II SA/Kr 1384/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. na uchwałę nr XII/183/2015 Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki" postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis w wysokości 300 (słownie: trzysta) złotych.

Przedmiotem skargi jest uchwała nr XII/183/2015 Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r. w sprawie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki". W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa, strona skarżąca stwierdziła, że powyższy wymóg został zniesiony z dniem 1 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm. – zwanej dalej u.s.g. – w stanie prawnym na dzień podjęcia uchwały): "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Przepis ten został następnie znowelizowany ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), na skutek czego otrzymał następujące brzmienie: "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego" (art. 2 pkt 1 lit. a ustawy zmieniającej). Odpowiednio do powyższej zmiany nowelizacji uległ również przepis art. 53 P.p.s.a. poprzez dodanie do niego m.in. § 2a w następującym brzmieniu: "w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie" (art. 9 pkt 3 lit. b ustawy zmieniającej). Zgodnie z przepisami przejściowymi przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 oraz przepisy ustawy zmienianej w art. 2 (a więc art. 101 us.g.) w nowym brzmieniu stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 17 ust. 2 ww. ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r.). Powyższe oznacza, że do zaskarżenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed dniem wejścia w życie ww. nowelizacji należy stosować przepisy i rygory właściwie na dzień uchwalenia miejscowego planu. Zaskarżona uchwała została podjęta 3 września 2015 r., a więc w stanie prawnym, w którym wniesienie skargi na uchwałę wymagało uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższych względów w przedmiotowej sprawie brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa uniemożliwia wniesienie skargi i w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.