III SAB/Kr 30/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 25 listopada 2025 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 listopada 2025 r. o uchylenie pkt 2 decyzji z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr 42/2009. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarżący wnioskiem z dnia 2 listopada 2025 r. zwrócił się o uchylenie pkt 2 decyzji ówczesnego Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr 42/2009. Po rozpoznaniu podania, decyzją z dnia 14 listopada 2025 r., znak: AG.SM.2213.19.2022, Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie odmówił uchylenia pkt 2 decyzji z dnia 26 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej w skrócie -"P.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19, publik. w CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd aprobuje powyższy pogląd NSA, wyrażony we wskazanej co dopiero uchwale i uznaje go za własny. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, organ Policji rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 2 listopada 2025 r. i wydał przewidzianą prawem decyzję w dniu 14 listopada 2025 r., znak: AG.SM.2213.19.2022 (k. 52 akt administracyjnych). Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz.143), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia.