II SA/Kr 479/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia 12 marca 2026 r. znak AB-V.6740.1.33.2026.MMC w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: I. skargę odrzucić, II. zwrócić D. S. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga D. S. na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia 12 marca 2026 r. znak AB-V.6740.1.33.2026.MMC w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa przez bezzasadną odmowę zawieszenia postepowania, pomimo istnienia istotnych okoliczności uzasadniających jego zawieszenie. W sprawie istnieją powiązane postepowania oraz spory dotyczące dostępu do nieruchomości i sposobu jej użytkowania, które mają bezpośredni wpływ na możliwość realizacji inwestycji objętej postępowaniem administracyjnym. Skarżący jest dzierżawcą nieruchomości bezpośrednio powiązanej z inwestycją i posiada pozwolenie na budowę parkingu, którego funkcjonowanie jest uzależnione od istniejącego układu komunikacyjnego. Brak zawieszenia postępowania prowadzi do sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy może nastąpić bez uwzględnienia kluczowych okoliczności oraz toczących się postępowań, co narusza zasadę prawidłowego i rzetelnego prowadzenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a także postanowieniem kończącym sprawę i nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem nie służy zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postepowania. Co za tym idzie przedmiotowe postanowienie nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2026 r., poz. 143), zaś skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz.143) – dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a.: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Rację ma organ wskazując, że zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a także postanowieniem kończącym sprawę i nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem nie służy zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postepowania. Co za tym idzie przedmiotowe postanowienie nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W tym stanie faktycznym i prawnym skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.