II FSK 718/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt. II FSK 718/25 skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 2761/24 w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od stycznia do kwietnia 2018 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą na str. 12 pkt. 3.8 akapit pierwszy uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt. II FSK 718/25, w ten sposób, że w miejsce: "art. 193 ust. 3" wpisać: "art. 190 ust. 3".

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 października 2025 r., II FSK 718/25 oddalił skargę kasacyjną W uzasadnieniu w pkt 3.8. na str. 12 Naczelny Sąd Administracyjny odwołał się do wejścia w życie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego omyłkowo powołując art. 193 ust. 3 Konstytucji RP zamiast art. 190 ust. 3 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 769 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Wszystkie ujęte w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć przy tym charakter oczywisty. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z 21 marca 2011 r., II FSK 2059/10). Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, omyłkowe powołanie art. 193 ust 3 (który nie posiada ustępów) zamiast art. 190 ust. 3 Konstytucji RP odwołującego się do wejścia w życie orzeczeń Trybunał Konstytucyjnego spełnia wymóg oczywistej omyłki pisarskiej. W związku z powyższym zaistniała potrzeba sprostowania uzasadnienia wyroku, o czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł w sentencji