II OZ 453/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 504/26 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 października 2025 r., znak: WSO-I.621.1.35.2021 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z 30 października 2025 r., znak: WSO-I.621.1.35.2021, w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniem z 20 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 504/26, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", oraz § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), zwanego dalej: "rozporządzeniem", wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powyższą decyzję w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę bądź ewentualne uchylenie. Skarżący wskazał na trudną sytuację materialną i brak środków do uiszczenia stosownego wpisu bez uszczerbku dla swojego utrzymania i egzystencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie kwestionuje ono zarówno podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości należnego wpisu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowo-przedmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a., który nie znajduje w tej sprawie zastosowania) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżący nie złożył w skardze lub innym piśmie procesowym (przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia) wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części, a to oznacza, że był zobowiązany do ich uiszczenia, w tym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zasadnie podjął działania celem wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Prawidłowo także ustalił wysokość wpisu oraz wskazał właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia, w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, pobiera się wpis stały w wysokości 100 złotych. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, a więc należny wpis od skargi wynosi 100 zł. Wobec powyższego skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na prawidłowość wydanego zarządzenia nie miały natomiast wpływu podnoszone w zażaleniu argumenty dotyczące trudnej sytuacji materialnej skarżącego, albowiem kwestie te podlegają badaniu w ramach postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, którego to wniosku skarżący dotychczas nie złożył. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.