IV SAB/Wr 151/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po zapoznaniu się w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV ze skargą: G. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z 19 stycznia 2026 r. G. M., działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 3 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wspomnianą skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosowanie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.