V SA/Wa 2791/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. sp. jawna z siedzibą w W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia października 2022 r. nr w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz M. sp. z o.o. sp. jawna z siedzibą w W. kwotę 497 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

[...] (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako "organ" lub "ZUS") z 5 października 2022 r. nr 220000/71/185148/2022, w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania i wyjaśnił, że decyzją z 18 listopada 2022 r. nr 220000/71/185148/2022 uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekł o zwolnieniu skarżącej z obowiązku opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od marca do kwietnia 2021 r. Ponadto postanowieniem z 21 listopada 2022 r. ZUS uzupełnił ww. decyzję wskazaniem, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Przy piśmie z 7 grudnia 2022 r. pełnomocnik organu przekazał oryginał zwrotnego potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika strony skarżącej decyzji z 18 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że zwrot "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15; wszystkie powołane orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., mamy więc do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495). W niniejszej sprawie organ decyzją z 18 listopada 2022 r., odebraną w dniu 7 grudnia 2022 r. przez pełnomocnika strony skarżącej zatem po wniesieniu skargi, wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie i wobec tego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono po myśli art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Do kosztów tych Sąd zaliczył opłatę za czynności radcy prawnego w wysokości 480 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. W świetle art. 239 § 1 lit. e) p.p.s.a. skarżąca była zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.