III FZ 282/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 listopada 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 285/25 (dawniej: I SPP/Gl 265/23) w przedmiocie umorzenie postępowania ze sprzeciwu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 31 maja 2021 r., nr SKO.F/41.4/345/2021/5199 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 3 listopada 2025 r., I SPP/Gl 265/23 (aktualna sygn. akt I SPP/Gl 285/25), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 31 maja 2021 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r., umorzył postępowanie ze sprzeciwu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że postępowanie w przedmiocie sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe, ponieważ wniosek skarżącego zostanie rozpoznany wskutek przywrócenia terminu do złożenia go na urzędowym formularzu. Sąd doręczając odpis postanowienia pouczył skarżącego, że na postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia. Pismem z 2 grudnia 2025 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (zdanie drugie § 2 art. 260 p.p.s.a.). Artykuł 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu. W konsekwencji, mając na uwadze art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., przyjąć należało, że na postanowienie umarzające postępowanie ze sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zażalenie nie przysługuje, gdyż w tym przypadku WSA w Gliwicach działał jako sąd drugiej instancji. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne, co w konsekwencji skutkowało jego odrzuceniem. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.