III FZ 69/26

Dnia 3 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 598/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 6 listopada 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W., R. J., R. J., G. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r. nr SKO 4810.52.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Zarządzeniem z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 598/25 Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie RM) wezwał pełnomocnika R. J. (dalej: skarżący) – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie WSA we Wrocławiu z 6 listopada 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze sprawy C. sp. z o.o., G. J., R. J. i R. J. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu skarżący wskazał, że wezwanie stanowi zablokowanie drogi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje na stronniczość Sądu pierwszej instancji i powoduje naruszenie art. 32 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.). Podniósł, że WSA we Wrocławiu generuje koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. W rozpatrywanej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 6 listopada 2025 r. odrzucił skargę C. sp. z o.o. z we W. Następnie skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiścił wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie skarżącego na podstawie zarządzenia z 11 grudnia 2025 r. do uzupełnienia braku formalnego tego zażalenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 11 grudnia 2025 r. było zasadne, zaś wpis od zażalenia został ustalony w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika skarżącego podnoszonych w zażaleniu trzeba wskazać, że skargę do Sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i trzech innych skarżących. Jeśli postanowieniem z 6 listopada 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o. z we W., a następnie skarżąca oraz troje innych skarżących wniosło zażalenia, to prawidłowo każdy ze skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.