fakturze wystawionej na podstawie umowy przeniesienia na zabezpieczenie." Następnie organ przeszedł do analizy instytucji przewłaszczenia na zabezpieczenie na gruncie prawa cywilnego. Nawiązał do art. 155, art. 156, art. 3531 ustawy Kodeks cywilny (aktualnie Dz.U.2025.1071 ze zm. - K.c.). Argumentował, że cechą przewłaszczenia na zabezpieczenie jest to, że nie powoduje ono wyłączenia z normalnego użytkowania rzeczy. Przedmiot umowy pozostaje, co do zasady, w posiadaniu zbywcy do używania i korzystania z cudzej rzeczy. Przewłaszczenie na zabezpieczenie polega na przeniesieniu własności rzeczy na rzecz wierzyciela w celu zabezpieczenia długu przy jednoczesnym zobowiązaniu wierzyciela do zwrotnego przeniesienia prawa własności rzeczy na rzecz dłużnika, po wykonaniu zabezpieczonego zobowiązania. Samo przeniesienie prawa własności rzeczy na inny podmiot nie stanowi celu umowy o przewłaszczenie. Celem dokonywanego przewłaszczenia jest wyłącznie zabezpieczenie wierzytelności z innego oznaczonego stosunku prawnego. Przewłaszczenie prawa własności nieruchomości w celu zabezpieczenia nie następuje z zamiarem trwałego wyzbycia się tej rzeczy przez dłużnika. Zakłada ono generalnie, że wierzyciel, po spełnieniu świadczenia przez dłużnika, ma obowiązek dokonania zwrotnego przeniesienia prawa własności. W konsekwencji, poza możliwością relatywnie łatwego zaspokojenia się przez wierzyciela, przewłaszczenie na zabezpieczenie nie stwarza dla wierzyciela żadnej innej korzyści. Dlatego, co do zasady, przyjmuje się, że przewłaszczenie na zabezpieczenie należy do katalogu czynności powierniczych, a wierzyciel - w przypadku spełnienia świadczenia przez dłużnika - zobowiązany jest dokonać zwrotnego przeniesienia prawa własności na udzielającego zabezpieczenia. Przewłaszczenie prawa własności nieruchomości w celu zabezpieczenia nie następuje wobec tego z zamiarem trwałego wyzbycia się prawa własności i prawa do rozporządzania jak właściciel przez dłużnika (por. SN w sprawach sygn.: II CSK 396/12, II CRN 87/92, III CZP 54/93, III CKN 246/00, III CKN 1225/98). Organ tłumaczył, że z perspektywy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przesłanką o najwyższym poziomie istotności jest faktyczne przejęcie władztwa nad towarem (tzw. władztwo ekonomiczne). Ustalenie skutków danej transakcji na gruncie VAT z reguły wymaga zatem zbadania, czy inny podmiot uzyskał możliwość rzeczywistego dysponowania towarem (jak właściciel), bez względu na uzyskanie tytułu prawnego do takiego towaru. Chodzi o uprawnienie do faktycznego dysponowania rzeczą, o "własność" w sensie ekonomicznym, o uprawnienie do zadecydowania o faktycznym oddaniu/nabyciu rzeczy przez jednego jej dysponenta kolejnemu dysponentowi. W określeniu "jak właściciel" zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o VAT "dostawa" oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna) oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu. Organ zwrócił uwagę na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-320/88, który podkreślił znaczenie przeniesienia praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią, a nie rozporządzania w sensie prawnym. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem "dostawa towarów" nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy. Zdaniem organu, należy zwrócić uwagę na: - ograniczoną możliwości korzystania przez wierzyciela z przewłaszczonej rzeczy (wierzyciel zasadniczo nie dysponuje przewłaszczoną rzeczą); - zasadniczo niezmienioną możliwość korzystania z przewłaszczonej rzeczy przez dotychczasowego właściciela (pozostaje ona najczęściej w posiadaniu dłużnika); - brak zamiaru trwałego wyzbycia się przewłaszczonej rzeczy przez dłużnika (obowiązek zwrotnego przeniesienia prawa własności rzeczy przez wierzyciela po spełnieniu świadczenia przez dłużnika). Dodatkowo organ powołał się na orzeczenia w sprawach sygn.: I FSK 760/07, I FSK 335/14, I FSK 760/07, I FSK 1626/18. W świetle powyższego, w ocenie organu, pomimo zmiany właściciela na płaszczyźnie cywilnoprawnej, nie dochodzi do przejścia na inny podmiot trwałej, ekonomicznej kontroli nad rzeczą. Konsekwentnie zwrotne przeniesienie własności rzeczy przez wierzyciela na dłużnika, po wykonaniu zabezpieczonego zobowiązania, również nie jest uznawane za dostawę towaru dla potrzeb VAT. Samo ustanowienie i zwolnienie zabezpieczenia wykonania praw o charakterze obligacyjnym stanowi czynność neutralną, tj. niewywołującą jakiegokolwiek skutku na gruncie VAT. Skutki podatkowe na gruncie VAT wywołuje dopiero wygaśnięcie zobowiązania wierzyciela do powrotnego przeniesienia prawa własności (np. w wyniku braku całkowitej spłaty wierzytelności). Dopiero w tym momencie uznaje się, że wierzyciel definitywnie przejął ekonomiczne władztwo nad rzeczą, co prowadzi do powstania obowiązku podatkowego w VAT na zasadach właściwych dla sprzedaży przewłaszczonego towaru przez dłużnika. Wobec tego umowa przeniesienia na zabezpieczenie z [...] kwietnia 2015 r. nie była czynnością, która skutkowałaby powstaniem w dniu jej zawarcia obowiązku podatkowego w VAT. Przeniesienie prawa własności nieruchomości na podstawie tej umowy stanowiło czynność neutralną z punktu widzenia VAT. Nie była to odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Skutki podatkowe na gruncie VAT wywołuje dopiero wygaśnięcie zobowiązania wierzyciela do powrotnego przeniesienia prawa własności (np. w wyniku braku całkowitej spłaty wierzytelności). Dopiero w tym momencie uznaje się, że wierzyciel definitywnie przejął ekonomiczne władztwo nad rzeczą, co prowadzi do powstania obowiązku podatkowego w VAT na zasadach właściwych dla sprzedaży przewłaszczonego towaru przez dłużnika. Umowa sprzedaży i umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie to dwa różne rodzaje umów. Umowa sprzedaży przenosi własność nieruchomości z jednej osoby na drugą za określoną cenę. Natomiast umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie służy zabezpieczeniu wierzytelności, gdzie dłużnik przenosi własność nieruchomości na wierzyciela, ale z zastrzeżeniem, że po spłacie długu nieruchomość zostanie mu zwrócona. Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie nie odzwierciedla momentu zakupu, tylko moment przeniesienia na zabezpieczenie. Już z samej nazwy umowy jednoznacznie wynikało, że jej celem było bezsprzecznie zabezpieczenie wierzytelności, a nie wyzbycie/sprzedaż przedmiotu w niej opisanego. Organ podkreślił roszczenie L. S.A. o powrotne przeniesienie na jej rzecz lokali oraz użytkowania wieczystego gruntu i własności budynków. Ponadto zgodnie z aktem notarialnym z [...] kwietnia 2015 r. nieruchomości miały zostać przekazane spółce AM w tej samej dacie, ale nie ujęła ich w zestawieniu środków przyjętych do użytkowania w okresie od 2015-03-31 do 2015-03-31. Choć spóła AM ujęła nieruchomości położone w K. w ewidencji środków trwałych w 2015 r. (wartości bilansowe) oraz w deklaracji podatku od nieruchomości na 2015 r., to jednak te okoliczności nie oznaczają, że dysponowała nimi jak właściciel [...] kwietnia 2015 r. Zgodnie z umową przeniesienia na zabezpieczenie spółka AM była zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z przewłaszczonymi nieruchomościami od dnia powrotnego przeniesienia przewłaszczonych nieruchomości i udziału w nieruchomości na rzecz L. S.A. Jednocześnie spółka L. S.A., poddając się egzekucji, zobowiązała się wydać nieruchomości spółce AM do [...] kwietnia 2015 r. W konsekwencji umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie spółki AM i L. S.A. złożyły wnioski o wpis zmian w księgach wieczystych w zakresie [...] właściciela i roszczeń o przeniesienie własności nieruchomości na rzecz L. S.A. Wnioski te zostały uwzględnione. Wniosek o wpis roszczenia o powrotne przeniesienie nieruchomości na rzecz L. S.A. przesłany do Sądu Rejonowego w K. [...] kwietnia 2015 r. pokazuje, że L. S.A. nie przeniosła definitywnie władztwa ekonomicznego nad nieruchomościami. Dopóki bowiem realizowany jest wniosek o wpis roszczenia o powrotne przeniesienie nieruchomości na rzecz spółki L., nie można mówić o przejęciu władztwa ekonomicznego. Wniesienie o wpis takiego roszczenia ewidentnie potwierdza, że w następstwie umowy przeniesienia na zabezpieczenie L. S.A. w kwietniu 2015 r. w dalszym ciągu posiadała prawo do dysponowania nieruchomościami. Organ tłumaczył, że dokumenty "Rozwiązanie ugody, oświadczenia o poddaniu się egzekucji" i "Odstąpienie od ugody, oświadczenie o poddaniu się egzekucji" posiadają w zasadzie taką samą treść. W dokumentach tych spółki AM i L. S.A. oświadczyły, że: - w związku z przyjęciem innej formy rozliczeń pomiędzy nimi, zgodnie postanawiają odstąpić od ugody/rozwiązać ugodę, oświadczenie o poddaniu się egzekucji, sporządzone w formie aktu notarialnego Rep A nr [...]; - wydanie nieruchomości opisanych w akcie notarialnym Rep A nr [...] na rzecz spółki AM nie nastąpiło w wymaganej do tego formie. J. S. figurował jako reprezentant dwóch stron - osoba, która reprezentowała spółkę AM jako prezes zarządu oraz osoba, która reprezentowała L. S.A. jako prezes zarządu. T. M. [...] reprezentował spółkę AM i podejmował czynności w L. S.A. Te okoliczności, w przekonaniu organu, również pokazują, że L. S.A. nie wydała spółce AM nieruchomości ujętych w umowie przewłaszczenia na zabezpieczenie. Na ich posiadanie nie wskazuje akt notarialny Rep. A nr [...] z [...] lipca 2015 r., który organ I instancji opisał na stronach 26-27 decyzji z [...] listopada 2024 r. Zatem spółka AM nie posiadała władztwa ekonomicznego nad przedmiotami analizowanej umowy i kwestionowanej faktury. W podsumowaniu organ wywiódł, że na podstawie transakcji przewłaszczenia na zabezpieczenie z [...] kwietnia 2015 r. nie doszło do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Nie było czynności opodatkowanej określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podatkowej. Czynność, która nie podlegała opodatkowaniu VAT, nie uprawniała do wystawienia spornej faktury i nie dawała prawa do odliczenia VAT naliczonego ujętego w tej fakturze. W ocenie organu, organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, które dotyczyło postępowań przed Sądem Rejonowym w W. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie wpisów do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego L. S.A., w tym spraw, które dotyczyły uprawnienia do reprezentacji L. S.A. Informacje na ten temat przedstawił na stronach 21-23 decyzji z [...] listopada 2025 r. Zebrany materiał dowodowy jest obszerny, zaś ustalony na jego podstawie stan faktyczny nie wymagał zastosowania art. 199a § 3 O.p.. Na rozstrzygnięcie podatkowe nie mogły wpłynąć niezakończone spory cywilne. Spór w tej sprawie dotyczył VAT, a nie reprezentacji L. S.A. Organ I instancji właściwie stwierdził, że w sprawach, które toczyły się w latach 2015-2017 przed Sądem Rejonowym w W. XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, nie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosków o wpis zmian w KRS prowadzonym dla L. S.A. Wnioski te zostały ostatecznie wycofane, a postępowania umorzone. Zdaniem organu, przesłuchania świadków wymienionych przez spółkę AM nie były niezbędne. Z umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie jednoznacznie wynika prawo powrotnego przeniesienia nieruchomości, a wobec tego w dacie zawarcia tego aktu oraz w momencie wystawienia spornej faktury spółka AM nie władała tymi nieruchomościami jak właściciel. W umowie z [...] kwietnia 2015 r. ani spółki AM, ani L. S.A. nie reprezentował M. S. lub osoby z nim związane, tylko osoby umocowane przez J. S.. Tym samym kwestie dotyczące M. S. nie miały wpływu na wynik sprawy, na rozstrzygnięcie podatkowe. Spółka AM złożyła skargę na powyższą decyzję organu. Zarzuciła naruszenie: - art. 7 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 1, ust. 2 ustawy o VAT przez nieprawidłowe uznanie, że w niniejszej sprawie nie doszło do dostawy towaru; - przepisów postępowania z powodu nieprzesłuchania: E. C., B. M., B. M., B. T., J. S., M. B., J. J. na okoliczność przejęcia władztwa ekonomicznego nad nieruchomościami, będącymi przedmiotem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, o co wnioskowała spółka AM; - art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 O.p. ze względu na: - pominięcie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego; - jednostronną ocenę dowodów, wyłącznie na korzyść interesu fiskalnego Skarbu Państwa; - niezgromadzenie wystarczającego materiału dowodowego w celu prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy; - pominięcie znaczenia deklaracji podatku od nieruchomości na 2015 r., zapisów bilansowych wskazujących na zwiększenie wartości aktywów w 2015 r., ewidencji środków trwałych w 2015 r.; - rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść podatnika; - zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; - art. 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 O.p. w wyniku wybiórczego dobierania dowodów dla potwierdzenia własnych tez organu; - art. 200 § 1, § 2 O.p., bowiem spółka AM została pozbawiona czynnego udziału w postępowaniu, możliwości wypowiedzenia się co do całości materiału zgromadzonego w sprawie; - art. 70 § 1 O.p., gdyż zobowiązanie podatkowe za kwiecień 2015 r. uległo przedawnieniu [...] listopada 2025 r. bądź w dacie wskazanej przez organ I instancji, przy czym wskazanie dwóch różnych dat przedawnienia przez organy podważa prawidłowość rozstrzygnięcia; - art. 239f O.p. w efekcie zastosowania środka egzekucyjnego w odniesieniu do spornej zaległości w sytuacji, gdy spółce AM przysługiwało prawo do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W następstwie formułowanych zarzutów spółka AM wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu wraz z decyzją organu I instancji z [...] listopada 2024 r. oraz umorzenie postępowania w sprawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu zarzutów i wniosków zawartych w skardze spółka AM wykazywała, że w związku z wnioskiem o uzupełnienie zaskarżonej decyzji organu i terminem do wniesienia skargi na postanowienie organu o odmowie uzupełnienia kwestionowanej decyzji nie jest możliwe orzekanie w sprawie. W tym kontekście nawiązała do przedawnienia spornego zobowiązania podatkowego. Niezależnie od powyższego, zadaniem spółki AM, niezwykle ważna jest kwestia realizacji zaległości w wyniku zajęcia egzekucyjnego [...] września 2025 r., gdy kwestionowaną decyzję pełnomocnik otrzymał [...] sierpnia 2025 r., a pismem z [...] września 2025 r. wystąpił z wnioskiem o ustanowienie zastawu skarbowego oraz wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej z [...] sierpnia 2025 r. Organ I instancji postanowieniem z [...] września 2025 r. odmówił wszczęcia postępowania. W okresie 30 dni od doręczenia decyzji ostatecznej do czasu upływu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego przysługuje prawo do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji po przyjęciu zabezpieczenia. Zatem w wymienionych granicach czasowych zaskarżona decyzja organu nie była wykonalna, pomimo że była ostateczna. Powoduje to, że zajęcie zaległości z tytułu VAT za kwiecień 2015 r. w dniu [...] września 2025 r. było niezasadne. Zażalenie na postanowienie z [...] września 2025 r. do dnia przygotowania skargi nie zostało rozstrzygnięte przez organ. Zdaniem spółki AM, powyższe powoduje, że doszło do przedawnienia możliwości orzekania o VAT za kwiecień 2015 r. Następnie spółka AM argumentowała, że spór w niniejszej sprawie trwa ponad 10 lat, przy czym od 2015 r. do 2024 r. organy podatkowe szczególną uwagę poświęciły kwestii prawa do reprezentacji. Uznawały, że bez wyjaśnienia tej materii nie można rozstrzygnąć sprawy. Następnie w decyzji z [...] listopada 2024 r. i w decyzji zaskarżonej stwierdziły, że spór dotyczy tego, czy spółka AM zasadnie odliczyła VAT ujęty w spornej fakturze wystawionej na podstawie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie. Natomiast kwestia reprezentacji okazała się nie mieć znaczenia. Odnosząc się do ostatniej argumentacji organu, spółka AM podkreśliła, że na gruncie VAT przy dostawie towarów istotne jest przeniesienie faktycznej kontroli nad towarami, rzeczywiste dysponowanie towarami, czerpanie pożytków, nie cywilistyczne przeniesienie prawa własności. Chodzi tu o "własność ekonomiczną", funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego (por. TSUE w sprawie C-320/88). Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie należy do umów nienazwanych. Polega na zabezpieczeniu wierzytelności przez przeniesienie na wierzyciela własności oznaczonej rzeczy (oznaczonych rzeczy) z równoczesnym zobowiązaniem wierzyciela do korzystania z rzeczy w sposób oznaczony w umowie i do powrotnego przeniesienia własności rzeczy na dłużnika, po zaspokojeniu zabezpieczonej wierzytelności. Następuje skutek rozporządzający. Różnica w stosunku do innych umów przenoszących własność polega jedynie na causie czynności. W omawianym przypadku występuje cel zabezpieczenia. Przy przewłaszczeniu nieruchomości na zabezpieczenie wierzyciel uzyskuje jej własność bezwarunkowo, stając się jedynie warunkowo zobowiązanym wobec dłużnika. Następuje zmiana treści księgi wieczystej. Wierzyciel ma również możność zbycia nieruchomości (por. sprawa sygn. I FSK 482/09). W niniejszej sprawie przedmiot przewłaszczenia został wydany wierzycielowi we władanie, nie pozostawał we władaniu dłużnika. Spółka AM nabyła posiadanie nieruchomości objętych przewłaszczeniem na zabezpieczenie. Organ nawiązał do orzecznictwa sądowego na tle sytuacji, gdy na podstawie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie władnie nieruchomości pozostawało przy dłużniku. Organ odmówił przesłuchania świadków na okoliczność władania przez spółkę AM nieruchomościami: - E. C. - kierownika recepcji; - B. M. - pracownika administracji, następnie dyrektora finansowego; - B. M. - właściciela kilkunastu lokali w budynku apartamentowym D; B. T. - zarządcy wspólnoty budynku D oraz J. S., J. J., B. M., M. B.. Jednocześnie organ przyjął, że spółka AM nie władała nieruchomościami na podstawie umowy z [...] kwietnia 2015 r. Tymczasem odmowa przeprowadzenia dowodu może dotyczyć tylko okoliczności, które już zostały stwierdzone innym dowodem. Wobec tego organy miały obowiązek przeprowadzić dowody z zeznań wnioskowanych świadków jako dowody istotne dla sprawy. Samo stwierdzenie "wydanie nieruchomości nie nastąpiło w wymaganej formie" nie oznacza niewydania nieruchomości, a tylko brak odpowiedniej formy (np. protokołu itp.). Wszelkie kwestie związane z podpisaniem [...] lipca 2016 r. odstąpienia/rozwiązania ugody wynikały z porozumienia między braćmi Stajszczak. Treść odstąpienia/rozwiązania tworzyli oponenci. Nie odzwierciedlała ona stanu faktycznego. Stąd zapis, że "wydanie nie nastąpiło w wymaganej do tego formie". Ponadto, według spółki AM, kwestia odstąpienia/rozwiązania ugody nie ma żadnego znaczenia dla niniejszej sprawy. Przy ich sporządzeniu nie zachowano formy notarialnej ze skutkiem nieważności. Nie doszło też do odstąpienia od umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie z [...] kwietnia 2015 r. w jakiejkolwiek formie. Spółka AM podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w całości. Zaznaczyła, że w obrocie prawnym nadal funkcjonują wyroki Sądu Okręgowego w W. korzystne dla członków Rady Nadzorczej L. S.A., którzy powołali J. S. na prezesa zarządu L. S.A. m.in. [...] listopada 2013 r., co potwierdzili następnie [...] lutego 2015 r., [...] marca 2015 r. Nigdy nie doszło do odwołania J. S. z funkcji prezesa zarządu L. S.A., czy też do wydania wyroku stwierdzającego nieistnienie/nieważność uchwały Rady Nadzorczej o powołaniu J. S. na prezesa zarządu L. S.A. Przed Sądem Okręgowym w W. z powództwa J. S. jako prezesa L. S.A. toczy się postępowanie dotyczące ustalenia nieistnienia, ewentualnie nieważności, nieskuteczności uchwał Rady Nadzorczej spółki L. S.A. podejmowanych w sprawie P. S. i D. D. jako członków zarządu oraz w sprawie powołania J. S. na stanowisko prezesa zarządu. Sąd Okręgowy w W. potwierdził legitymację J. S. jako prezesa L. S.A. Spółka AM tłumaczyła, że czynności ponownego odwołania P. S. i D. D., czy też powołania J. S. podejmowane były z ostrożności. P. S. i D. D. jako odwołani członkowie zarządu zwoływali "swoje zgromadzenia" (5 marca 2015 r., [...] marca 2015 r.). W tych okolicznościach, zdaniem spółki AM, P. S. oraz D. D. nie mieli legitymacji do działania w imieniu L. S.A. ani przy udzieleniu pełnomocnictwa z [...] kwietnia 2015 r., ani przy zawarciu umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie z [...] kwietnia 2015 r., ponieważ zostali odwołani z zarządu uchwałami podjętymi [...] marca 2015 r., a ich odwołanie potwierdziła uchwała z [...] maja 2015 r. Uchwałą z [...] marca 2015 r. powołany został prezes zarządu - J. S. i tylko on miał uprawnienie do działania w imieniu L. S.A. Wpis do KRS nie ma znaczenia. Wymienione uchwały nadal obowiązują. Nie zostały zakwestionowane w żadnym postępowaniu sądowym. Co więcej, Sąd Okręgowy w W. w wyroku z [...] kwietnia 2016 r. stwierdził nieistnienie uchwał Rady Nadzorczej L. S.A. z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie powołania na prezesa zarządu P. S. oraz w przedmiocie powołania do zarządu D. D., a wyrok Sądu Apelacyjnego, uchylający wyrok Sądu Okręgowego, został uchylony przez Sąd Najwyższy postanowieniem z [...] czerwca 2021 r. Obecnie postępowanie jest zawieszone. Jeśli organ miał wątpliwości w tym zakresie, zobowiązany był zastosować art. 122 w zw. z art. 199a § 3 O.p. Natomiast w aktualnym stanie sprawy, w świetle obowiązujących uchwał, nie może kwestionować umocowania do reprezentacji L. S.A. przy zawieraniu umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie. Na zakończenie spółka AM zauważyła, że co prawda organ zastosował art. 200 O.p., ale następnie dokonywał czynności procesowych, które znalazły się w materiale dowodowym. Tym samym organ nie zapewnił spółce AM możliwości zapoznania się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym, obrony swoich praw. Odebrał spółce AM prawo do złożenia wyjaśnień, do wypowiedzenia się w sprawie całego zebranego materiału dowodowego. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga spółki AM zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu nie jest zgodna z prawem. W pierwszej kolejności należy zatrzymać się na kwestii przedawnienia spornego zobowiązania z tytułu VAT za kwiecień 2015 r. W myśl art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Następnie według art. 70 § 6 pkt 2 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Stosownie zaś do art. 70 § 7 pkt 2 O.p. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności. Wobec tego, co do zasady, sporne zobowiązanie podatkowe ulegałoby przedawnieniu z końcem 2020 r., bowiem termin płatności VAT za kwiecień 2015 r. upływał w maju 2015 r., o czym stanowi art. 103 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast spółka AM [...] kwietnia 2018 r. złożyła skargę na decyzję organu z [...] marca 2018 r. wydaną na podstawie art. 233 § 2 O.p. na wcześniejszym etapie kontrolowanego postępowania podatkowego. Odpis wyroku oddalającego skargę ze stwierdzeniem prawomocności organ otrzymał [...] marca 2023 r.. Powyższe wynika z akt postępowania sądowego sygn. I SA/Sz 347/18. W świetle powyższego decyzja organu kontrolowana w niniejszej sprawie, wydana [...] sierpnia 2025 r. i doręczona pełnomocnikowi spółki AM w tej samej dacie, pozostaje w zgodzie z art. 70 § 1, § 6 pkt 2 i § 7 pkt 2 O.p. Należy przy tym wyjaśnić, że kwestię przedawnienia spornego zobowiązania podatkowego sąd miał obowiązek ocenić wyłącznie na czas wydania zaskarżonej decyzji przez organ. W konserwacji nie miały prawnego znaczenia argumenty spółki AM nawiązujące do odmowy uzupełnienia tej decyzji, czy do instytucji wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej. Zarówno spór o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, jak i o jej wstrzymanie dotyczył bowiem sytuacji zaistniałej już po wydaniu zaskarżonej decyzji. W powyższym zakresie sąd ocenia, że kontrolowana decyzja organu jest prawidłowa, spełnia kryterium legalności. Natomiast sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu z dwóch zasadniczych powodów:. Po pierwsze - jak stanowi art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm. - P.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W wyniku kontroli legalności wcześniejszej decyzji organu z [...] marca 2018 r. wydanej na podstawie art. 233 § 2 O.p. Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował oddalenie skargi spółki AM przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie sygn. I SA/Sz 347/18 i w konsekwencji w sprawie sygn. I FSK 1990/18 oddalił skargę kasacyjną spółki AM. Sąd kasacyjny motywował w uzasadnieniu przyjętego stanowiska prawnego, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części tj. analiza i ocena dokumentów przedłożonych przez spółkę AM po wydaniu przez organ I instancji decyzji oraz konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o aktualne informacje z sądów dotyczące stwierdzenia nieistnienia, nieważności i uchylenia uchwał Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy L. S.A. uchwalonych od [...] listopada 2013 r., a także stwierdzenia nieistnienia, nieważności i uchylenia uchwał Rady Nadzorczej L. S.A. dotyczących powołania członków zarządu oraz o informacje z właściwego dla spółki L. Sądu Rejestrowego o wszystkich uchwałach Rady Nadzorczej dotyczących powołania członków zarządu złożonych do katalogu KRS, w celu ustalenia na podstawie jakiej uchwały został wpisany do KRS zarząd figurujący w rejestrze KRS dla L. S.A. na dzień zawarcia przedmiotowej transakcji i w czasie prowadzenia postępowania podatkowego. Dokumenty mające stanowić dowód w sprawie, o przeprowadzenie których to dowodów wnioskowała strona w toku postępowania odwoławczego (pismo z [...] maja 2017 r. wraz z załącznikami - łącznie 318 kart oraz pozew o ustalenie z dnia [...] września 2017 r. wraz z załącznikami - łącznie 739 kart) obejmowały dwukrotnie większy materiał dowodowy niż ten, który był podstawą wydania decyzja organu I instancji. W konsekwencji, w ocenie Sądu kasacyjnego, rozpoznanie sprawy merytorycznie przez organ byłoby sprzeczne z zasadą dwuinstancyjności i pozbawiałoby stronę prawa do zupełnego zbadania sprawy przez organy obu instancji, gdyż organ I instancji w chwili wydania decyzji nie dysponował pełnym materiałem dowodowym, w szczególności dokumentami, które w ocenie strony obalały domniemanie wynikające z art. 17 ustawy o KRS. Zdaniem Sądu kasacyjnego, przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie nie było wystarczające dla prawidłowego rozstrzygnięcia, a jednocześnie brak było podstaw do przeprowadzenia przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 229 O.p. Co ważne, istniała potrzeba zwrócenia się o kolejne informacje do podmiotów zewnętrznych na okoliczność, którą wskazał organ odwoławczy w swojej decyzji. Tymczasem w uzasadnieniu aktualnie kontrolowanej decyzji organ ograniczył się do stwierdzeń, że "Z materiału dowodowego bezspornie wynika, że m.in. w zakresie reprezentacji, funkcjonowania i działania L. S.A., występują liczne i wieloletnie spory, które - pomimo wielu lat ich trwania - Sądy ostatecznie nie rozstrzygnęły. Sami Państwo w odwołaniu wskazali, że już w 2013 roku, "w holdingu Stajszczaków doszło do sporów dotyczących prowadzonej działalności, a następnie podziału szeroko rozumianego majątku i inwestycji." Organ podkreślił, że "organy podatkowe rozstrzygają sprawy wyłącznie w zakresie swoich ustawowych uprawnień. Rozstrzyganie sporów, które dotyczą osób reprezentujących L. S.A. nie należy do kompetencji tych organów. Kwestią tą bowiem zajmują się właściwe sądy. Liczne i obszerne dokumenty, jakie Państwo załączyli do odwołania od decyzji z [...].11.2024 roku dotyczą różnych spółek i spraw oraz rozległych okresów czasowych." W przekonaniu organu, "kwestią sporną w sprawie nie jest ustalenie, kto jest uprawniony do reprezentacji L. S.A., tj. czy uprawnienie to posiada pan J. S., czy pan P. S. i pan D. D.. Spór bowiem dotyczy tego, czy zasadnie odliczyli Państwo podatek VAT ujęty w spornej fakturze wystawionej na podstawie umowy przeniesienia na zabezpieczenie." Następnie organ przeszedł do analizy instytucji przewłaszczenia na zabezpieczenie na gruncie prawa cywilnego. W tym stanie sprawy sąd ocenia, że organ niewątpliwie naruszył art. 153 P.p.s.a. Dowolnie uznał, że kwestia reprezentacji spółki L. nie ma znaczenia prawnego przy rozstrzyganiu zagadnienia na ile umowa "przeniesienia na zabezpieczenie" przekłada się na prawo spółki AM do odliczenia VAT naliczonego. Jest to pogląd prawny nie do pogodzenia z argumentami zaprezentowanymi w orzeczeniu sygn. I FSK 1990/18. Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie i w sposób wiążący wyjaśnił, że reprezentacja spółki L. przy analizowanej umowie "przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r. stanowi okoliczność istotną dla wyniku sprawy. Natomiast w aktualnie kontrolowanej decyzji to, co zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego było istotne dla wyniku sprawy, stanowiło podstawę oddalenia skargi kasacyjnej spółki AM, według organu okazało się nie mieć znaczenia dla analizy ustawowych przesłanek odliczenia VAT naliczonego. Zdaniem sądu, za wiążącym stanowiskiem prawnym Sądu kasacyjnego, nie ulega wątpliwości, że nieprawidłowa reprezentacja spółki L. przy zawieraniu umowy "przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r. z perspektywy VAT bezpośrednio przekłada się na jej istnienie w obrocie nie tyle cywilnoprawnym, co gospodarczym. Nieprawidłowa reprezentacja spółki L. może bowiem świadczyć o tym, że analizowana umowa z [...] kwietnia 2015 r. była jedynie instrumentem działań niezgodnych z prawem, polegających z jednej strony na wyprowadzaniu majątku ze spółki L., a z drugiej strony na tworzeniu pretekstu dla spółki AM do zmniejszania obciążeń fiskalnych i do czerpnia z tego tytułu nieuprawnionych korzyści majątkowych. Wbrew przekonaniu organu, nie ma żadnego prawnego znaczenia argument, nawiązujący do licznych i wieloletnich sporów, które nie zostały rozstrzygnięte przez sądy powszechne. Organ I instancji dodatkowo zwracał uwagę na obszerność akt rejestrowych spółki L. - 80 tomów akt papierowych, ponad 10 tomów zbiorów dokumentów (s. 22, 23 decyzji organu I instancji). W kontekście tych stwierdzeń należy podkreślić, że organ jest ustawowo powołany do rozpatrywania i rozstrzygania spraw podatkowych. Nie może dowolnie odstępować od realizacji tych ustawowych obowiązków ze względu na wysoki stopień skomplikowania sprawy, złożoność faktyczną i prawną problemów występujących w sprawie, czy obszerność materiału, który wymaga rzetelnej, wszechstronnej oraz jednocześnie czasochłonnej analizy na płaszczyźnie faktów i prawa. Co więcej, organ z jednej strony sam nie podjął się dokonania stanowczych ustaleń faktycznych i formułowania stanowczych ocen prawnych w kwestii reprezentacji spółki L., ale jednocześnie wykluczył potrzebę stosowania art. 199a § 3 O.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie sygn. I SA/Sz 347/18 wyjaśnił, że "Zatem zasadnie stwierdzono w zaskarżonej decyzji, iż w sytuacji, gdy w ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji będzie miał wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, które jest niezbędne dla oceny skutków podatkowych powinien rozważyć możliwość zastosowania przepisu art. 199 a § 3 o.p." Tej treści pogląd prawny wyrażony w prawomocnym wyroku wydanym w tym samym postępowaniu podatkowym, w tej samej sprawie, wiązał organ i konsekwentnie wiąże aktualnie sąd. Wobec tego organ odstąpił od ustalenia stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy według standardów przewidzianych w ustawie Ordynacja podatkowa. Organ, prowadzący postępowanie podatkowe, nie ma innej drogi - albo sam ustala stan faktyczny i dokonuje ocen prawnych w sposób stanowczy i wyczerpujący w zakresie istotnym dla wyniku sprawy, albo korzysta z instytucji przewidzianej w art. 199a § 3 O.p., gdy obiektywnie niezbędne okazuje się rozstrzygnięcie sądu powszechnego. W świetle powyższego organ miał obowiązek zastosować się do art. 153 P.p.s.a. i przeanalizować dostępne dokumenty - niezależnie od ich ilości i od ilości, złożoności problemów faktycznych, prawnych, jakie z nich wynikają - aby zgodnie z wiążącym stanowiskiem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie przesądzić, czy umowa "przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r. została zawarta przez spółkę L., czy przez osoby, które nie były uprawnione do przenoszenia majątku spółki L. na inny podmiot - spółkę AM. W dalszej kolejności, czy wymieniona umowa stanowiła element obrotu gospodarczego, jaki miała ona charakter w wymiarze ekonomicznym, czy też doszło do zorganizowania procederu ukierunkowanego na osiągnięcie nieuprawnionych korzyści majątkowych, w tym podatkowych. Za wiążącą oceną prawną i wiążącymi wskazaniami co do dalszego postępowania przyjętymi w sprawie sygn. I FSK 1990/18 zadanie organu polegało na: - przeanalizowaniu dostępnych dokumentów dotyczących podejmowanych uchwał, materiału zgromadzonego przez sądy powszechne; - omówieniu w motywach podjętej decyzji, co wynika z tego materiału na potrzeby ustalenia zgodnej z prawem reprezentacji spółki L., a co z nich nie wynika, czego istotnego brakuje. Skoro organ stwierdził, że nie zaistniały przesłanki stosowania art. 199a § 3 O.p., to konsekwentnie powinien był (w rozumieniu obowiązku) przedstawić własną ocenę materiału dowodowego i własne ustalenia faktyczne w tym zakresie. Okoliczność, że postępowania przed sądami powszechnymi nie zostały merytorycznie bądź prawomocnie zakończone nie oznacza, że nie pozwalały organowi na samodzielne ustalenie legalnej reprezentacji spółki L. w datach kluczowych dla rozpatrywanej sprawy. Należało bowiem zapoznać się z tym materiałem, który zgromadziły sądy powszechne i przynajmniej podjąć realną próbę wyprowadzenia z niego konkretnych ustaleń faktycznych i ocen prawnych. Dotychczas tak się nie stało w okolicznościach kontrolowanego postępowania podatkowego, a zaniechanie organu w tej mierze świadczy o nierespektowaniu art. 153 P.p.s.a., w następstwie prawomocnego i wiążącego wyroku sygn. I FSK 1990/18. Nie można przy tym pomijać, że kwestia prawidłowej reprezentacji spółki L. przy omawianej umowie z [...] kwietnia 2015 r. nierozerwalnie wiąże się z wiarygodnością oświadczenia J. S. o szkodzie poniesionej przez spółkę AM rzędu [...] zł, której istnienie miało tłumaczyć umowę "przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r., jej ekonomiczny, gospodarczy sens. Gdyby rzetelnie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykluczyło prawo J. S. do reprezentowania spółki L., wówczas mogłoby się okazać, że w rzeczywistości w obrocie gospodarczym nie doszło do zawarcia umowy przewłaszczenia na zabezpieczanie, bo nie było zobowiązania, które można byłoby zabezpieczać, a zamiast tego w rzeczywistości podjęto próbę przeniesienia majątku spółki L. na inny podmiot i stworzenia pretekstu na potrzeby skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego przez spółkę AM. Po drugie - niezależnie od powyższych rozważań prawnych poczynionych w kontekście art. 153 P.p.s.a. i osób zgodnie z prawem legitymowanych do działania w imieniu spółki L., nie można również zgodzić się z organem w odniesieniu do oceny prawnej umowy "przeniesienia na zabezpieczenie" na gruncie VAT. Przede wszystkim organ przemilczał charakterystyczną cechę przewłaszczenia na zabezpieczenie, jaką jest przeniesienie własności przez dłużnika na wierzyciela jeszcze przed wymagalnością roszczenia (por. przykładowo "Umowa przewłaszczenia nieruchomości na zabezpieczenie - akcesoryjność i sposób zaspokojenia się wierzyciela" P. Osuch, Kwartalnik Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury Zeszyt 4/2020). Organ przytaczał oświadczenia stron tej umowy, według których naprawienie szkody miało nastąpić do [...] kwietnia 2015 r. (por. s. 15 decyzji organu). Ponadto spółka L. [...] marca 2015 r. miała poddać się egzekucji odnośnie do deklarowanego zadłużenia z tytułu niezapłaconej szkody (por. s. 14 decyzji organu). Wobec tego zawieranie umowy "przeniesienia na zabezpieczenie" w odniesieniu do długu już wymagalnego i podlegającego egzekucji powinno być dla organu źródłem zasadniczych wątpliwości co do rzeczywistego charakteru i celu gospodarczego przeniesienia prawa własności i wieczystego użytkowania na podstawie umowy z [...] kwietnia 2015 r. Na czym w takiej sytuacji miałoby polegać zabezpieczenie wobec otwartej możliwości uruchomienia przymusu egzekucyjnego. Nic też nie wskazuje, w świetle dotychczasowych ustaleń organu, na przymusowe dochodzenie opisywanej szkody. Ponadto organ - co do zasady - słusznie stwierdził, że na gruncie art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 ustawy o VAT o czynności opodatkowanej przesądza jej wymiar ekonomiczny, nie wymogi przewidziane przez prawo cywilne. Następnie jednak niekonsekwentnie stwierdził, że ujawnienie w księdze wieczystej spółki AM jako właściciela, użytkownika wieczystego i roszczenia spółki L. o powrotne przeniesienie prawa własności, użytkowania wieczystego świadczą o tym, że spółka AM nie uzyskała ekonomicznego władztwa nad nieruchomościami objętymi umową "przeniesienia na zabezpieczenie" z [...] kwietnia 2015 r. . Trzeba zatem wyjaśnić, że ekonomiczne władztwo nad nieruchomościami należy wiązać z faktem ich wykorzystywania w ramach działalności gospodarczej w sposób charakterystyczny dla przedsiębiorcy uczestniczącego w obrocie gospodarczym w celu uzyskania zysku, stałego zarobku. Jest to zagadnienie należące do sfery faktów, nie do reguł prowadzenia ksiąg wieczystych. Tych faktów organ nie ustalił. Co więcej, skoro organ nie ustalił legalnej reprezentacji spółki L. przy zawarciu umowy "przeniesienia na zabezpieczenie", to w takiej sytuacji dowolnie, arbitralnie przyjął, że to spółka L. wystąpiła o wpis, czy wpisy do ksiąg wieczystych, niezależnie od oceny dokonanej przez sąd prowadzący księgi wieczyste. Organ rozpatrujący i rozstrzygający sprawę rozliczenia VAT, odliczenia VAT naliczonego miał obowiązek wyjaśnić i jednoznacznie ustalić, czy wniosek o wpisy do ksiąg wieczystych były elementem legalnego obrotu gospodarczego, czy też jedynie formalnym elementem przeprowadzenia procederu, pozostającego poza ramami obrotu gospodarczego. . Analizując umowę "przeniesienia na zabezpieczenie" warto zwrócić uwagę na jeszcze jedno ważne zagadnienie. Z dotychczasowych ustaleń organu wynika, że zawarcie tej umowy nastąpiło po deklarowanej dacie wymagalności roszczenia o zapłatę odszkodowania. Według treści § 10 umowy "przeniesienia na zabezpieczenie" spółka L. będzie uprawniona do realizacji roszenia o powrotne przeniesienie prawa własności i wieczystego użytkowania w terminie 7 dni od złożenia przez strony zgodnych oświadczeń o spełnieniu przez dłużnika innego świadczenia i złożenia przez spółkę L. oświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania do powrotnego przeniesienia prawa własności i wieczystego użytkowania. Tej treści zapisy omawianej umowy z [...] kwietnia 2015 r. oznaczają, że przestał być ważny termin zapłaty długu (odszkodowania), a powrotne przeniesienie prawa własności i użytkowania wieczystego zostało uzależnione od oświadczeń stron oraz dodatkowo jeszcze od oświadczenia spółki L. jako dłużnika - w nieokreślonej przyszłości. W konsekwencji, racjonalnie rzecz oceniając, nie można wykluczyć, że w rzeczywistości umowa z [...] kwietnia 2015 r. nie miała charakteru tymczasowego zabezpieczenia, ale w sposób trwały przeniosła prawo własności i użytkowania wieczystego na rzecz spółki AM kosztem spółki L.. Organ nie ustalał, jak długo spółka AM pozostawała właścicielem rzeczy i praw objętych umową z [...] kwietnia 2015 r., czy nimi rozporządziła, na czyją rzecz, czy kiedykolwiek doszło do zapłaty odszkodowania bądź jego egzekucji. Organ I instancji zauważył, że "brak możliwości odliczenia podatku naliczonego z ww. faktury można upatrywać w brzmieniu art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a w powiązaniu z art. 86 ust. 1 i 2". Organ przemilczał to spostrzeżenia organu I instancji. Skupił się wyłącznie na treści umowy "przeniesienia na zabezpieczenie", na wpisach w księdze, czy w księgach wieczystych, na składanych oświadczeniach bez rzetelnej, wyczerpującej i racjonalnej analizy: - rzeczywistego tła ekonomicznego, gospodarczego analizowanej czynności, składanych oświadczeń; - okoliczności stanowiących zewnętrzne znamiona rzeczywistego zamiaru spółek L. i AM. Nie przesądził, czy miał do czynienia z legalną czynnością w obrocie gospodarczym o konkretnych celach ekonomicznych, czy z bezprawnym przedsięwzięciem obliczonym na korzyści majątkowe między innymi na gruncie VAT. W podsumowaniu sąd ocenia, że organ istotnie naruszył art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 O.p. w powiązaniu z art. 153 P.p.s.a. w sposób, który niewątpliwie może wpłynąć na wynik sprawy, na jej faktyczny obraz odpowiadający prawdzie obiektywnej. Trzeba podkreślić, że organ podatkowy bez wątpienia ma prawo do zakwestionowana podatnikowi prawa od odliczenia VAT naliczonego. Tyle tylko, że takie rozstrzygnięcie wymaga od organu stanowczego zrekonstruowania prawdy obiektywnej. Nie może bazować na wybiórczej ocenie dowodów i na niekompletnym materiale dowodowym. W motywach kontrolowanej decyzji spośród możliwych wariantów przebiegu zdarzeń, zamierzeń spółek L. i AM, jakie można wyprowadzać z okoliczności sprawy w świetle logiki i doświadczenia życiowego, organ wybrał jeden. Dodatkowo uczynił to w sposób nieadekwatny. Dostrzegając potrzebę ustalenia ekonomicznego sensu analizowanych czynności ograniczył się do strony formalnej - treści składanych oświadczeń, postanowień umowy, treści ksiąg wieczystych. Pozostawił poza zakresem swojej uwagi zasadnicze niekonsekwencje tych oświadczeń, wątpliwości dotyczące ich wiarygodności, a w szczególności, czy były składane przez osoby uprawnione, czy był przedmiot zabezpieczenia, czy rzeczywiście istota sprowadzała się do zabezpieczenia, jakie cele strony realizowały w rzeczywistości, konstruując umowę z [...] kwietnia 2015 r. W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu. Rzetelnie i wyczerpująco przeprowadzi postępowanie wyjaśniające w ramach wyznaczonych przez instytucję przedawnienia zobowiązania podatkowego. Rozważy potrzebę zastosowania art. 233 § 2 O.p. Z powodów omówionych wyżej sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 153 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego ([...] zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2, § 4, art. 209 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. h rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1687). Obejmują one wpis od skargi ([...] zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł).