IV SAB/Wr 1142/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (sprawozdawca) Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2026 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "NYSA" Sp. z o.o. w Zgorzelcu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 2 czerwca 2025 r. oddala skargę w całości.

Skargą z 15 IX 2025 r. A. Z. (dalej "skarżący") zakwestionował bezczynność P. "[...]" sp. z o.o. w Z. (dalej jako "[...]") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 2 VI 2025 r. Zażądano przy tym: stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania P. do rozpatrzenia wniosku i udzielenia rzetelnej odpowiedzi w terminie do 14 dni oraz zasądzenia kosztów postępowania. Podniesiono, że P. nie przekazał wszystkich żądanych informacji pomimo upływu terminu wyznaczonego do ich udostępnienia. P. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podnosząc, że żądane informacje zostały udzielone z uwzględnieniem wszystkich ustawowych obowiązków w zakresie udostępnienia informacji o charakterze publicznym. Jak wynika z akt administracyjnych, skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych: Wnioskiem z 2 VI 2025 r. skarżący zwrócił się o P. z następującymi pytaniami: 1) jaka jest przyczyna zlecania przez zarząd P. budowy sieci wodociągowo-kanalizacyjnej firmom zewnętrznym, skoro koszt budowy sieci przez formy zewnętrzne jest około 350% większy od kosztu budowy przez pracownika P.; 2) czy P. nie powołano również w celu budowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. P., pismem z dnia 16 VI 2025 r., udzieliło skarżącemu następujących informacji: 1) zważywszy na fakt prowadzenia działalności w ruchu ciągłym z uwagi na konieczność stałego dostarczania wody i odbioru ścieków, zatrudnianie 57 pracowników fizycznych nie pozwala na kierowanie ich wyłącznie do prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie sieci wodociągowo-kanalizacyjnej; 2) P. zostało powołane w pierwszej kolejności do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie poboru, uzdatniania i dostarczania wody (PKD 36.00.Z) oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków (PKD 37.00) oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków (PKD 37.00.Z). Działalność w zakresie robót związanych z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych (PKD 42.21.Z) stanowi przedmiot pozostałej działalności P. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zakresem sądowej kontroli objęte jest zatem także postępowanie organu w zakresie realizacji prawa dostępu do informacji, w tym informacji publicznej. Z "bezczynnością" organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak m.in. wyrok NSA z 11 III 2015 r., I OSK 934/14 - CBOSA). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 IX 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej: "UoDIP", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie do art. 2 ust. 1 UoDIP, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. W myśl zaś art. 13 ust. 1 UoDIP, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji dotyczących zadań realizowanych przez P. Jest przy tym okolicznością znaną powszechnie, że P. stanowi spółkę komunalną, w której jedynymi udziałowcami są podmioty publiczne, tj. gmina Zgorzelec oraz miasto Zgorzelec. P. jest więc osobą prawną samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 UoDIP, a więc podmiotem zobligowanym do udzielania informacji publicznej. Co jednak istotne, w kategoriach informacji publicznej można rozpatrywać wyłącznie fakty, dane i dokumenty pozostające w posiadaniu organu (podobnie NSA w motywach wyroku z 23 VII 2025 r., III OSK 153/25 – publ. CBOSA). Nie można zatem w trybie dostępu do informacji publicznej domagać się od organu opinii, stanowiska, oceny czy uzasadnienia odnośnie do kwestii przedstawionych we wniosku o udzielenie informacji, chyba że taka opinia, stanowisko, ocena lub uzasadnienie zostały przez organ wyrażone już wcześniej i utrwalone w formie dokumentu. Instytucja powszechnego dostępu do informacji publicznej służyć ma pozyskiwaniu konkretnych informacji (danych) o sprawach publicznych, a nie egzekwowania od organu formułowania opinii, stanowisk, wyjaśnień, czy prowadzenia z organem dyskusji albo polemik. W okolicznościach konkretnej sprawy przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 2 VI 2025 r. nie było udostępnienie konkretnych informacji. Celem wniosku było w istocie sporządzenie i przedstawienie skarżącemu przez P. wyjaśnień (stanowiska) w kwestii opisanej we wniosku. Skarżący oczekiwał wyjaśnienia mu, dlaczego P. do realizacji inwestycji w zakresie budowy sieci wykorzystuje firmy zewnętrzne, zamiast własne zasoby osobowe, które – w ocenie skarżącego – są wystarczające. Tak określony przedmiot nie stanowi informacji publicznej istniejącej w chwili złożenia wniosku, jak również nie stanowi jej przetworzenia. Zaznaczyć trzeba, że niezależnie od tego, czy żądane we wniosku informacje można kwalifikować jako informację publiczną czy też nie, organ w każdym przypadku zobligowany jest do przeprowadzenia kompleksowej oceny takiego wniosku przy uwzględnieniu obowiązków wynikających z przepisów UoDIP. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że nawet gdy żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej lub też organ nie posiada takiej informacji, organ, do którego skierowano wniosek, winien pisemnie poinformować o tym wnioskodawcę w terminie określonym w art. 13 ust. 1 UoDIP, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności lub przewlekłości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (wyrok NSA z 25 IX 2024 r., III OSK 2859/22 – publ. CBOSA). W niniejszej sprawie P. mogło więc ograniczyć się do udzielenia skarżącemu w ustawowym terminie 14. dni odpowiedzi wyjaśniającej, że żądanie zawarte we wniosku z dnia 2 VI 2025 r. nie dotyczy informacji publicznej. Skoro jednak, jak wynika z udzielonej skarżącemu odpowiedzi z 16 VI 2025 r., P. zdecydowało się przedstawić swoje merytoryczne stanowisko w tej kwestii, a nadto uczyniło to w terminie określonym w art. 13 ust. 1 UoDIP, to Sąd nie miał podstaw do stwierdzenia bezczynności w tym zakresie i zobowiązywania do rozpatrzenia wniosku. Jakkolwiek Sąd ma świadomość, że skarżący uznaje przedstawione mu przez P. stanowisko za nieprzekonujące, to jeszcze raz należy podkreślić, że instytucja dostępu do informacji publicznej nie służy egzekwowaniu od organu określonych wyjaśnień czy stanowisk, ale wyłącznie udostępnianiu przez organy informacji o faktach, posiadanych danych i dokumentów. Mając powyższe na względzie, Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 ppsa. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.