II GZ 83/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1571/21 o odrzuceniu zażalenia A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 października 2021 r. nr SKO.RD/4120/248/2021 w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, zniszczeniem pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 1571/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie A. S. złożone w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 października 2021 r. w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, zniszczeniem pojazdu. Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu, że postanowieniem z dnia 5 maja 2022 r. WSA w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 marca 2022 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 25 maja 2022 r. Sąd I instancji wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 6 czerwca 2022 r. (data nadaniu w UP) skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wpisu sądowego. Zażalenie zawierało braki. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie czy domaga się on zmiany czy uchylenia zaskarżonego zarządzenia oraz do przedłożenia 1 odpisu zażalenia. Wezwanie doręczono w dniu 15 lipca 2022 r. Skarżący nie uzupełnił dostrzeżonych braków zażalenia, nadsyłając jedynie dokumenty dotyczące wnioskowanego prawa pomocy. Odrzucając zażalenie postanowieniem zaskarżonym na obecnym etapie postępowania, WSA stwierdził, że zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec braku prawidłowego wykonania zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, Sąd I instancji zażalenie to odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. S., wnioskując w jego treści o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy na treść art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący, składając zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, wymogowi dotyczącemu odpisów uchybił, w związku z czym został wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego zażalenia. Stosowne wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2022 r. o czym świadczy data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta akt sądowych – nr 23). W dniu 18 lipca 2022 r. skarżący w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków zażalenia sprecyzował, że domaga się uchylenia zaskarżanego zarządzenia z dnia 22 czerwca 2022 r., jednakże nie uzupełnił braku formalnego w postaci nadesłania/złożenia odpisu zażalenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego zażalenia, do nadesłania którego został wezwany celem doręczenia tego odpisu organowi administracji publicznej. Termin na uzupełnienie dostrzeżonego braku upływał z dniem 22 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarządzenie Sądu z dnia 22 czerwca 2022 r. do usunięcia braku formalnego zażalenia, przesłane do skarżącego wezwaniem z dnia 13 lipca 2022 r., było jasne, czytelne i zrozumiałe. Sąd I instancji w treści wezwania precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym zażalenie jest obarczone oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżący będzie musiał się liczyć w przypadku niewykonania niniejszego wezwania. W ocenie NSA, w przedstawionym stanie sprawy zażalenie, którego braku formalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji zasadnie odrzucił, albowiem zobligowany był do tego treścią art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że /.../ sąd odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, zaś z zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jego braku formalnego w postaci braku odpisu zażalenia, jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.