II SA/Gl 502/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Zemlińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2022 r. sprawy ze skargi M. T. i J. T. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia 27 stycznia 2022 r. nr GKII.7221.67.2021 w przedmiocie odmowy aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach (ŚWINGK) decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r., nr GKII.7221.67.2021 , po rozpatrzeniu odwołania J. T. i M. T. (skarżący) utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (organ I instancji) z dnia 6 grudnia 2021 r., nr [...] orzekającą o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu zapisu użytków gruntowych dla działki nr 1 o pow. 0,7626 ha, karta mapy 10, położonej w I., w obrębie ewidencyjnym I. przy ul. [...] oraz zmianie rodzaju (wg KŚT) budynków usytuowanych na ww. działce stanowiącej własność skarżących. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 22 września 2021 r. M. T. (wnioskodawca) wystąpił do organu I instancji o aktualizację danych zawartych w rejestrze gruntów i budynków dla działki 1, położonej w I. przy ul. [...] poprzez sprostowanie i przywrócenie poprzedniego stanu klasyfikacji gruntów i budynków, w oparciu o przesłankę, iż "zawierają one oczywiście błędne informacje" oraz "poprawę zmian dokonanych przez geodetę i przywrócenie poprzedniego stanu klasyfikacji gruntów i budynków, ponieważ w chwili obecnej są one nieprawdziwe". Organ I instancji decyzją z dnia 6 grudnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 7d pkt 1 lit. a, art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c, ust. 2b pkt 1 lit. h, ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2021 poz. 1990- dalej "P.g.k."), § 8 ust. 1 pkt 3, §10, załącznik nr 1 lp. 13 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz. U. z 2021 poz. 1390-dalej "rozporządzenie z 2021 r"), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (tj. Dz. U. z 2012 poz. 1246 -dalej "rozporządzenie z 2012 r.") orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu zapisu użytków gruntowych dla działki 2. W uzasadnieniu wskazał, że dnia 11 maja 2015 r. do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...] została przyjęta dokumentacja geodezyjna zarejestrowana pod numerem [...] sporządzona przez geodetę uprawnionego mgr. inż. B. K. dotycząca geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektów budowlanych. Powyższa dokumentacja zawierała m.in. wykaz zmian danych ewidencyjnych dot. zmiany użytków gruntowych działki 1 oraz wykaz zmian danych ewidencyjnych dot. ujawnienia na działce budynku mieszkalnego i dwóch budynków niemieszkalnych. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 24 ust. 2b lit. h P.g.k., w brzmieniu obowiązującym na dzień 11 maja 2015 r., na podstawie kompletnej dokumentacji geodezyjnej wraz z wnioskiem właścicieli działki 1 dokonano w drodze czynności materialno - technicznej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji opisał przebieg postępowania według chronologii zdarzeń wskazując na przepisy P.g.k. oraz rozporządzenia z 2012 r. mających zastosowanie w sprawie. Wyjaśnił, że w ewidencji gruntów i budynków nie ma możliwości wprowadzenia zmian na podstawie wniosku z dnia 22 września 2021 r. złożonego przez wnioskodawcę. Podkreślił, że wprowadzenie zmian danych zawartych w ewidencji możliwe jest tylko w oparciu o odpowiedni dokumenty, określające zmianę dotychczasowych danych ewidencyjnych, sporządzone przez geodetę uprawnionego tj. wykazy zmian danych ewidencyjnych dot. budynków oraz klasyfikatora w zakresie dokumentów dotyczących ustalenia rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zarzucili jej naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 K.p.a poprzez błędne uzasadnienie treści decyzji oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 24 ust.2a i 2b P.g.k. poprzez jego niezastosowanie i dokonanie poprawy danych zawartych w rejestrze gruntów i budynków dla działki nr 1. Wnieśli o zmianę zaskarżonej decyzji i poprawienie z urzędu błędnych informacji dotyczących działki nr 1 ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu podkreślili, że wniosek z dnia 22 września 2021 r. dotyczył sprostowania zmian dokonanych nieprawidłowo przez organ I instancji na podstawie wniosku z dnia 11 maja 2015 r. zawierającego błędy. Wskazali na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że przedmiotowy obszar oznaczony jest w planie symbolem RP o przeznaczeniu podstawowym- tereny upraw rolniczych i przeznaczeniu dopuszczalnym – budynki mieszkalne w zabudowie zagrodowej. Skarżący podkreślili, że wystąpienie o uzyskanie pozwolenia na zabudowę w tym obszarze bezwzględnie wymagało posiadania statusu rolnika oraz spełnienia warunków określonych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem skarżących wybudowane nieruchomości budynkowe są zgodne z decyzją i projektem budowlanym oraz spełniają warunki zabudowy zagrodowej. Stwierdzili, że w istocie wniosek z dnia 22 września 2021 r. nie został rozpoznany, a zmiana klasyfikacji gruntów na podstawie wniosku z dnia 11 maja 2015 r. została dokonana niezgodnie z istniejącymi w sprawie dokumentami. ŚWINGK, po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organy I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że dnia 11 maja 2015 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęta została dokumentacja pracy geodezyjnej zaewidencjonowana pod numerem [...] (nr sprawy [...]) dotycząca geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budynków posadowionych na działce ewidencyjnej nr 1. Przedmiotowa dokumentacja zawierała wykaz zmian danych ewidencyjnych, z treści którego wynika, że dotychczasowe rodzaje użytków gruntowych w działce nr 1 oznaczone "RV"- grunty orne klasy V o pow. 0,0338 ha, "B-RV"- grunty rolne zabudowane na roli klasy V o pow. 0,2968 ha, "RVI"- grunty orne klasy VI o pow. 0,1340 ha, "ŁIV"- łąka klasy IV o pow. 0,2980 ha, uległy zmianie na nowy rodzaj użytku gruntowego obejmujący całą działkę, oznaczony symbolem "B"- tereny mieszkaniowe o pow. 0,7626 ha. Stwierdził, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie, gdyż nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa i w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. ŚWINGK podzielił stanowisko organu I instancji, który odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegający na przywróceniu zapisu użytków gruntowych dla działki nr 1. Rozpatrując odwołanie wskazał, że przepisami prawa materialnego regulującymi kwestie prowadzenia przez starostę operatu ewidencji gruntów i budynków są przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1912 z późn. zm.- dalej "P.g.k."). Przypomniał, że zgodnie z obowiązującym w dniu 11 maja 2015 r. art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h P.g.k aktualizacja ewidencji gruntów i budynków następowała w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmowała informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy lub wnioskodawców. Stwierdził, że w roku 2015 zaistniały przesłanki do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w oparciu o ww. przepis art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h P.g.k., a dokumentacja geodezyjna została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i właściciele przedmiotowej działki złożyli do organu ewidencyjnego stosowny wniosek, o dokonanie aktualizacji ewidencji. Zaakcentował dalej, iż ŚWINGK nie rozstrzyga i rozstrzygnąć nie może, czy odwołujący podpisując w roku 2015 wniosek o aktualizację danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków byli świadomi skutków złożenia takiego wniosku czy też nie. Uznał za nieuzasadnione zawarte we wniosku z dnia 22 września 2021 r. żądanie by organ z urzędu usunął z ewidencji aktualnie zarejestrowane dane dotyczące gruntów i budynków w działce nr 1 i przywrócił stan sprzed 2015 r. Wyjaśnił, co prawda art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d P.g.k. stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z wykrycia błędnych informacji, to jednak aktualizacja taka może być dokonana wyłącznie w sytuacji, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają charakter oczywistych pomyłek. Natomiast jeśli organ przyjął do zasobu dokumentację geodezyjną i na jej podstawie dokonał wpisów, to nie może jej wycofać z tego powodu, że uznaje ją za nieprawidłową. Podkreślił, że aktualizacja danych zawartych w ewidencji polega na wprowadzeniu nowych informacji, o ile wynikają z dokumentów źródłowych. Dalej wyjaśnił, że obowiązujące przepisy, w tym art. 24 ust. 2b P.g.k. nie przewidują takiej formy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji jak cofnięcie czynności materialno-technicznej. Zmiany, których wprowadzenia domagają się skarżący, wymagałyby weryfikacji dokumentów geodezyjnych przedłożonych w roku 2015, a także przeprowadzenia nowych pomiarów geodezyjnych, co wykracza poza ramy sprostowania oczywistego błędu w zapisach. Wobec powyższego ŚWINGK stwierdził brak przesłanek dla dokonania z urzędu przez organ I instancji aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie żądanym przez skarżących. Natomiast w przypadku uaktualnienia informacji na wniosek wymagane jest "wskazanie" dokumentacji geodezyjnej, potwierdzającej zasadność proponowanej zmiany, czego skarżący nie uczynili. Skoro zatem skarżący nie przedłożyli żadnych nowych dokumentów, pozwalających na wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, to tym samym organ I instancji zobligowany był do podjęcia rozstrzygnięcia odmawiającego dokonania takich zmian. Jednocześnie ŚWINGK zwrócił uwagę, że organ I instancji naruszył art. 61 § 4 K.p.a., gdyż nie zawiadomił wszystkich osób będących stronami postępowania o jego wszczęciu na wniosek jednej ze stron. Uznał, że wskazane uchybienie nie ma wpływu na rozstrzygnięcie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję ŚWINGK skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób sprzeczny z jego podstawowymi zasadami, w szczególności poprzez nie podjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy; art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak uwzględnienia w sprawie przedstawionych przez skarżących dowodów w postaci prawomocnych decyzji o pozwoleniu na budowę, z których wynika zupełnie inne przeznaczenie gruntów od tych, które zostały zaktualizowane zgodnie z treścią wniosku z dnia 11 maja 2015 r. ,a wniosek z dnia 11 maja 2015 r. jako błędny nie powinien stanowić podstawy wpisu zmiany danych w ewidencji oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 24 ust. 2a i 2b P.g.k. poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie poprawy danych zawartych w rejestrze gruntów i budynków dla działki o numerze 1 położonej w I. przy ul. [...] poprzez sprostowanie stanu klasyfikacji gruntów i budynków, w oparciu o przesłankę, iż zawierają one oczywiście błędne informacje powstałe w wyniku błędnej aktualizacji danych przez organ na podstawie nieprawidłowego wniosku z dnia 11 maja 2015 r. Wnieśli o uwzględnienie przez organ skargi w całości, a także uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie na rzecz skarżących od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi uzasadnili wskazane wyżej zarzuty. Podtrzymali stanowisko i argumentację zawartą już poprzednio w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę ŚWINGK wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną. Na rozprawie pełnomocnik podkreślił, że wniosek skarżących miał jedynie wpływ na sposób procedowania, a nie na meritum sprawy. Wnosił i wywodził , jak w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powoływana wyżej regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia 22 stycznia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 6 grudnia 2021 r. orzekającą o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu zapisu użytków gruntowych dla działki nr 1. Wyjaśnić na wstępie wypada, iż podstawą wprowadzania wpisów w ewidencji gruntów i budynków są regulacje ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie t.j Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.- dalej "P.g.k."). W myśl art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b P.g.k., aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek; następuje zaś w drodze czynności materialno - technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. W Przypadku aktualizacji z dokonywanej z urzędu informacje muszą wynikać z: przepisów prawa; dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4: materiałów zasobu; wykrycia błędnych informacji(ust. 2a) Jeśli aktualizacja jest dokonywana na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie przepisów prawa; wpisów w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego orzeczeń sądu; ostatecznych decyzji administracyjnych; aktów notarialnych; aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu; wpisów w innych rejestrach publicznych :dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (art. 24 ust.2 b P.g.k). Należy wskazać dalej, że stosownie do treści art. 20 ust. 1 pkt 1 P.g.k., ewidencja gruntów obejmuje między innymi informacje, co do granic i powierzchni gruntów oraz rodzaju użytków gruntowych i ich klas gleboznawczych. Gleboznawcza klasyfikacja gruntów rolnych i leśnych przeprowadzana jest na podstawie urzędowej tabeli gruntów (art. 20 ust. 3 P.g.k.). Jest ona przeprowadzana w sposób jednolity dla całego kraju na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów, wedle sposobu i trybu określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1246 - dalej "rozporządzenie z 2012 r."). Stosownie do treści § 3 rozporządzenia z 2012 r., klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków. Przy czym o ile § 4 rozporządzenia z 2012 r. zawiera zamknięty katalog przesłanek obligujących organ do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania klasyfikacyjnego z urzędu - to brak jest analogicznego przepisu odnoszącego się do postępowania wszczynanego na wniosek właściciela gruntów. Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega zatem na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. Każdorazowa konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana przez wnioskodawcę. W ramach pojęcia aktualizacji można dokonywać prostowania jak i usuwania danych błędnych. Może się to odbywać wyłącznie w sytuacji, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek. Z uwagi na czysto deklaratoryjny charakter urządzeń ewidencyjnych, niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oraz nieprawidłowość ujawnionych w ewidencji danych, musi być oczywista, a zatem bezsporna i niewymagająca prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Powszechnie ugruntowanym w orzecznictwie jak i doktrynie stanowiskiem jest twierdzenie, iż ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest tylko i wyłącznie odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego, choćby był on zgodny z żądaniem wnioskodawcy. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialnotechnicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h P.g.k.). Wobec podnoszonych w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego zarzutów skarżących, wymaga wyraźnego podkreślenia, iż aktualizacja ewidencji poprzez usunięcie błędu może dotyczyć tylko i wyłącznie błędów oczywistych czyli takich, które można dostrzec z łatwością, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Mając to wszystko na względzie wyjaśnić należy, że po pierwsze, w sprawie nie jest kwestionowane to, iż wpis, którego sprostowania domagają się skarżący dokonano na podstawie wniosku z dnia 11 maja 2015 r. Skarżący również podpisali wówczas wniosek, co miało ten skutek, że organ I instancji dokonał wpisu w drodze czynności materialno – technicznej. Dopiero wnioskiem z dnia 22 września 2021 r. wnioskodawca żądał sprostowania błędnego/nieprawidłowego wpisu z dnia 11 maja 2015 r. poprzez sprostowanie i przywrócenie poprzedniego stanu klasyfikacji gruntów i budynków W trakcie postępowania skarżący podkreślali, że działali w zaufaniu do geodety, który sporządził dokumentację pracy geodezyjnej. Natomiast po kilku latach od dokonania wpisu zorientowali się, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Skarżący przy tym w trakcie całego postepowania nie przedłożyli dokumentacji określonej w art. 24 ust. 2b lit .h P.g.k. wyrażając opinie, że to organ I instancji z urzędu winien dokonać poprawy danych w ewidencji gruntów i budynków. Po drugie, zdecydowanie krytycznie należy odnieść się do aktualizacji wpisów ewidencyjnych na podstawie ponownej oceny dokumentów archiwalnych. Otóż nie można pominąć, iż na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych, objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów (art. 22 ust. 2 P.g.k.). Reasumując, należało zaakceptować rozstrzygnięcie ŚWINGK oparte na twierdzeniu, iż skarżący nie przedstawili żadnych dokumentów świadczących o tym, że stan wykazany w operacie ewidencyjnym wymaga aktualizacji na wniosek. Wskazane przez skarżących zapisy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, czy też zapisy w decyzji o pozwoleniu na budowę nie są informacjami, w oparciu o które można by dokonać aktualizacji ewidencji w zakresie żądanym przez skarżących. Ponadto podnoszone przez skarżących okoliczności nie spełniają kryteriów oczywistej pomyłki, co wyklucza podjęcie działania organu z urzędu. Ponadto Sąd działając z urzędu również nie doszukał się takich naruszeń prawa, które musiałyby skutkować koniecznością uwzględnienia skargi. Przy wydawaniu kontrolowanych decyzji organy nie dopuściły się ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na jej wynik. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak sentencji wyroku.