III FZ 347/23

Dnia 1 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 244/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 grudnia 2020 r., nr SKO 4121/552/2020 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 kwietnia 2023 r., I SA/Wr 244/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 15 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 25 maja 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 28 marca 2022 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 3 października 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że 19 stycznia 2023 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 maja 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 7 lutego 2023 r. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony we wskazanym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i zwolnienie od wszelkich kosztów postępowania sądowego, a także zawieszenie wszelkich spraw sądowych i procedur sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 7 lutego 2023 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że termin, do którego należało uiścić brakujący wpis upłynął 14 lutego 2023 r. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu był obowiązany skargę odrzucić. Należy podkreślić, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zawarty w zażaleniu, został złożony po bezskutecznym upływie terminu na uiszczenie wpisu sądowego od skargi i pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi. Końcowo należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia sformułowanego przez skarżącego wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek zawieszenia postępowania określonych w art. 123, art. 124, art. 125 i art. 126 p.p.s.a., a zatem brak jest podstaw do jego zawieszenia. Z tych względów zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. Stosownie do treści art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak sentencji.