II OZ 159/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 885/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. sprostować oczywistą niedokładność w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce słowa: "postanowienie" wpisać słowo: "decyzję" oraz w wersie 4 uzasadnienia w miejsce słowa: "postanowienie" wpisać słowo: "decyzję"; 2. oddalić zażalenie K.P.; 3. odrzucić zażalenie R.P.

| | Postanowieniem z 15 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2521/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił zażalenie K.P. (dalej jako "skarżąca") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z 1 września 2025 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. Za odrzuceniem zażalenia przemawiał fakt, że skarżącej nie przysługiwał środek zaskarżenia na prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd wskazał bowiem, że NSA postanowieniem z 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt II OZ 1209/25 oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu z 6 czerwca 2025 r. W konsekwencji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 września 2025 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 czerwca 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca została pouczona o tym, że nie przysługuje jej już zażalenie. Skarżąca wpisu nie uiściła, a pomimo zastrzeżenia o braku środków zaskarżenia wniosła zażalenie, które w okolicznościach sprawy było niedopuszczalne. K.P. i R.P. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zażalenie R.P. podlega odrzuceniu. K.P. składając skargę do sądu, pomimo nie uzyskania prawa pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału z 6 czerwca 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego, nie uiściła tego wpisu. Zamiast tego wniosła zażalenie na powyższe wezwanie Przewodniczącego, które postanowieniem NSA z 21 sierpnia 2025 r. zostało oddalone. Następnie Przewodniczący Wydziału VII, 1 września 2025 r. wezwał K.P. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie z 6 czerwca 2025 r. Wówczas K.P. wniosła zażalenie, które prawidłowo odrzucił Sąd I instancji, gdyż było ono niedopuszczalne. W tym stanie sprawy każde kolejne wezwanie do uiszczenia wpisu jest tylko informacją, że należy wpis uiścić, a przy tym skarżąca nie posiada już żadnych środków zaskarżenia na tego rodzaju wezwanie. Taki stan odpowiada treści art. 178 p.p.s.a., który nakazuje w sytuacji niedopuszczalności zażalenia odrzucić je. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Zażalenie wniesione zaś przez R.P. należało z kolei odrzucić jako niedopuszczalne. R.P. nie był bowiem podmiotem wnoszącym skargę ani adresatem wezwania o wpisie. W związku z powyższym NSA na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji. Stosownie do art. 156 § 1 i § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego, co wynika z analizy akt, oznaczenia zaskarżonego aktu.