VII SA/Wa 2467/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2025 r., nr 889/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, p o s t a n a w i a: odrzucić skargę w części dotyczącej R. P.

I 1. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze K. P. i R. P. zarzucili decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. (nr 889/2024) niezgodność z prawem. 2. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym: Decyzją z 18 stycznia 2024 r. (nr IIWT/65/2024) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy nakazał K.P. rozbiórkę obiektu budowlanego. Odwołanie od tej decyzji wniósł R.P.. Decyzją z 25 lipca 2024 r. (nr 889/2024) Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725), umorzył postępowania odwoławcze. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wojewódzki wskazał, że odwołujący – czyli R. P. – nie ma w sprawie interesu prawnego, albowiem adresatem decyzji organu powiatowego była wyłącznie K.P.. 3. W odpowiedzi na powyższą skargę, zawartej w piśmie procesowym z 7 października 2024 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. 4. Prawomocnym postanowieniem z 17 marca 2025 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2467/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w części dotyczącej K. P.. 5. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 688/24) wniosek R.P. o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. 6. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2025 r. R.P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. 7. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2025 r. wezwaniem z 21 października 2025 r. R. P.został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego. 8. W dniu 3 lutego 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego. II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a) strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). 2. W niniejszej sprawie R. P., inicjując przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowanie odnośnie do decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2025 r. jest zaś prawomocne wobec – z jednej strony – prawomocnego pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie R. P. prawa pomocy w zakresie całkowitym, a z drugiej – niezaskarżenia tego zarządzenia w przepisanym terminie i trybie. 3. Ponieważ R. P. nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, to w tym stanie rzeczy analizowana skarga podlega odrzuceniu. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano bowiem wpłaty do niniejszej sprawy; nie ma w aktach sądowych również żadnej korespondencji, w której przedłożono dowód uiszczenia należnego wpisu. W związku z powyższym – na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. – należało postanowić jak w sentencji.