III SA/Wr 308/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2025 r. nr HP.3151.2.2025.AK1 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nakazów postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe. II. zasądzić od Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

P. Sp. z o.o. we W. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniosło do tut. Sądu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Spółka zaskarżyła postanowienie w zakresie pkt II. Przekazując skargę organ poinformował, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wydał postanowienie z 5 sierpnia 2025 r. (nr HP.3151.1.2025.AK1) uwzględniające skargę i uchylające pkt II zaskarżonego postanowienia, jak również uchylające postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 17 marca 2025 r. (nr HP.9020.22.111.1.2023.MO) w pozostałym zakresie i umarzające postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że w sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkująca wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania. Postanowienie organu wydane w trybie autokontroli spełnia wszystkie wymogi wynikające z ustawy; w szczególności uwzględnia żądanie skargi w całości, a zatem nie ma potrzeby angażowania sądu administracyjnego w ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia (por. uchwałę NSA z 7 lipca 1999 r., sygn. FPS 20/98 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono w pkt II, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.