VI SA/Wa 1316/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W., M. T., S. T., L. S. L., B. S., R. J., W. Z., L. Z. i T. Z. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę w stosunku do W. Z. oraz S. T.; 2. zwrócić skarżącej W. Z. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

A. W., M. T., S. T., L. S. L., B. S., R. J., W. Z., L. Z. i T. Z. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. z siedzibą w Warszawie. Zarządzeniem z 3 lipca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących interes prawny skarżących W. Z. i T. Z. do zaskarżenia decyzji BFG, dwóch odpisów skargi oraz do uiszczenia przez skarżącego S. T. wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika 12 sierpnia 2024 r., odbiór kwitował upoważniony pracownik (k. 105 akt). Braki skargi w postaci dwóch jej odpisów oraz dokumentu wykazującego interes prawny T. Z. zostały uzupełnione terminowo przy piśmie z 14 sierpnia 2024 r. Pełnomocnik skarżących w piśmie z tej daty wniósł ponadto o wydłużenie – o 14 dni - terminu na nadesłanie stosownych dokumentów dotyczących skarżącej W. Z. oraz na uiszczenie wpisu przez skarżącego S. T. z uwagi na "aktualnie trwający sezon urlopowy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 p.p.s.a.), a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. Jednocześnie, zasadą wynikającą wprost z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Pełnomocnik skarżących - poinformowany o skutkach niewykonania wezwania Sądu – w zakreślonym terminie, który upłynął 19 sierpnia 2024 r., nie nadesłał dokumentów wykazujących interes prawny skarżącej W. Z. Dodatkowo, z notatki służbowej (k. 109 akt) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu w dniu 2 września 2024 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 26 sierpnia 2024 r. wpis od S. T. również nie został uiszczony. Na marginesie, odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżących o wydłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi, Sąd wyjaśnia, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ustawa wyznacza początek oraz długość tego terminu. Bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak to miejsce w przypadku terminów sądowych. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi nie może być przedłużony na wniosek strony lub jej pełnomocnika. Z powyższych względów zaistniały podstawy do odrzucenia skargi W. Z. oraz S. T. i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu W. Z. orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.