II OZ 158/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24 w przedmiocie odrzucenia skargi K.P. w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 885/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. sprostować oczywistą niedokładność w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce słowa: "postanowienie" wpisać słowo: "decyzję" oraz w wersie 6 uzasadnienia w miejsce słowa: "postanowienie" wpisać słowo: "decyzję"; 2. oddalić zażalenie K.P.; 3. odrzucić zażalenie R.P.

| | Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 885/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 6 czerwca 2025 r. K.P. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt II OZ 1209/25 oddalił zażalenie K.P. Następnie, zarządzeniem z dnia 1 września 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 6 czerwca 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono ją, że nie przysługuje jej już zażalenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone K.P. w dniu 11 września 2025 r. Wpisu od skargi w wyznaczonym terminie skarżące nie uiściła. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucił. Zażaleniem K.P. i R.P. zaskarżyli powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżąca K.P. nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Mając powyższe na względzie zasadnie wezwano ją do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżąca nie uzupełnił braku fiskalnego skargi i zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K.P. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez R.P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Nie jest on bowiem stroną przedmiotowego postępowania, nie był adresatem zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i nie wnosił skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 156 § 1 i § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego, co wynika z analizy akt, oznaczenia zaskarżonego aktu.