II SA/Kr 578/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i W. L. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 887/24 postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym wpis w wysokości 100 (słownie: sto) złotych.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 887/24 uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 10 kwietnia 2024 r. wraz z poprzedzającą decyzją organu I instancji w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. M. L. i W. L. złożyli skargę na niewykonanie powyższego wyroku. Zdaniem skarżących w wyroku tym Sąd zobowiązał organ do nakazania przywrócenia stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Tymczasem w wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji ponownie wydał decyzję odmowną, czym naruszył art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Pomimo tego, że a organ odwoławczy uchylił to rozstrzygnięcie, a akta sprawy wpłynęły do organu I instancji w dniu 19 lutego 2026 r., organ nie podjął żadnych działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi na niewykonanie wyroku nie może być każdy wyrok sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Tym samym wyłączona została możliwość wniesienia skargi m.in. na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżony akt. Przedmiotowy wyrok nie dotyczył ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Oznacza to, że skarga na niewykonanie powyższego wyroku uchylającego decyzję organów obu instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W odpowiedzi na argumentację zawartą w uzasadnieniu skargi należy wskazać, że jeżeli zdaniem skarżących wydane w sprawie decyzje są sprzeczne ze wskazaniami prawnymi zawartymi w wydanym wcześniej wyroku, czy też z innych przyczyn nieprawidłowe, mogą podnieść ten zarzut w skardze na decyzję organu odwoławczego. Przewlekłość lub bezczynność organu również może być zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. przedmiotem skargi, jednakże sposób prowadzenia postępowania nie może być poddana analizie w niniejszej sprawie, skoro w sposób wyraźny skarżący zakreślili jej przedmiot jako skargę na niewykonanie wyroku, a podstawą skargi uczynili art. 154 § 1 P.p.s.a. Z tych też względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.