VII SAB/Wa 1436/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Uczelni [...] w W. w sprawie bezczynność organu w sprawie wydania karty przebiegu studiów postanawia: odrzucić skargę

K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni [...] w W. w sprawie bezczynności organu w sprawie wydania karty przebiegu studiów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej odrzucenie, ponieważ skarga nie została poprzedzona ponagleniem. Zarządzeniem z dnia 10 października 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia z dowodem nadania lub potwierdzeniem złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca ww. wezwania nie odebrała, jednakże z uwagi na przepis art. 73 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej, zarządzenie o wezwaniu uważa się za doręczone z upływem dnia 21 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Dodać należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a.: "Ponaglenie zawiera uzasadnienie". W myśl zaś przepisu art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1), bądź do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Jak wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. dopiero po zmianach tej ustawy dokonanych nowelą kwietniową z 2017 r., uzyskując odmienny znaczeniowo sens. NSA wskazał wprost, że objęte kognicją sądu administracyjnego bezczynność i przewlekłość postępowania stanowią poddane kontroli sądu stany bezczynności lub przewlekłości, zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., których zaistnienie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zostały zakwestionowane przez stronę w drodze ponaglenia, w wyniku czego spełniony został określony w p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że a contrario w braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie. Z treści cytowanych przepisów jasno wynika, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek dopuszczalności złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jak wyżej zaznaczono zarządzeniem z dnia 10 października 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia ww. braku formalnego skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia z dowodem nadania lub potwierdzeniem złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie odpowiedziała na ww. wezwanie przy czym zaznaczyć należy, że w oparciu o przepis art. 73 p.p.s.a. zarządzenie o wezwaniu uważa się za doręczone z upływem dnia 21 listopada 2025 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona przez skarżącą ponagleniem. Nadesłane przez Uczelnię [...] w W. akta administracyjne sprawy, nie zawierają ponaglenia wniesionego przez skarżącą. Wskazać w tym miejscu należy, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Powinno ono zawierać oznaczenie strony, która wnosi ponaglenie, adres strony wnoszącej ponaglenie, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa, podpis wnoszącego ponaglenie. Ponadto jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie oprócz danych określonych w art. 63 k.p.a. ponaglenie zawierać musi uzasadnienie (por. m.in. P. M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, t. 12 komentarza do art. 37 k.p.a.; postanowienie NSA z 28 września 2021 r. sygn. akt II OSK 5504/21). W orzecznictwie podkreśla się, że dla skuteczności ponaglenia kluczowe jest jego złożenie, jednakże treść pisma musi wskazywać, jakiej sprawy dotyczy i na czym polegała przewlekłość organu. W ocenie Sądu jako ponaglenia nie można potraktować znajdującego się aktach sprawy pisma skarżącej z 14 listopada 2024 r. r. wzywającego do niezwłocznego wydania dyplomu ukończenia studiów z uwagi na okoliczność, że nie zawiera ono żądania stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, czy żądania stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa. W tej sytuacji wobec okoliczności, że skarżąca nie nadesłała ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi, Sąd uznał, że skarżąca przed złożeniem skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.