I SA/Wr 869/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek, Asesor WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca), Protokolant specjalista Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi E. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 września 2022 r. nr 0114-KDIP2-1.4011.536.2022.2.JF w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretacje indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi E. K. (dalej jako Wnioskodawca, Podatnik, Skarżący) jest wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako DKIS, Organ interpretujący) w dniu 27 września 2022 r. interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego o nr 0114-KDIP2-1.4011.536.2022.2.JF w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w której DKIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. W złożonym w dniu 29 czerwca 2022 r. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Podatnik wskazał, że jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Ponadto Podatnik jest wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania (dalej: "Spółka nabywająca"). Wnioskodawca wraz z małżonkiem są jedynymi wspólnikami w Spółce Nabywającej. Wnioskodawca wraz z małżonkiem zostali wspólnikami w Spółce nabywającej na skutek nabycia tytułem umowy sprzedaży udziałów w Spółce nabywającej (zakup za gotówkę) oraz następnie obejmowali udziały w Spółce nabywającej tytułem wniesienia wkładów niepieniężnych (na etapie podwyższania kapitału zakładowego Spółki Nabywającej). W celu objęcia udziałów w podwyższonym w czerwcu 2016 r. kapitale zakładowym Spółki nabywającej Wnioskodawca oraz małżonek Wnioskodawcy wnieśli do Spółki nabywającej aporty w postaci udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka zbywana"). Przy czym, małżonek Wnioskodawcy jako pierwszy wniósł wkład niepieniężny w postaci udziałów Spółki zbywanej, w której posiadał bezwzględną większość praw głosów. Na skutek nabycia przedmiotu aportu (udziałów w Spółce zbywanej) Spółka nabywająca posiadała liczbę udziałów w Spółce zbywanej, dającą jej bezwzględną większość praw głosów w Spółce zbywanej. Małżonek Wnioskodawcy w zamian za aport otrzymał wyłącznie nowe udziały Spółki nabywającej, wyemitowane przez Spółkę nabywającą w związku z podwyższeniem jej kapitału zakładowego, przy czym małżonek Wnioskodawcy nie otrzymał od Spółki nabywającej żadnej (w tym częściowej) zapłaty w gotówce. Transakcja spełniała warunki przewidziane w art. 24 ust. 8a- 8d ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.) dalej u.p.d.o.f. Wartość nominalna udziałów Spółki nabywającej wydanych małżonkowi Wnioskodawcy odpowiadała wartości rynkowej wnoszonego przez niego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej). Następnie Wnioskodawca wniósł wkład niepieniężny w postaci pozostałych udziałów w Spółce zbywanej. Na skutek nabycia tego przedmiotu aportu (w postaci pozostałych udziałów w Spółce zbywanej) Spółka nabywająca posiada 100% udziałów w Spółce zbywanej. Wnioskodawca w zamian za aport otrzymał wyłącznie nowe udziały Spółki nabywającej, wyemitowane przez Spółkę nabywającą w związku z podwyższeniem jej kapitału zakładowego, przy czym Wnioskodawca nie otrzymał od Spółki nabywającej żadnej (w tym częściowej) zapłaty w gotówce. Transakcja spełniała warunki przewidziane w art. 24 ust. 8a- 8d u.p.d.o.f. Wartość nominalna udziałów Spółki nabywającej wydanych Wnioskodawcy odpowiadała wartości rynkowej wnoszonego przez niego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej). Wnioskodawca rozważa podjęcie decyzji o likwidacji Spółki nabywającej na skutek czego jej majątek zostanie wydany jej wspólnikom. Wnioskodawca otrzyma przypadającą mu proporcjonalnie do ilości posiadanych udziałów część majątku likwidacyjnego Spółki nabywającej. W tym stanie faktycznym Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym w przypadku likwidacji Spółki nabywającej koszt objęcia przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce nabywającej będzie stanowiła wartość rynkowa wnoszonego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej) z dnia wniesienia tego wkładu niepieniężnego do Spółki nabywającej, przy czym wartość nominalna udziałów Spółki nabywającej wydanych za ten wkład niepieniężny odpowiadała wartości rynkowej wnoszonego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej)? Wnioskodawca zajmując własne stanowisko w sprawie wskazał, że w jego ocenie w opisanym zdarzeniu przyszłym w przypadku likwidacji Spółki nabywającej koszt objęcia udziałów Wnioskodawcy w Spółce nabywającej będzie stanowiła wartość rynkowa wniesionego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej) z dnia wniesienia tego wkładu do Spółki nabywającej, przy czym wartość nominalna udziałów Spółki nabywającej wydanych za ten wkład niepieniężny odpowiadała wartości rynkowej wnoszonego do Spółki nabywającej wkładu niepieniężnego (tj. udziałów w Spółce zbywanej). Wnioskodawca powłał na poparcie swojej tezy orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje indywidualne potwierdzające powyższe stanowisko w sprawie. DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27 września 2022 r. uznał powyższe stanowisko Podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji DIKS wskazał na przepisu art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c), art. 17 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 19 ust. 3 u.p.d.o.f. oraz art. 272 ustaw z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1467) – dalej jako k.s.h. Organ interpretacyjny wskazał, że we wskazanych ustawach brak jest wprost regulacji dotyczących zasad ustalania wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją spółki. Ustawodawca nie różnicuje sposobu opodatkowania przychodów uzyskanych w związku z likwidacją majątku spółki kapitałowej w zależności od tego czy wypłacane są środki pieniężne, czy też zwrot następuje w formie niepieniężnej, np. w postaci rzeczowych składników majątku spółki. Dalej DKIS przytoczył brzmienie przepisów art. 24 ust. 5 pkt 3, art. 30a ust. 1 pkt 4, art. 30a ust. 6, art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. i wskazał, że wartość majątku otrzymanego w związku likwidacją osoby prawnej, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji). Natomiast różnica pomiędzy wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji a kosztem nabycia lub objęcia udziałów, którego wartość jest zwolniona z podatku – podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Określenie kosztów nabycia lub objęcia udziałów w spółce, w sytuacji wnoszenia do spółek wkładów niepieniężnych (aportów) określa art. 22 ust. 1f u.p.d.o.f. Powołując art. 17 ust. 1 pkt 9, art. 21 ust. 1 pkt 109, art. 30b ust. 2 pkt 5, art. 24 ust. 8a i ust. 8b u.p.d.o.f. DKIS wskazywał, że objęcie udziałów w zamian za wkład niepieniężny w postaci udziałów, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku wymiany udziałów (akcji). Oznacza to, że przychodu odpowiadającego wartości nominalnej nabytych udziałów (akcji) dla celów podatkowych nie określa się. Normatywny nakaz niezaliczania do przychodów wartości otrzymanych udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny w postaci udziałów lub akcji, a więc w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część stanowi lex specialis w stosunku do art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji zdaniem Organu interpretującego, w przypadku udziałów nabytych w sposób określony w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. – co ma miejsce w sytuacji Wnioskodawcy, gdzie nie nastąpiło zaliczenie do przychodów wartości otrzymanych udziałów – ustalenie kosztów nabycia/objęcia udziałów spółki likwidowanej objętych w ramach wymiany udziałów należy odnosić do wymienianych udziałów. DKIS uznał więc, że kosztami nabycia lub objęcia udziałów likwidowanej Spółki nabywającej, objętych w ramach wymiany udziałów są wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie lub objęcie udziałów w Spółce zbywanej, której udziały zostały przekazane Spółce nabywającej, ustalone zgodnie z art. 22 ust. 1f lub art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. W przypadku likwidacji Spółki nabywającej i otrzymania przez Wnioskodawcę majątku likwidacyjnego, koszt objęcia przez Podatnika udziałów w Spółce nabywającej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. będą stanowiły wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie lub objęcie udziałów w Spółce zbywanej, wniesione aportem do Spółki nabywającej w ramach transakcji wymiany udziałów. Powyższa interpretacja została zaskarżona przez Wnioskodawcę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze podniesiono następujące zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego: 1) art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. przez błędną wykładnię, co skutkowało przyjęciem, że: jako koszt nabycia lub objęcia udziałów Spółki nabywającej należy ustalić wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na nabycie lub objęcie udziałów w Spółce zbywanej, które zostały wniesione aportem do Spółki nabywającej w ramach transakcji wymiany udziałów (tzw. koszt historyczny). Podczas gdy, zdaniem Skarżącego, z treści art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. wynika, że koszt nabycia lub objęcia udziałów należy określić w odniesieniu do spółki likwidowanej (Spółki nabywającej), a nie w odniesieniu do Spółki zbywanej. 2) art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. poprzez nieuznanie za prawidłowe stanowiska Skarżącej w zakresie ustalenia kosztu objęcia udziałów w Spółce nabywającej, które Skarżąca objęła w zamian za wkład niepieniężny w postaci udziałów w Spółce zbywanej, jako kosztów ustalonych na podstawie przepisu art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. 3) art 120 w zw. z art 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z dnia 23 sierpnia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540) ze zm.; dalej jako: "Ordynacja podatkowa") poprzez wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego bez uwzględniania własnego stanowiska w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych oraz stanowiska sądów administracyjnych w innych sprawach dotyczących analogicznych sytuacji prawnopodatkowych polegających na likwidacji Spółki nabywającej. Wskazując na powyższe naruszenia, Strona Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej Interpretacji przepisów prawa podatkowego,- o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu zarzutów skargi podniesiono, że z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. wynika, ze koszt nabycia/objęcia udziałów należy określić w odniesieniu do spółki likwidowanej (która nabyła udziały). Zatem organ interpretacyjny dokonał błędnej wykładni tego przepisu. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko z zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Na wstępie wskazać trzeba, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na mocy art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach [...] (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ponadto stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd podkreśla przy tym zasady kontroli legalności indywidualnych interpretacji prawa podatkowego. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. Z przytoczonej wyżej regulacji wynika zatem, że wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych - w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają wprost regulacji, która miałaby wprost zastosowanie do opisanego przez Skarżącego zdarzenia przyszłego – tj. ustalenia kosztów nabycia udziałów Spółki nabywającej poprzez wniesienie aportem udziałów w Spółce zbywanej. Zatem w stanie prawnym, w którym zadano pytanie we wniosku o wydanie interpretacji, istniała luka konstrukcyjna spowodowana brakiem regulacji prawnych wskazujących na sposób ustalania kosztu nabycia lub objęcia udziałów uzyskanych w ramach wymiany udziałów. W ocenie Sądu, w demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP) strona nie może ponosić konsekwencji ewidentnych błędów i zaniedbań prawodawcy, w tym zwłaszcza takich, które powodują lukę w prawie naruszającą podstawowe zasady porządku konstytucyjnego (wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II FSK 1926/13 (LEX nr 1403586) Lukę taką w wyjątkowych przypadkach wypełnić można w drodze analogii. Brak przepisu wyłączającego analogię z procesu interpretacji i stosowania materialnego prawa sprawia bowiem, że na zasadzie wyjątku można się posłużyć tą metodą dla usunięcia ewidentnych naruszeń porządku konstytucyjnego (zob. również wyroki NSA: z dnia 3 stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 3120/16, LEX nr 2444355; z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II FSK 462/14, LEX nr 2026278; z dnia 27 listopada 2012 r. sygn. akt II FSK 914/11, LEX nr 1227982; z dnia 24 października 2006 r. sygn. akt I FSK 93/06, OSP 2007/12/137; z dnia 7 kwietnia 2000 r. sygn. akt: I SA/Lu 1372/98, LEX nr 43385; z dnia 16 lutego 2000 r. sygn. akt I SA/Lu 1540/98, LEX nr 40732; czy z dnia 18 października 1995 r. sygn. akt SA/Gd 2062/04, POP 2000/4/106). Sąd wskazuje, że zagadnienie dotyczące sposobu ustalania kosztów objęcia udziałów, w przypadku likwidacji Spółki nabywającej i uzyskania z tego tytułu przychodu przez stronę, było już przedmiotem oceny przez sądy administracyjne m.in. w wyroku NSA z dnia 1 września 2021 r. o sygn. akt II FSK 520/21, z dnia 8 stycznia 2019 r. o sygn. akt II FSK 3238/18, z dnia 1 września 2021 r. o sygn. akt II FSK 521/21 (CBOSA) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę ocenę prawną zawartą w powołanych wyżej wyrokach w pełni aprobuje, stąd też w dalszej części uzasadnienia będzie posługiwał się argumentacją zbieżną z tą, która została przedstawiona w ww. orzecznictwie. W ocenie Sądu, przepisem regulującym sytuacje pod istotnymi względami podobne do rozważanej - nieunormowanej - sytuacji, jest art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. Przepis wskazuje, że w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji), koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości określonej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7ca albo art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f - jeżeli zbywane udziały (akcje) zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, w tym również w zamian za wkład niepieniężny w postaci komercjalizowanej własności intelektualnej. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f, odnosi się do wartości wkładu określonej w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartości wkładu określonej w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego ewentualnie wartości rynkowej takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego. W ocenie Sądu, art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. wydaje się być regulacją odnoszącą się do stanu podobnego jak opisany we wniosku Skarżącego – tj. ustalania kosztów objęcia udziałów w Spółce nabywającej w przypadku jej likwidacji i uzyskanego z tego tytułu przychodu, albowiem dotyczy sytuacji, gdy udziały w spółce były objęte za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Zatem, w przypadku kiedy objęcie udziałów w Spółce nabywającej nastąpiło za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, koszt nabycia udziałów w przypadku likwidacji Spółki nabywającej należy ustalić zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 u.p.d.o.f. tj. będzie to wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki wniesionego do spółki nabywającej, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki nabywającej wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego do spółki nabywającej; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Zdaniem Sądu DKIS nie musiał wprost odnosić się do wskazywanych w przez Wnioskodawcę indywidualnych i wyroków, albowiem przedmiotem interpretacji jest konkretny wniosek i stan faktyczny/przyszły a nie rozstrzygnięcia innych interpretacji czy orzeczeń sądowych. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, w tym zakresie w jakim organ nie uwzględnił własnego stanowiska w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych oraz stanowiska sądów administracyjnych, Sąd wskazuje, że organ interpretacyjny nie jest zobowiązany do oceny lub uwzględnienia stanowiska zawartego w innych interpretacjach oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, zapadłych nawet w podobnych stanach faktycznych lub prawnych. Przyjęcie odmiennej wykładni przepisów przez organ interpretacyjny, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania. Uznając więc skargę za usprawiedliwioną, Sąd uznał jedynie zasadność podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. art. 22 ust. 1f pkt 1 i art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f.. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, ze wskazaniem aby organ interpretacyjny ponownie rozpoznając sprawę, uwzględnił zawarte w uzasadnieniu wyroku wskazania co do wykładni ww. przepisów. O kosztach postępowania sądowego (697 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a uwzględniając uiszczony wpis od skargi (200 zł), opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł).