VII SA/Wa 1239/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2025 r., znak: DOR.7100.27.2025.URA w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

O. W. (dalej ,,skarżący") wniósł drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2025 r., znak: DOR.7100.27.2025.URA w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego z dnia 14 maja 2025 r., zatytułowanego "SKARGA" i została przesłana drogą elektroniczną (przez ePUAP) za pośrednictwem organu. Pismo przewodnie zostało przez skarżącego podpisane elektronicznie. Natomiast sama skarga została przez skarżącego podpisana odręcznie, zeskanowana i w takiej formie skarżący przekazał skargę do organu. W związku z powyższym, pismem z dnia 26 czerwca 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2025 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, poprzez nadesłanie skargi (tj. załącznika do pisma przewodniego) podpisanej przez skarżącego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2025 r. Na powyższe wezwanie skarżący nie uzupełnił ww. braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast według art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższą zasadę stosuje się również względem załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Podpisem osobisty w rozumieniu art. 46 § 2a p.p.s.a. nie jest podpis odręczny. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 2022 r. poz. 671, ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE – podpisem osobistym jest zaawansowany podpis elektroniczny, weryfikowany z pomocą certyfikatu podpisu osobistego. W niniejszej sprawie należało więc uznać, że wniesiona przez skarżącego skarga drogą elektroniczną nie została przez niego podpisana, a więc nie spełniła wymogów narzuconych przez art. 46 § 2a p.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 lipca 2025 r., wobec czego skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.